Απόψεις

1214{icon} {views}
Πώς αισθάνεστε; Είστε καλά, ας πούμε; Δεν αισθάνεστε κάπως άβολα; Δεν έχετε μια αίσθηση “παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του”; Δεν νιώθετε σαν να κατοικείτε στου βαρελιού τον πάτο; Όπου ο κάθε Ευρωπαίος περνάει, σε φτύνει και φεύγει; Δεν αισθάνεστε σαν να συμμετέχετε σε εκείνο το παιχνίδι με τα βελάκια; Στη θέση του στόχου, βεβαίως! Όπου Ευρωπαίοι αλλά και οι της κυβέρνησης τα πετάνε μετά μανίας όχι για να πιάσουν κέντρο, αλλά για να μη μείνει τίποτα… ατρύπητο επί του στόχου; Δεν αισθάνεστε ας πούμε σαν τον Φωτόπουλο στην “κάλπικη λύρα”; Ο οποίος είχε πιάσει ένα “πέρασμα” με μαύρο γυαλί και φώναζε με εκείνη την ξεχωριστή φωνή του “Αοόματος!”. Ε, και αν και τύχαινε και τον λυπόταν κανείς, του πέταγε και από τίποτα. Την “κάλπικη λύρα”, ας πούμε, γιατί τον είχαν για τυφλό και θέλανε να τον ξεφορτωθούν. Δεν αισθάνεστε ολίγον σαν βόδια από εκείνα που τα έδεναν παλιά στα κάρα και άντε λίγο-λίγο και άιντε κουράγιο, ας πάμε κι ας αργήσουμε, που λέει ο λόγος ή που τα έδεναν εκεί σε έναν ιδιότυπο μύλο νερού και γυρίζανε γύρω-γύρω και γύρω-γύρω και άιντε πάλι μέχρι τελικής πτώσεως. Δεν αισθάνεστε, ας πούμε, σαν λεμόνια που τα στύβουν, τα ...
Διαβάστε περισσότερα
Του Ηλία Βαβαρούτσου, εκπαιδευτικού  Όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 η Μάργκαρετ Θάτσερ ισχυριζόταν ότι «δεν υπάρχουν κοινωνίες , μόνο άτομα», τα τύμπανα του πολέμου άρχισαν να χτυπούν σε όλο το δυτικό κόσμο. Η κυρίαρχη αστική τάξη κατάλαβε ότι ήρθε η ώρα να αρχίσει να ανακτά όλα όσα είχε παραχωρήσει στο διάστημα της χρυσής τριακονταετίας ( 1945-1975 ) , περίοδο κατά την οποία θεμελιώθηκε πάνω στα ερείπια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το περίφημο «κράτος πρόνοιας». Δικαιώματα και κατακτήσεις των πολιτών στους τομείς της υγείας, της παιδείας, της ενέργειας, των μεταφορών, του περιβάλλοντος έπαψαν να αποτελούν μέριμνα του δημοσίου και ένα άκρατο κύμα ιδιωτικοποιήσεων άρχισε να σαρώνει το δυτικό κόσμο. Είχε σημάνει η ώρα του νεοφιλελευθερισμού. Στην Ελλάδα οι ιδιωτικοποιήσεις άρχισαν να μπαίνουν στη ζωή μας κατά τη δεκαετία του 1990 με τη μετοχοποίηση του ΟΤΕ, συνεχίστηκαν κατά τη δεκαετία του 2000 με την παραχώρηση του ΟΛΠ στην κινεζική COSCO και την πώληση της Ολυμπιακής στον επιχειρηματία Βγενόπουλο και κορυφώθηκαν στη μνημονιακή περίοδο ( 2010-2018 ) όπου περίοπτη θέση στην ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων κατέχει η πολυαναμενόμενη επένδυση στο Ελληνικό. Κι αν για τις μνημονιακές κυβερνήσεις μπορεί να ευσταθεί η δικαιολογία ότι οι ιδιωτικοποιήσεις ήταν αναγκαίες, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα ...
