Προορισμοί

2469{icon} {views}
Ένα πλήθος μικρών και μεγαλύτερων χωριών ακουμπά στις κατάφυτες πλαγιές του ανατολικού Ταΰγετου. Σίγουρα το αρχοντοχώρι της Αναβρυτής που βρίσκεται στις υπώρειες του θρυλικού βουνού, στη σκιά της κορφής Νεραϊδοβούνα, σε ύψος 800 μέτρων ξεχωρίζει ανάμεσά τους. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τα άφθονα πηγαία νερά που αναπηδούν από τα σπλάχνα του βουνού και διατρέχουν τις όμορφες γειτονιές. Στα αρχαία χρόνια σύμφωνα με αναφορές εδώ, υπήρχε ένα από τα σημαντικότερα ιερά της θέας Δήμητρας στην Πελοπόννησο. Η θέση του όμως σήμερα δεν έχει εντοπιστεί. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και μέχρι τα χρόνια του Μεσοπολέμου, η Αναβρυτή διέθετε αρκετές μονάδες βυρσοδεψίας, μια δραστηριότητα που έφερε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή. Περισσότερες φωτογραφίες από το χωριό ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος – Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. www.efsyn.gr χώρος διαφήμισης  ακολουθήστε μας στην επίσημη σελίδα μας στο facebook Sparta Voice  Instagram  ...
Διαβάστε περισσότερα
Το Πολύδροσο είναι ορεινό χωριό της Λακωνίας. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά του νομού Λακωνίας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Σπάρτης  και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του είναι 51 κάτοικοι. Από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη, το "Ψητό", η Αγ. Μαρίνα και το μοναστήρι των Αγ. Αναργύρων. Η φυσική ομορφιά του χωριού με τα αιωνόβια έλατα είναι μοναδικός πόλος έλξης. Το Πολύδροσο στο παρελθόν ονομαζόταν Τσίντζινα ή Τσίντσινα, ενώ στην περιοχή του κατά το παρελθόν ομιλούταν η τσακωνική διάλεκτος. Στο Πολύδροσο τον χειμώνα η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους 0 βαθμούς κελσίου ενώ το χιόνι ξεπερνά το μισό μέτρο. Το παλαιότερο μνημείο του χωριού είναι ο υπέροχος σπηλαιώδης ναός του Αη – Γιάννη, με αγιογραφίες που χρονολογούνται από το 1333 -1335μ.Χ, ενώ ο εξωτερικός οχυρωματικός τοίχος κατασκευάστηκε κατά τις επιδρομές του Ιμπραήμ το 1826.  Μέσα από ένα σύντομο μονοπάτι από το κέντρο του χωριού ή αν θέλετε να γλιτώσετε λίγο περπάτημα από τον κεντρικό δρόμο έξω από το χωριό , θα δείτε και την ειδική σήμανση. Το μονοπάτι έχει σήμανση με το χρώμα κίτρινο και θέλει προσοχή γιατί μοιράζετε στα 2 , οπότε μην πάρετε το κόκκινο σήμα.  Η διαδρομή υπέροχη μέσα στον καταπράσινο Πάρνωνα και με την θέα του χωριού να σου κόβει την ανάσα , από τον σπηλαιώδη Ιερό Ναό στο μικρό μπαλκόνι που υπάρχει βλέπετε να απλώνεται απλόχερα μπροστά σας ο Πάρνωνας μέχρι και την κοιλάδα του Ευρώτα και της Σπάρτης. Το μονοπάτι είναι αρκετά ανηφορικό και ίσως σας κουράσει λίγο , αλλά στο τέλος της διαδρομής όλα είναι διαφορετικά , καθήστε εκεί και απολαύστε την ησυχία  , το μόνο που ακούγεται ο άνεμος από τις πλαγιές του Πάρνωνα.  Κλείστε και το κινητό και φύγετε από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Όταν φτάσετε στον σπηλαιώδη Ιερό ναό θα αντικρίσετε την μικρή πόρτα και την μοναδική είσοδο , μικρή για λόγους ασφαλείας από τους εχθρούς της τότε εποχής.  Μπαίνοντας θα αντικρίσετε 3 διαφορετικά πατώματα - ορόφους στον τελευταίο όροφο βρίσκετε ο Ναός , σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες ντόπιων , οι άλλοι 2 όροφοι ήταν για να κοιμούνται οι μοναχοί αλλά και οι αντάρτες που ήθελαν να κρυφτούν από τους Τούρκους. Πώς θα πάτε : Η απόσταση από Αθήνα είναι περίπου 225 χιλιόμετρα ενώ θα χρειαστείτε 2.5 με 3 ώρες για να φτάσετε στο γραφικό χωριό του Πάρνωνα. Θα πάρετε τον εθνικό δρόμο για Τρίπολη και θα ακολουθήσετε τον δρόμο για την παλαιά οδό για Σπάρτη (Σπάρτη χωρίς διόδια στην έξοδο από την Τρίπολη) είναι ο ποιο σύντομος δρόμος.  Θα οδηγήσετε για 40χλμ περίπου και θα στρίψετε αριστερά στον επαρχιακό δρόμο Βασσαράς - Βέροια –  Πολύδροσο (Τζίτζινα). Από εκεί θα ακολουθήσετε προσεκτικά τις πινακίδες για  Πολύδροσο αφού περάσετε και το τελευταίο χωριό που είναι τα Βέροια. Υπάρχει και η διαδρομή από την Σπάρτη για όσους βρίσκονται εκεί . Η διαδρομή είναι στην έξοδο της πόλεως μετά την γέφυρα του Ευρώτα στρίβεται δεξιά και παίρνετε την επαρχιακή οδό Χρύσαφα - Αγριάνοι - Πολύδροσο , στον κυκλικό κόμβο υπάρχει ενημερωτική πινακίδα για Αγριάνους.  Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Περισσότερες φωτογραφίες από το χωριό ΕΔΩ  Επιμέλεια - Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος - Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. *στις 2 φωτογραφίες που απεικονίζομαι την λήψη έκανε ο Γιάννης Μπουγάδης.  χώρος διαφήμισης  ακολουθήστε μας στην επίσημη σελίδα μας στο facebook Sparta Voice  Instagram  ...