Διαβάστε περισσότερα
Άρθρο της Αναστασίας Κοκκόλη Η ύφεση που παρουσίασε η οικονομία το τελευταίο τρίμηνο του 2019 σε συνδυασμό με την εμφάνιση της πανδημίας, έφεραν τεράστιο πλήγμα στον τουρισμό αλλά και στην εστίαση. Το κλείσιμο των επιχειρήσεων και η σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα με τα μέτρα και τους όρους που έθεσε η κυβέρνηση, έχουν φέρει σε οικονομικό αδιέξοδο την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Σε πρόσφατη έρευνα του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών του 79,1% των επιχειρηματιών του κέντρου της Αθήνας, είτε δεν άνοιξε καθόλου την επιχείρησή του είτε ο τζίρος που έκανε κατά τον πρώτο μήνα λειτουργίας του ήταν σχεδόν μηδενικός. Η παραπάνω έρευνα αφορά στην περιοχή του κέντρου της πρωτεύουσας (Πλάκα, Μοναστηράκι κτλ) και στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εκεί. Πρόκειται για μικρές έως πολύ μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις. Παρόμοια όμως είναι η κατάσταση και στην υπόλοιπη χώρα.Οι επιχειρηματίες που άνοιξαν αντιμετωπίζουν με αγωνία και μεγάλη απογοήτευση τη νέα πραγματικότητα.Η οικονομική ανασφάλεια που επικρατεί, σε συνδυασμό με τους όρους που λειτουργεί η αγορά, δρουν αποτρεπτικά στον μέσο πολίτη στο να βγει από το σπίτι του και να την ενισχύσει. Οι άλλοι μεγάλοι χαμένοι της οικονομικής κρίσης στην οποία βυθίζεται για άλλη μία φορά η χώρα, είναι οι εργαζόμενοι σε τουρισμό, επισιτισμό, εστίαση, οι οποίοι βρίσκονται πλέον σε ...
Διαβάστε περισσότερα
Καλούμαστε ως πολίτες αυτής της χώρας, ως πολίτες αυτού του πολύπαθου νομού, να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας και με όραμα να κοιτάξουμε το μέλλον. Το μέλλον που χτίζουμε για την αυριανή κοινωνία, καθώς έχουμε το χρέος να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές έναν καλύτερο κόσμο, με προοπτική, έναν κόσμο που  θα τον βάλουμε σε τροχιά ανάπτυξης και ευημερίας. Ο απλός πολίτης έχει βρεθεί αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα και καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Οι αντοχές δοκιμάζονται. Η ευθύνη στον καθένα ξεχωριστά είναι μεγάλη. Η εποχή των απλών θεατών, των απλών παρατηρητών, έχει περάσει. Σήμερα δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Οι εξελίξεις τρέχουν και εμείς οφείλουμε όχι απλώς να τις ακολουθούμε, όχι απλώς να τις παρακολουθούμε, οφείλουμε, έχουμε χρέος, να γίνουμε ‘πρωταγωνιστές’ αυτών των εξελίξεων. Ο καθένας από εμάς έχει το χρέος να πάρει θέση, να παλέψει για να διαμορφώσει την καθημερινότητα, να καταστήσει την επόμενη ημέρα, ημέρα με προοπτική, με συνέχεια… Στις καλοκαιρινές εκπτώσεις έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους οι έμποροι και επιχειρηματίες της Σπάρτης για να αυξήσουν τον τζίρο τους, αφού η κίνηση μέχρι τώρα κυμαίνεται σε επίπεδα κατώτερων των προσδοκιών.  Με τα μέτρα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν αποκλείεται στην Λακωνία αρκετοί καταστηματάρχες και επιχειρήσεις ...
Διαβάστε περισσότερα
Η πρόσφατη υγειονομική κρίση που προκάλεσε ο SARSCοV-2 έφερε στην επιφάνεια, με τον πλέον δραματικό τρόπο, σοβαρές απειλές και σκοτεινές γωνίες του παγκόσμιου συστήματος, όπως λειτουργεί μέχρι σήμερα. Γράφει ο Σταύρος Αραχωβίτης Η πρώτη από αυτές είναι η ταχύτητα διάδοσης των ασθενειών, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Δεύτερη απειλή είναι η αύξηση του πληθυσμού και η αστικοποίηση διαρκώς μεγαλύτερου μέρους αυτού. Μια τρίτη σκοτεινή γωνία είναι η αμφισβήτηση της χρησιμότητας, της ετοιμότητας και της αποτελεσματικότητας του δημόσιου συστήματος υγείας. Μια τέταρτη, είναι η διείσδυση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο φυσικό περιβάλλον και η συμπίεση της βιοποικιλότητας. Πέμπτη απειλή που αναδείχθηκε είναι, σίγουρα η διατροφική ασφάλεια, του αστικού κυρίως πληθυσμού. Η διαδρομή από την παραγωγή της τροφής στο χωράφι, τον στάβλο ή τη θάλασσα μέχρι το πιάτο του καταναλωτή περνάει μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες, ενώ και ο μηχανισμός διαμόρφωσης της τιμής στον καταναλωτή επηρεάζει τη διατροφική ασφάλεια. Γιατί δεν είναι ζητούμενο μόνο η επάρκεια τροφής αλλά και η δυνατότητα του καταναλωτή να την αγοράσει. Μεσούσης της υγειονομικής κρίσης, οι μεγαλύτεροι αρμόδιοι οργανισμοί εξέδωσαν ανακοινώσεις, εν είδει προειδοποίησης για επαπειλούμενη επισιτιστική κρίση. Τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), όσο και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αλλά και ο υπεύθυνος επισιτισμού του ΟΗΕ ...
Διαβάστε περισσότερα
Η χώρα, οι πολίτες βρισκόμαστε γενικά σε μια “στάση αναμονής”. Μπορεί να συμβαίνουν διάφορα, να προαναγγέλλονται,  να σχολιάζονται πολλά, να δυσανασχετούν και να διαμαρτύρονται πολλοί, αλλά… Αλλά τίποτα!  Περιμένουμε όλοι στο ακουστικό μας! “Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι…” Σαν να έχουμε υποκύψει στη μοίρα μας και περιμένουμε καρτερικά το μοιραίο ή που δεν ξέρουμε ή δεν θέλουμε να ξέρουμε ποια είναι η μοίρα μας – μιλάμε πάντα για εμάς τους πολίτες, σε συνδυασμό με τη χώρα – και περιμένουμε να διαπιστώσουμε τι μας περιμένει. Ή που έχουμε ταυτιστεί πλέον με το “περιμένω και υπομένω” και έχουμε ανέλθει σε τέτοια επίπεδα… νιρβάνας, που “ΟΚ” ότι είναι να ’ρθει θε να ’ρθει, αλλιώς θα προσπεράσει. Το αίσθημα ανασφάλειας πλανάται δυστυχώς στους πολίτες που βλέπουν και διαπιστώνουν καθημερινώς ότι παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Το αίσθημα ανασφάλειας πλανάται και εκείνο που προέχει είναι να βρούμε την αιτία του κακού που δεν είναι άλλη όπως ομολογούν κορυφαίοι επιστήμονες από την υποχώρηση των ηθικών αξιών.  Με άλλα λόγια η ευμάρεια και ευζωία οδηγεί το σημερινό πολιτικό κυβερνητικό κατεστημένο στην άπληστη και ακόρεστη απολαυστική ζωή σε βάρος των πολιτών.  Στο όνομα της ελκυστικής ιδέας της ελευθερίας απαιτούμε όλοι δικαιώματα και τα πλέον απίθανα χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ...