Διαβάστε περισσότερα
Οι λάτρεις της φύσης θα ενθουσιαστούν με τα εξαιρετικά πεζοπορικά μονοπάτια του Ταϋγέτου.  Ο επιβλητικός Ταΰγετος κρύβει αμέτρητα μυστικά και ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο που σας προσκαλεί να τα ανακαλύψετε μέσα από τα μονοπάτια του. Γνωρίζοντας τον Ταΰγετο μέσα από τα μονοπάτια του Ένα από αυτά είναι και το μονοπάτι Άγιος Ιωάννης – Αναβρυτή. Η Αναβρυτή Λακωνίας είναι χτισμένη σε υψόμετρο 750 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου Η αφετηρία βρίσκεται στο 3ο χλμ της οδού Αγίου Ιωάννη – Αναβρυτής, αμέσως μετά το εκκλησάκι του Αγ. Γιώργη, κινείται στην αριστερή πλευρά της χαράδρας και οδηγεί στην είσοδο του χωριού της Αναβρυτής. Παρόρι – Σωτήρα , στο φαράγγι του Ταϋγέτου Επαφή με τη φύση σε ένα μαγευτικό τοπίο.  Μια από τις εντυπωσιακότερες και σύντομες περιπατητικές διαδρομές κοντά στην πόλη της Σπάρτης , που μέσω του λιθόχτιστου μονοπατιού,  μας οδηγεί σε μία μόλις ώρα από τον  Άγιο Ιωάννη στην Αναβρυτή. Πρόκειται για μια όμορφη διαδρομή συνολικού μήκους 3,5 χιλιομέτρων που διατρέχει τις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου και έχει υψομετρική διαφορά 350 μέτρα σε ένα βατό μονοπάτι.  Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ευχάριστη διάσχιση με σχετικά ήπιες κλίσεις στο μεγαλύτερο μήκος του μονοπατιού και με μια μοναδική θέα προς την Σπάρτη καθώς κατεβαίνετε .  Πως θα πάτε : Από την Σπάρτη στην έξοδο της πόλεως προς Γύθειο ( κυκλικός κόμβος ) στρίβεται για Άγιο Ιωάννη , περίπου στα 7 χιλιόμετρα παίρνετε το δρόμο προς Αναβρυτή και έπειτα στα 3 χιλιόμετρα υπάρχει ενημερωτική πινακίδα. Μπορείτε στο χωριό Άγιο Ιωάννη να πάτε και από Σπάρτη προς Μυστρά , Παρόρι και έπειτα Άγιο Ιωάννη , Αναβρυτή. Όποια διαδρομή διαλέξετε είναι περίπου στα ίδια χιλιόμετρα από την Σπάρτη.  Yψομετρική διαφορά: 390 m Μήκος διαδρομής: 3,5 km Διάρκεια: 1h Κίνηση σε καλντερίμι Διέρχεται από φαράγγι Δείτε περισσότερους προορισμούς  Φωτογραφίες - Επιμέλεια Αλέξανδρος Μπουγάδης  ακολουθήστε μας στην επίσημη σελίδα μας στο facebook Sparta Voice  ...
Διαβάστε περισσότερα
Νότια της Σπάρτης, στις ανατολικές υπώρειες του Ταΰγετου, απλώνεται το Ξηροκάμπι, κύριο οικιστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, στην οποία το φυσικό περιβάλλον και τα ανθρώπινα μνημεία εναρμονίζονται σε ένα ταιριαστό σύνολο. Περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους είναι και το φαράγγι του Ανακώλου, με εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς, εκπληκτικές αποχρώσεις του πράσινου και άφθονα τρεχούμενα νερά , εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, προς τον οποίο υπάρχει χωματόδρομος καλής βατότητας ΙΧ. Η πορεία μέσα στο φαράγγι προσφέρει ανεπανάληπτες εμπειρίες. Οι πεζοπόροι θα συναντήσουν πηγές, ένα φυσικό καταρράκτη, μικρές λίμνες - λούμπες - όπου και σήμερα οι νέοι του οικισμού κολυμπούν χειμάρρους, συστάδες δάσους και πετρώδεις σχηματισμούς. Μονοπάτια συνδέουν διάφορα σημεία με μοναστήρια, εκκλησίες και πηγές, ενώ αναπτύσσεται και το διεθνές μονοπάτι Ε4. Εξαίσιες διαδρομές προσφέρει η Φύση και νοτιότερα, στο Ξηροκάμπι και τη γύρω περιοχή, από την οποία δεν λείπουν και τα ιστορικά αξιοθέατα. Οι βυζαντινές εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Βασιλείου και του Οσίου Νίκωνος, στο Ξηροκάμπι. Οι αρχαιολογικοί χώροι, που θυμίζουν ότι και εδώ η γη έχει κατοικηθεί από τα προϊστορικά χρόνια. Ένα αρχαίο "ελληνικό γεφύρι", μνημείο από τα ελληνιστικά χρόνια με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία, το μοναδικό σε χρήση στην Ευρώπη. Ο πύργος του Λιακάκου, σημαντικό κέντρο των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία. Ο οικισμός Σωτηρίτσα, παλαιό παραθεριστικό κέντρο, με βυζαντινή εκκλησία. Το «ελληνικό» γεφύρι της Ρασίνας, αποτελεί ένα σημαντικό αρχαιολογικό μνημείο του Ξηροκαμπίου. Λέγεται πως είναι το αρχαιότερο σε λειτουργία γεφύρι της Ευρώπης. Έχει κτιστεί από τους Σπαρτιάτες, την εποχή που ο Αύγουστος (τέλη 1ου π.χ. αιώνα) τους παραχώρησε την Καρδαμύλη ως επίνειο. Ονομάστηκε από τους χριστιανούς «Ελληνικό», έργο δηλαδή των αρχαίων ελλήνων και από τους κατοίκους της γύρω περιοχής «Καμάρα». Ο λαός το συνδύασε με την φυγή προς την Τροία της ωραίας Ελένης και την εμφάνιση τη νύχτα του φαντάσματος της γυναίκας του πρωτομάστορα, η οποία θυσιάστηκε για να θεμελιωθεί το γεφύρι… Σε μικρή απόσταση από το αρχαίο γεφύρι βρίσκεται υπαίθριο αμφιθέατρο. Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Δείτε περισσότερους προορισμούς στην κατηγορία μας Best of - Προορισμοί  και βίντεο ΕΔΩ  πηγές in. gr https://www.exploresparta.gr/tourism/ ...
Διαβάστε περισσότερα
Ο Λυκούργος θεωρείται ο νομοθέτης της αρχαίας Σπάρτης, παρότι δεν είναι γνωστό αν αυτή η νομοθεσία είναι έργο ενός ή πολλών προσώπων και μίας ή πολλών περιόδων. Άγνωστο επίσης παραμένει αν ο Λυκούργος ήταν ιστορικό ή μυθικό πρόσωπο. Τη ζωή και το νομοθετικό έργο του Λυκούργου την καλύπτει η ομίχλη των μύθων και των θρύλων της αρχαιότητας και μερικοί ιστορικοί των νεότερων χρόνων υποστήριξαν ότι αυτός δεν ήταν ιστορικό πρόσωπο αλλά συμβολική μορφή. Είναι χαρακτηριστικός ο μύθος που θέλει να του έχουν δοθεί οι νόμοι από το μαντείο των Δελφών. Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση, ο Λυκούργος έζησε γύρω στο 800 π.Χ. και υπήρξε κηδεμόνας του ανιψιού του βασιλιά της Σπάρτης, Χαρίλαου. Tαξίδεψε σε πολλά μέρη της γης, μελετώντας την οργάνωση του κράτους, στην Κρήτη, την Αίγυπτο, την Ιωνία, τη Λιβύη, την Ιβηρική Χερσόνησο και στην Ινδία. Επιστρέφοντας στη Σπάρτη φρόντισε να μεταρρυθμίσει το σπαρτιατικό πολίτευμα. Στον Λυκούργο αποδίδεται η περίφημη Μεγάλη Ρήτρα, που αναφέρεται στα κύρια στοιχεία του σπαρτιατικού πολιτεύματος. Δικό του έργο θεωρείται η διαίρεση της χώρας σε αναπαλλοτρίωτους ίσους κλήρους (που τους μοίρασε στους ελεύθερους πολίτες), η εισαγωγή βαριών και σιδερένιων νομισμάτων αντί των χρυσών και ασημένιων (για να αποθαρρύνεται η συσσώρευση πλούτου), η σιδερένια πειθαρχία των πολιτών, η ανάθεση της ανατροφής των παιδιών στην πολιτεία, η υποχρέωση της υποταγής των νεότερων στους γεροντότερους καθώς και η θέσπιση της γερουσίας, με τη συμμετοχή των δύο βασιλιάδων. Η διαμόρφωση των νόμων ήταν δικό της έργο, ενώ η τελική τους έγκριση ανήκε στην Απέλλα. Αυτοί οι θεσμοί στάθηκαν ως οι θεμελιώδεις αρχές του σπαρτιατικού πολιτεύματος. Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, όταν ολοκληρώθηκε το έργο του αποσύρθηκε στην Κίρρα Φωκίδας ή στην Κρήτη, όπου αφέθηκε να πεθάνει από ασιτία. Εν τω μεταξύ, είχε υποχρεώσει τους συμπολίτες του να ορκιστούν ότι θα τηρούσαν τους νόμους του ως την επιστροφή του. Ο μύθος λέει ότι έφυγε από τη Σπάρτη για πάντα, ώστε να μην αλλάζουν τη νομοθεσία του οι συμπολίτες του, που είχαν ορκιστεί να μην το κάνουν παρά μόνο αν κάποτε επέστρεφε. Στην αρχαία Σπάρτη υπήρχε και ο βωμός του Λυκούργου που αποτελούσε το θυσιαστήριο πριν οι Σπαρτιάτες φύγουν για των πόλεμο. Τη θέση της αρχαίας Σπάρτης κατέχει σε μεγάλη έκταση η σύγχρονη πόλη. Χάρη στα ελάχιστα λείψανα της οχυρώσεώς της γνωρίζομε την περίμετρο των τειχών και τη θέση των τεσσάρων συνοικισμών. Η πόλη ήταν ανοχύρωτη ως τις αρχές του 3ου π.Χ. αι., Στον συνοικισμό των Λιμνών επέζησαν από τα κλασικά χρόνια με επισκευές νεωτέρων εποχών ένας μεγάλος (24 Χ 7 μ. περίπου) χτιστός βωμός, 100 μ. ανατολικά από τη γέφυρα του Ευρώτα, και ένα μικρό τετράγωνο ιερό, 500 μ. βορειότερα από το ιερό της Αρτέμιδος Ορθίας.  Το σπουδαιότερο αυτό ιερό, που υπό την περιοχή ονομαζόταν και Λιμναίον, όπως και η θεά Λιμνάτις (το αρχικό όνομα Ορθία εμφανίζεται ως επίθετο της Αρτέμιδος μόνο στους ελληνιστικούς χρόνους και μετέπειτα), ιδρύθηκε τον 10ο π.Χ. αι. υπό τους πρώτους Δωριείς κατοίκους ως υπαίθριο αρχικά τέμενος με ένα μικρό κτιστό βωμό. Στα μέσα του 8ου π.Χ. αι. έγινε ο πρώτος ναός με λίθινα θεμέλια και με μια εσωτερική ξύλινη κιονοστοιχία. Καταστράφηκε από πλημμύρα το 600 π.Χ. και στη θέση του κτίστηκε ένας μεγαλύτερος, που ανακαινίστηκε στον 5ο π.Χ., στις αρχές του 2ου π.Χ. και στον 3ο μ.Χ. αι. Ήταν μικρό κτίσμα με σηκό και πρόναο και δύο δωρικούς κίονες μεταξύ παραστάδων. Στην ανατολική πλευρά του σώθηκε ο βωμός με αλλεπάλληλες και αυτός επισκευές.  Σήμερα δυστυχώς η πρόσβαση του δεν είναι και τόσο εύκολη , βρίσκεται σε μια όχι και τόσο καλή από πλευράς καθαριότητας και ενημερωτικών πινακίδων κατάσταση , ας ελπίσουμε σύντομα αυτό το αξιόλογο μνημείο της Αρχαίας Σπάρτης να αναδειχθεί.  Θα θέλαμε να ευχαριστούμε των κ. Χρήστο Πλείωτα Δημοτικό Σύμβουλο Σπάρτης  και πρώην Αντιδήμαρχο Δήμου Σπάρτης  για την  υπέροχη ξενάγηση. Αλέξανδρος Μπουγάδης Δημοσιογράφος - Φωτογράφος Μέλος του ομίλου Unesco Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. Δείτε περισσότερους προορισμούς κάνοντας κλικ ΕΔΩ  ...
Διαβάστε περισσότερα
Ο φάρος βρίσκεται 500 μ. από το λιμάνι του Γυθείου, από τα οποία τα 400μ. είναι χωματόδρομος. Στην είσοδο του φάρου υπάρχει καγκελόπορτα ύψους 1,5μ. Περιμετρικά, αλλά όχι σε όλα τα σημεία, υπάρχει περίφραξη από πέτρινο τοιχίο ύψους 1,5 μ. Κοντά στο φάρο δεν υπάρχει παραλία κατάλληλη για μπάνιο καθώς η περιοχή είναι βραχώδης. Το κτήριο του φάρου έχει χαρακτηριστεί ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο  Αποτελείται από λιθόκτιστο οκτάγωνο πύργο ύψους 16 μ. επί ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται από κεντρικό διάδρομο, δύο (2) υπνοδωμάτια, κουζίνα, και τουαλέτα. Πρωτολειτούργησε το 1859. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ο φάρος παρέμεινε σβηστός και στα πλαίσια ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου, επαναλειτούργησε το 1949. Μέχρι το 2002 λειτουργούσε με ασετιλίνη, οπότε και αυτοματοποιήθηκε με ηλιακή ενέργεια.  Το 2004 ηλεκτροδοτήθηκε και λειτουργεί ως επιτηρούμενος. Ο Φάρος βρίσκεται στο νησάκι Κρανάη στην άκρη του λιμανιού του Γυθείου, ήταν σύμφωνα με τη μυθολογία το ερωτικό καταφύγιο του Πάρη και της Ωραίας Ελένης μετά την απαγωγή και προτού αναχωρήσουν για την Τροία. Συνδέεται με τη μεγάλη στεριά με έναν λιμενοβραχίονα και η θέα προς την αμφιθεατρικά κτισμένη πολιτεία με τα πάμπολλα νεοκλασικά σπίτια είναι πανοραμική. Σε αυτή την πλευρά του νησιού βρίσκεται και ο πύργος Τζαννετάκη, στον οποίο στεγάζεται το Μουσείο της Μάνης. Αν όμως ο επισκέπτης αποφασίσει να διασχίσει το πευκοδάσος και να βρεθεί στην άλλη γωνιά της Κρανάης, τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια αποκάλυψη. Ένας από τους παλιούς φάρους, από τους λίγους που έχουν διασωθεί, στέκει εκεί από το 1873 για να μεταφέρει στις μέρες μας την αίσθηση άλλων εποχών. Ψηλός, πετρόκτιστος, τριγυρισμένος από τα βοηθητικά κτίσματα και τις συκιές, προβάλλεται στο γαλάζιο πέλαγος. Η καλύτερη ώρα για τον περίπατο του επισκέπτη στον φάρο είναι η αυγή, όταν ο ήλιος ανατέλλει από τη θάλασσα ξεδιπλώνοντας την πιο πλούσια χρωματική παλέτα που διαθέτει. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Βίντεο με προορισμούς ΕΔΩ ακολουθήστε μας στην σελίδα μας στο facebook Sparta Voice ...
Διαβάστε περισσότερα
Εδώ και πολλά χρόνια η κυρίαρχη εικόνα στην παραλία Βαλτάκι Δήμου Ευρώτα κοντά στο Γύθειο προς την Σκάλα είναι το ναυάγιο του «Δημήτριος». Το αποκαλούν «πλοίο-φάντασμα» και λέγεται ότι ήταν ένα από τα πολλά παράνομα τσιγαράδικα της εποχής που έπλεε με λαθραίο επόρευμα. Όπως το «ναυάγιο» της παραλίας της Ζακύνθου, έτσι και στο Γύθειο, το κουφάρι του πλοίου αποτελεί πλέον αξιοθέατο της παραλίας που κατακλύζεται τους καλοκαιρινούς μήνες από τουρίστες. Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1950 με το όνομα «Klintholm». Είχε χωρητικότητα 965 κόρων και μήκος 67 μέτρων. Τον Δεκέμβριο του 1980 κατέπλευσε στο Γύθειο, επειδή ο πλοίαρχος αρρώστησε και έπρεπε να μπει στο νοσοκομείο. Τότε παρουσιάστηκαν προβλήματα οικονομικής φύσεως με το πλήρωμα και ακολούθησαν μηχανικές βλάβες που οδήγησαν στην οριστική προσάραξη του πλοίου στο λιμάνι. Τα ασφαλιστικά μέτρα από τους δανειστές οδήγησαν τους ιδιοκτήτες, αδελφοί Μολλάρη και αδελφοί Ματσινού να απολύσουν το πλήρωμα. Οι Γεώργιος Δανιήλ και Βασίλης Παρηγόρης ανέλαβαν τη φύλαξή του.... κλικ για μεγέθυνση των φωτογραφιών Φωτογραφίες  για το Spartavoice.gr Αλέξανδρος Μπουγάδης Δημοσιογράφος - Καλ. Φωτογράφος Μέλος του ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των φωτογραφιών ως έχει Δείτε : Το Ναυάγιο “Δημήτριος” κοντά στο Γύθειο. Παραλία Βαλτάκι / Ναυάγιο Δημήτριος. Ναυάγιο Δημήτριος. Βίντεο : ...
Διαβάστε περισσότερα
Ελαφόνησος, ένας παράδεισος με χρώμα τιρκουάζ!  Η σαγηνευτική Ελαφόνησος, των τυρκουζάζ κρυστάλλινων νερών και των απέραντων χρυσαφένιων παραλίων, είναι έτοιμη να γοητεύσει τον κάθε επισκέπτη της. Στο άκρο της Νοτιοανατολικής Πελοποννήσου στην Λακωνία ,  το άλλοτε άντρο πειρατών και κουρσάρων, με τη μακρά ιστορία και παράδοση είναι ο ιδανικός προορισμός για αξέχαστες διακοπές. visitelafonisos.gr Χαλαρώστε στα ήρεμα νερά της, γνωρίστε τον γαστρονομικό πλούτο της και ζήστε μοναδικές στιγμές! Στην νοτιοανατολική πλευρά της Ελαφονήσου και στην περιοχή της Λευκής βρίσκεται η παραλία του Σίμου. Η παραλία χωρίζεται στα δύο. Τον μικρό και τον μεγάλο Σίμο (τον Φράγκο και το Σαρακίνικο ή Τσερατσίνικο για τους ντόπιους). Στο μεγάλο κομμάτι θα βρείτε λίγες ξαπλώστρες καθώς και άπλετο χώρο για να κολυμπήσετε, ενώ στο μικρό κομμάτι υπάρχουν αρκετές ξαπλώστρες και ο χώρος είναι πιο περιορισμένος. Η παραλία του Σίμου είναι ο κυριότερος λόγος για να επισκεφτείτε την Ελαφόνησο. Οι 10μετροι αμμόλοφοι και τα τιρκουάζ, κρυστάλλινα νερά δικαιολογούν απόλυτα το γεγονός ότι βρίσκεται μέσα στις 10 καλύτερες παραλίες του κόσμου! Ένα από τα ενδημικά φυτά, που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, είναι το φυτικό είδος Σαπονάρια των Γιάγκελ. Αυτό αναπτύσσεται στις αμμώδεις παραλίες στη δυτική πλευρά του νησιού σε δύο απομακρυσμένους και περιορισμένους πληθυσμούς. Βρίσκεται δε, στη λίστα των 50 νησιωτικών φυτών της Μεσογείου που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και χρήζουν προστασίας. Αξιόλογο ενδημικό φυτό είναι και το Silene integripetala elafonesiaca. Στην Ελαφόνησο εκτός από τις ιδιαίτερες φυτοκοινωνίες των αμμοθινών, παρουσιάζονται και άλλοι τύποι οικοτόπων εξαιρετικής σημασίας όπως οι βραχώδεις εκτάσεις με τα Φρύγανα (Sarcopoterium spinosum), απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση, αβαθείς κολπίσκοι και κόλποι και οι γνωστές βέβαια ποσειδωνίες, οι οποίες καλύπτουν σημαντικές εκτάσεις του αμμώδους βυθού γύρω από το νησί. Χαρακτηριστικό σημείο ποσειδωνίας είναι η περιοχή γύρω από το Παυλοπέτρι. visitelafonisos.gr Με τις αποστάσεις να είναι κοντινές (10 λεπτά με το αυτοκίνητο το μακρινότερο σημείο), θα μπορέσετε να την γυρίσετε σε 1-2 μέρες. Είναι όμως αρκετές για να απολαύσετε την ομορφιά της; Σε καμία περίπτωση! Τα νερά, η ηρεμία και η λακωνική αύρα θα σας μαγέψουν και θα σας εγκλωβίσουν για τουλάχιστόν 3-4 μέρες. Τα πράγματα που χρειάζεται να έχετε μαζί σας; Λιγοστά! Μερικά σορτσάκια, ένα ζευγάρι παντόφλες, μαγιό, αντηλιακό,μάσκες. Το εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα είναι το πιο όμορφο και γραφικό εκκλησάκι ολόκληρου του νησιού. Χτισμένο στο νησάκι απέναντι από το λιμάνι με την πρόσβαση να γίνεται από τη γέφυρα. Κάντε μία βόλτα στο νησάκι, μπείτε στο εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα και δείτε τον ερειπωμένο ανεμόμυλο. Ο Αγ. Σπυρίδωνας αποτελεί τον προστάτη του νησιού. Η Ελαφόνησος διαθέτει 6 πεζοπορικές διαδρομές και 3 ποδηλατικές. Η πιο γνωστή πεζοπορική διαδρομή είναι αυτή που ξεκινάει από το λιμάνι της Χώρας περνάει από το χωριό Βίγλα και καταλήγει στην κορυφή Βάρδια. Η Βάρδια είναι το ψηλότερο σημείο του νησιού (276μ.) από όπου μπορείτε να θαυμάσετε το Ακρωτήρι Ταίναρο, τα Κύθηρα, τον Κάβο-Μαλιά, και τις απέραντες θάλασσες της Μεσογείου. travelen.eu Πώς θα πάτε: Από Αθήνα ακολουθείτε την εθνική οδό για Κόρινθο με κατεύθυνση την Τρίπολη. Αμέσως μετά τη Σήραγγα του Αρτεμισίου, περνάτε την πινακίδα με την ένδειξη «προς Τρίπολη» και ακολουθείτε εκείνη με ένδειξη «προς Σπάρτη», κάνοντας δεξιά στην αντίστοιχη έξοδο. Φτάνοντας στην Σπάρτη συνεχίζετε ακολουθώντας τη σήμανση για Μονεμβάσια , Νεάπολη, ενώ μετά τους Μολάους, πηγαίνετε δεξιά προς Νεάπολη - Ελαφόνησο συνεχίζοντας μέχρι την Πούντα (σημείο Υπόστεγο), απ’ όπου θα επιβιβαστείτε στο φεριμπότ. Συνολικά θα διανύσετε 350 χλμ., ταξίδι διάρκειας 4,5 ωρών.   -Δρομολόγια φεριμπότ: Η διάρκεια της διαδρομής Πούντα/Υπόστεγο -Ελαφόνησος είναι 9 λεπτά και δρομολόγια πραγματοποιούνται κάθε μισή ώρα με φεριμπότ.  -Πού θα μείνετε: Στο νησί λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια, στούντιο και μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις καθώς και κάμπινγκ στην παραλία του Σίμου. Αλέξανδρος Μπουγάδης  Δείτε περισσότερους προορισμούς στην κατηγορία μας Best Of... Προορισμοί ή κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Περισσότερα Βίντεο στο κανάλι μας στο youtube sparta voice  ...
Διαβάστε περισσότερα
Σε ύψωμα 500 μέτρων νότια από το χωριό Βασιλάκιο ή Τάραψα, υπάρχει ένα άγνωστο για τους πολλούς μικρό κάστρο που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής της εποχής της Τουρκοκρατίας στη Λακωνία. Χρόνος κατασκευής θεωρείται ως αρχές 19ου αιώνα. Επίσης είναι ένα από τα νεότερα οθωμανικά φρούρια, και σήμερα η κατάσταση του είναι κακή καθώς σώζονται μόνο τα εξωτερικά τοίχοι. και αυτά φανερώνουν την εγκαταληψη των αρμοδίων και δεν ξέρει κανείς για το πόσο θα αντέξουν κι αυτά μιας και ο χρόνος όλο και δείχνει το σκληρό του πρόσωπο. Μάλιστα από πληροφορίες κατοίκων λέγεται και πύργος του Ζαλουμη οποίος εμφανίστηκε στην περιοχή ως τσιφλικάς. Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες κατοίκων έχτισε το συγκεκριμένο κάστρο στην Τάραψα περίπου 20 χρόνια πριν την Επανάσταση, δηλαδή γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα. Ιστορία O γενάρχης της οικογένειας Ζαλούμη ήταν τον 15ο αιώνα πειρατής από τον Δρύαλο Μάνης και το πραγματικό του όνομα ήταν Ασημάκος. Ο γιος του, Ιωάννης Ασημάκος, υπήρξε στρατιώτης του Παλαιολόγου. Μετά την άλωση επέστρεψε κάποια στιγμή στη Λακωνία. Τρεις αιώνες αργότερα, μετά το 1770, κάποιος Ζαλούμης εμφανίζεται σαν τσιφλικάς, και αργότερα αγάς, στο Ασίμι Λακωνίας και στη γειτονική Τάραψα. Επί Τουρκοκρατίας, μετά το 1715, στην περιοχή αυτή, τα «Μπουρδουνοχώρια», είχαν εγκατασταθεί Τούρκοι, Αλβανοί και εξισλαμισθέντες Έλληνες. Η περιοχή είχε στρατηγική σημασία για τους Οθωμανούς γιατί συνόρευε με την πάντα ανυπότακτη και προβληματική Μάνη, οπότε η εγκατάσταση Μουσουλμανικού πληθυσμού ήταν μια απόπειρα περιορισμού και ελέγχου των Μανιατών. Ο αγάς Ζαλούμης ήταν από τους επιφανείς Τουρκομπαρδουνιώτες. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, έχτισε το συγκεκριμένο κάστρο στην Τάραψα περίπου 20 χρόνια πριν την Επανάσταση, δηλαδή γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα. Πιθανότατα κτίστηκε στα πρότυπα άλλων καστροκατοικίων της Μάνης όπως τα γειτονικά (και ελαφρώς παλιότερα) κάστρα των Γρηγοράκηδων ή των Καπετανάκηδων . Εκείνα τα χρόνια τα Μπουρδουνοχώρια είχαν πολλές τέτοιες πυργοκατοικίες. Ο αριθμός των τουρκοβαρδουνιώτικων πύργων τα προεπαναστατικά χρόνια υπολογίζεται ότι ήταν 50 με 80. Οι Τουρκομπαρδουνιώτες εγκατέλειψαν άρον άρον την περιοχή με το ξέσπασμα της Επανάστασης του ‘21. Λέγεται ότι έφυγαν όταν διαδόθηκε (εντέχνως από τους Μανιάτες) ότι πλοίο της Φραγκιάς αραξοβόλησε στο Γύθειο. Το πλοίο όμως δεν ήταν Φράγκικο, αλλά ανήκε στον καραβοκύρη Φραγκιά που έφερε στο Γύθειο πολεμικά εφόδια. Οι Τουρκομπαρδουνιώτες κατέφυγαν με τις οικογένειές τους στην Τρίπολη και μετά την άλωση της Τριπολιτσάς δεν ξανάκουσε κανείς γι’ αυτούς. Τα χωριά τους και τα σπίτια τους είτε ερήμωσαν είτε καταλήφθηκαν από Μανιάτες και άλλους Μωραΐτες. Αργότερα επί Όθωνος, οι Βαυαροί διέταξαν την καταστροφή των πύργων της Λακωνίας. Αυτό προκάλεσε έναν μικρό εμφύλιο το 1834, καθώς οι Μανιάτες αρνήθηκαν να συμμορφωθούν και ξεσηκώθηκαν. Έτσι ελάχιστοι Μανιάτικοι πύργοι καταστράφηκαν τότε. Αυτό όμως δεν συνέβη με τους πύργους των Μπουρδουνοχωρίων, για τους οποίους δεν νοιάστηκε κανείς, και οι περισσότεροι κατεδαφίστηκαν. Ένας από αυτούς ήταν το «σεράγι» του Ζαλούμη που ανατινάχθηκε με τη χρήση μεγάλης ποσότητας εκρηκτικών. Το χωριό Βασιλάκιο, παλαιότερα γνωστό ως Τάραψα, βρίσκεται στις παρυφές του Ταΰγετου με 100 περίπου μόνιμους κατοίκους, 25χλμ από την Σπάρτη και 23χλμ από το Γύθειο. Το χωριό είναι καταπράσινο και διαθέτει ένα δάσος 80.000 στρεμμάτων. Αξίζει επίσης να επισκεφτεί κανείς την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, αλλά και το εξωκκλήσι του Αϊ Γιαννάκη, το οποίο αν και ερειπωμένο, διαθέτει ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες, ενώ το υλικό κατασκευής του είναι από αρχαίο οικοδομικό υλικό. Δείτε περισσότερους προορισμού ΕΔΩ  Βίντεο youtube.com/channel Πηγές : Δημήτρης Κωστούλιας , kastra.eu Φωτογραφίες διαδικτύου  ...
Διαβάστε περισσότερα
Η μονή Λουκούς αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα μοναστικά κέντρα της  Αρκαδίας, το πιο σημαντικό στην επαρχία της Κυνουρίας. Είναι δε από τα πιο γνωστά μοναστικά κέντρα και το πιο προσιτό στον προσκυνητή που έρχεται από την Αργολίδα, καθώς προσεγγίζεται εύκολα. Από το μεσόγειο Άστρος 3 χλμ, δίπλα στον ποταμό Τάνο και πολύ κοντά στο χωριό Κάτω Δολιανά Η περιοχή της μονής Λουκούς παρουσιάζει πολλά και αξιόλογα  ενδιαφέροντα στοιχεία. Όπως γράφει ο Κ. Ρωμαίος, εδώ βρισκόταν «η Εύα, η μεγίστη των Θυρεατικών κωμών», σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία. Εδώ επίσης ήταν το Ιερόν του Πολεμοκράτους, φημισμένο θεραπευτήριο, που περιέθαλπε όσους προσέτρεχαν σε αυτό και «τιμάς παρά των προσοίκων είχε». Ο Ηρώδης ο Αττικός, μία πολυσυζητημένη  προσωπικότητα των ρωμαϊκών χρόνων, που γνώρισε μεγάλη δόξα και ευτυχία, αλλά και τις μεγαλύτερες ανθρώπινες δυστυχίες, έζησε πολλές ημέρες της ζωής του στην περιοχή αυτή, όπου διέθετε κτήματα και πολυτελή έπαυλη. Υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με το όνομα της Μονής Λουκούς. Πιθανότερη είναι η άποψη ότι προέρχεται από την ρωμαϊκή ονομασία Lucus, που σημαίνει «ιερό άλσος». Σύμφωνα με την παράδοση η μονή χτίστηκε το 1117. Επιπλέον από πατριαρχικό σιγίλλιο του Πατριάρχη Διονυσίου Β΄ (1546 - 1555), μαθαίνουμε ότι ήταν «εξαρχής πατριαρχικό σταυροπήγιο». Κατά τα χρόνια της Ενετοκρατίας (1687 - 1715), στο μοναστήρι εγκαταστάθηκαν Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί (καπουτσίνοι) και όταν έφυγαν πήραν και τις κτητορικές πλάκες του ναού. Λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση του 1821, η Μονή είχε μεγάλη περιουσία και έτσι βοήθησε στην ίδρυση αλληλοδιδακτικού σχολείου στο χωριό Άγιος Ιωάννης, το έτος 1765, στο μετόχι της. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, η μονή είχε σημαντική προσφορά στον αγώνα, κυρίως στο στρατόπεδο των Βερβένων, ενώ ο τότε ηγούμενος της μονής, Κωνσταντίνος Κοράλλης, πολέμησε σε διάφορες μάχες. Το 1826, παραμονή της εορτής της Μονής, ο Ιμπραήμ Πασάς έκαψε τη μονή,εκτός από το καθολικό το οποίο σώθηκε.Το 1834 το μοναστήρι, μη συγκεντρώνοντας τον απαραίτητο αριθμό ανδρών, διαλύθηκε αλλά επανιδρύθηκε το 1837. Την ίδια περίοδο διεξήχθησαν στο χώρο της μονής διάφορες ανασκαφές. Η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία το 1946. Στο κέντρο της δεσπόζει ένας πλάτανος. Διακρίνονται μέρη αρχαίων κιόνων. Τα κτήρια της μονής αποτελούν ένα παραλληλόγραμμο συγκρότημα, το οποίο είναι πλήρως ανακαινισμένο. Στον προαύλιο χώρο υπάρχουν διάφορα κιονόκρανα και ανάγλυφα που κατά καιρούς έχουν βρεθεί στο χώρο της μονής. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο. Στους τοίχους του καθολικού υπάρχουν εντοιχισμένα διάφορα κιονόκρανα, επιστήλια κ.ά. Εσωτερικά αγιογραφήθηκε το 1649.Σημαντικές είναι, επίσης, οι εικόνες του ξυλόγλυπτου τέμπλου και η εικόνα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος του 17ου αι. Άλλο σημαντικό οικοδόμημα είναι και ο παλαιός πύργος της μονής, «ἔν εἴδει κουλᾶ», κατά τον Ιωσήφ Κοράλλη. Από τα κειμήλια της μονής ξεχωρίζουν οι διάφοροι σταυροί, το Τίμιο Ξύλο, τα λείψανα και πάμπολα έγγραφα, μεταξύ των οποίων ο "Κώδικας" της Μονής, γραμμένο από τον ηγούμενο Ιωσήφ Κοράλλη, αδερφό του Κωνστάντιου Κοράλλη. Το μοναστήρι έχει 3 μετόχια: Το ναό της Αναλήψεως στο Άστρος, χτισμένο στη θέση παλαιότερου ναού του Προδρόμου, τον Άγιο Δημήτριο στον Άγιο Ιωάννη και το ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος στο όρος Ζάβιτσα. Η μονή σήμερα απαριθμεί 10 μοναχές. Το καθολικό της μονής γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Σε όλη τη μακραίωνη ζωή της γνώρισε μέρες δόξας και λαμπρότητας, η οποία οφείλεται στους ικανούς και δραστήριους ηγουμένους της. Παράλληλα όμως ταλαιπωρήθηκε από πολλές καταστροφές, πυρκαγιές και διαλύσεις. Ιδιαίτερη αίγλη της έδωσε το εξαιρετικό προνόμιο του «Σταυροπηγίου», που διατηρούσε πάντοτε. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Βελή Πασάς έσκαψε στη Λουκού για να βρει αρχαία αγάλματα, ενώ λίγο αργότερα οι μοναχοί με πρόχειρες ανασκαφές συγκέντρωσαν αρχαία γλυπτά και τα τοποθέτησαν στην αυλή του μοναστηριού. Όταν αναγνωρίστηκε το Ελληνικό Κράτος, τα σπουδαιότερα κομμάτια δωρήθηκαν στο Μουσείο Αιγίνης (Απρίλιος 1831) και αργότερα τοποθετήθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Τον Οκτώβριο του 1977 η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία πραγματοποίησε ανασκαφικές έρευνες με σημαντικά αποτελέσματα. Στον χώρο όπου απλωνόταν ο αρχαίος οικισμός, υπάρχουν θραύσματα αγγείων, κεραμίδες και μικρές πλάκες από πολύχρωμα μάρμαρα. Στη θέση «Κολόνες», 300 μέτρα περίπου βόρεια του μοναστηριού, υπάρχουν τμήματα από τέσσερις μεγάλους μονολιθικούς γρανιτένιους κίονες και δίπλα τους ένα μεγάλο μαρμάρινο κορινθιακό κιονόκρανο. Σε πολύ μικρή απόσταση σώζεται τμήμα από ένα μεγάλο κτηριακό συγκρότημα. Πρόκειται για την περίφημη Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού, που αποκαλύφθηκε κατόπιν ανασκαφικής διερεύνησης. Στην αυλή του μοναστηριού υπάρχουν πολλά κιονόκρανα κορινθιακού και ιωνικού τύπου, μαρμάρινες βάσεις κιόνων και αμφικιόνων, επίκρανα παραστάδων, επιστύλια και κίονες. Άλλα αρχιτεκτονικά μέλη είναι εντοιχισμένα σαν διακοσμητικά στην εκκλησία και τα άλλα κτίσματα του μοναστηριού. Νοτιοδυτικά της εκκλησίας και αμέσως έξω από τον μαντρότοιχο του περιβολιού, υπάρχουν θεμέλια μεγάλου κτιρίου με μαρμάρινους κίονες και δάπεδο με μαρμαροθέτημα. Οι περιηγητές μιλούν για ψηφιδωτά δάπεδα που είδαν ανάμεσα στα ερείπια. Ένα τμήμα ψηφιδωτού με γεωμετρικά διακοσμητικά μοτίβα σωζόταν μέχρι τα τελευταία χρόνια σύρριζα στο νότιο τοίχο της εκκλησίας, ενώ τμήμα ενός άλλου αποκάλυψαν οι ανασκαφές του 1977. Το ρέμα της Λουκούς γεφυρώνεται με τοξοστοιχία, που στηρίζει κτιστό αγωγό νερού. Πρόκειται για υδραγωγείο ρωμαϊκής εποχής, που διοχετεύει το νερό μέχρι σήμερα στον χώρο του μοναστηριού. Επιμέλεια - Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος  πηγές : βικιπαίδεια , Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας ...
Διαβάστε περισσότερα
Η Νεάπολη Βοιών ή Βάτικα είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας που διοικητικά ανήκει στο Δήμο Μονεμβασίας. Είναι η νοτιότερη πόλη της ηπειρωτικής Ελλάδας και βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης των Βοιών, σε ένα ήρεμο κόλπο. Μικρό Άγιον Ορος λεγόταν η περιοχή του Κάβου για τα εκκλησάκια και τις Μονές της που είχαν χτισθεί εδώ από τον 14ο αι. και μετά. Το κατάλευκο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, περιβάλλεται από κτίσματα παλαιάς μονής, δίπλα στα ερείπια παλαιότερης εκκλησίας. Το περπάτημα έως τη νότια άκρη του Μαλέα είναι μια συγκλονιστική εμπειρία. Θα ακολουθήσετε το μονοπάτι από το τέλος του χωματόδρομου λίγο μετά το απολιθωμένο δάσος και το ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας. Είναι ευδιάκριτο και περνάει στο χείλος του γκρεμού. Σε περίπου 60 λεπτά θα σας φέρει στο κατάλευκο ξωκλήσι της Αγίας Ειρήνης Καβομαλούσας, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ξωκλήσια της Λακωνίας. Στέκει κατάλευκο στολισμένο με μια γέρικη, μεγάλη σαν δέντρο φραγκοσυκιά, με λίγα πεύκα και κυπαρίσσια και μια χούφτα κελιά πάνω από τις ερημιές του Καβομαλιά. Είναι του 19ου αιώνα, ναός σταυροειδής με τρούλο, χτισμένος σε ερείπια παλαιότερου. Στο εσωτερικό υπάρχουν φορητές εικόνες στο τέμπλο φιλοτεχνημένες το 1907 από τον Κρητικό μοναχό Νέστορα Βασαλάκη. Ολόγυρα υπάρχουν απομεινάρια κτιρίων και πιο ψηλά