Διαβάστε περισσότερα
Οι καφενόβιοι φέρνουμε την ανάπτυξη... Το εσπρέσο θα πωλείται κατά 0,22 λεπτά χαμηλότερα και ο καπουτσίνο κατά 0,24 λεπτά φτηνότερα.... και έτσι οι μαγαζάτορες, λόγω αυτού, περιμένουν να γεμίσουν τα μαγαζιά τους, να αυξηθεί η ζήτηση για καφέ και ροφήματα γενικά και με αυτό, περιμένουμε να ξεκινήσει η ανάπτυξη !!!! Τι να πω εγώ, προφανώς αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις ξέρουν καλύτερα. Τα εισοδήματα όμως του πολίτη καταναλωτή τα οποία έχουν συρρικνωθεί από παντού και αρκετά με κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και συνεχίζει με τη ΝΔ του Μητσοτάκη, μειώσεις μισθών και συντάξεων, αρπαγή τεράστιων κεφαλαίων από τα συνταξιοδοτικά ταμεία, ΕΝΦΙΑ, εργασία εκ περιτροπής, 4ωρη η τρίωρη εργασία, ανεργία κλπ κλπ κλπ .....τα κοιτάει κανείς η μπααααα ;;; Διότι απ ότι ξέρουμε, από τα σχολικά και πανεπιστημιακά   συγγράμματα, αυτά τα εισοδήματα -κινούν τα νήματα της κατανάλωσης -και άρα της ζήτησης για προϊόντα και υπηρεσίες -και άρα για αύξηση της παραγωγής και προσφοράς προϊόντων και υπηρεσιών -και άρα ανάγκη για νέες προσλήψεις από τις επιχειρήσεις -και άρα αύξηση της απασχόλησης -και άρα και νέα ζήτηση από τους επιπλέον εργαζόμενους που προσλαμβάνονται -και έτσι μόνο ξεκινάει ο κύκλος της αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης το αντίθετο, η στήριξη των επιχειρήσεων και άρα της παραγωγής και ...
Διαβάστε περισσότερα
Διαβάζουμε σε πρόσφατα δημοσιεύματα για την πρωτοβουλία Γερμανίας-Γαλλίας γύρω από την ίδρυση ενός Ταμείου Ανάκαμψης με το οποίο οι χώρες-μέλη της ΕΕ θα επιδοτούνται για να επουλώσουν τα τραύματα της κρίσης του κορωνοϊού. Και επειδή γίνεται λόγος για επιδοτήσεις και όχι για δανειοδοτήσεις προς τα κράτη-μέλη, η πλειοψηφία των αναλυτών εκτιμά ότι η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα γι’ αυτό που μέχρι πρότινος ξόρκιζε η γερμανική πλευρά: την αμοιβαιοποίηση των χρεών των μελών της ΕΕ. Εκείνο όμως που μου κεντρίζει την περιέργεια δεν είναι ούτε οι παραδοσιακές αντιδράσεις των ευρω-φειδωλών (Ολλανδία, Αυστρία, Δανία, Σουηδία) ούτε το συνολικό ποσό που θα διαχειρίζεται το Ταμείο Ανάκαμψης όποτε αυτό ιδρυθεί ούτε αν, όπως εσχάτως συζητείται, τα χρήματα που κάθε χώρα δικαιούται θα συνιστούν ένα «πακέτο» επιδοτήσεων κατά τα 2/3 και δανείων κατά το 1/3. Το ενδιαφέρον μου στρέφεται στην ειλικρίνεια των προθέσεων της γερμανικής πλευράς. Με άλλα λόγια, μιλάμε για μια πραγματική μετατόπιση της γερμανικής πολιτικής προς τα πολυπόθητα ευρω-ομόλογα ή για μια κίνηση τακτικής της Γερμανίας που την υπαγορεύει το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει; Προτού βιαστεί κάποιος να φτάσει σε συμπεράσματα είναι χρήσιμο να δούμε συνοπτικά όσα συμβαίνουν στο διεθνές περιβάλλον. Ρίχνοντας λοιπόν μια ματιά στο πρόσφατο παρελθόν βλέπουμε ...
Διαβάστε περισσότερα
Γράφει ο Βάκης Τσιομπανίδης, Πρόεδρος του κόμματος ΑΚΚΕΛ (Αγροτικό και Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας) Η Ελλάδα δεν είναι απλά μια πλούσια χώρα, αλλά μια κοιμισμένη υπερδύναμη, η οποία θα πρέπει να κάποτε να ξυπνήσει και να ορθοποδήσει, πάντα στηριγμένη στα δικά της πόδια. Με δεδομένη την παγκόσμια αύξηση του πληθυσμού, τα τρόφιμα είναι ένας τομέας ζωτικής σημασίας, που μελλοντικά θα αποτελέσει παγκοσμίως τη μέγιστη προτεραιότητα για κάθε κράτος, αλλά και το υπ’ αριθμόν ένα μέσο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Η αυτονομία στα τρόφιμα είναι η μόνη λύση για την επίτευξη της ελευθερίας των λαών, αλλά και της εθνικής ανεξαρτησίας, αφού η χειρότερη μορφή εξάρτησης είναι εκείνη της διατροφής του πληθυσμού. Γίνεται, λοιπόν, σαφές γιατί η παγκοσμιοποίηση, το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και οι πολιτικές της Ε.Ε., του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και της Παγκόσμιας Τράπεζας χτύπησαν αρχικά την αυτάρκεια σε τρόφιμα των κρατών. Δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί που δεν μας θέλουν ελεύθερους.  Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε σήμερα κιόλας για να ξαναποκτήσουμε την διατροφική μας αυτάρκεια την οποία χάσαμε μετά την είσοδο μας στην ΕΟΚ; Προ του 1981 είχαμε διατροφική αυτάρκεια πάνω από 117%. Με μια προσεκτική ματιά θεωρητικά τα πράγματα είναι εύκολα,  παρά τα 11 χρόνια μνημονίων και την λεηλασία που υπέστη η ...
Διαβάστε περισσότερα
της Αναστασίας Κοκκόλη Ο νεοφιλελεύθερος γόνος και  σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ως πολιτικός δεν μας ήταν άγνωστος ούτε άγνωστη μας ήταν ιδεολογία που υπηρετεί. Ως υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου μας είχε δώσει δείγματα γραφής για το πως φαντασιώνεται τη δημόσια διοίκηση. Επί των ημερών του ως υπουργός, απολύθηκαν και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, περίπου 2500 εκπαιδευτικοί, 2000 φύλακες, γύρω στους 1000 διοικητικούς πανεπιστημίων και καθαρίστριες. Επιπλέον καταργήθηκε και η Δημοτική Αστυνομία. Συνολικά το νούμερο των απολύσεων ανέρχεται στις 25.000 “Έτσι για να σπάσω το ταμπού της μονιμότητας” έλεγε χαρακτηριστικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εκείνη την περίοδο προωθεί και την κατάργηση στην ουσία, του νόμου Ραγκούση που αφορούσε την αξιοκρατική επιλογή γενικών διευθυντών, διευθυντών και τμηματαρχών. Ο στόχος ήταν το χτίσιμο ενός κομματικού κράτους, κράτος που στην συνέχεια στάθηκε απέναντι, με φανατικό και προκλητικό τρόπο, στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η εποχή που η χώρα ζει την κρίση χρέους και τα μνημόνια. Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη τα παραπάνω ήταν απαραίτητα για να μπορέσει η Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνειά της. Η Ελλάδα ζούσε μία πρωτοφανή οικονομική κρίση την περίοδο εκείνη. Όσοι κεντρώοι φιλελεύθεροι ήταν υπέρ της λιτότητας, απαξίωναν τις αντιδράσεις που υπήρχαν ενάντια στην πολιτική αυτή, ...
Διαβάστε περισσότερα
Κοινοποίηση: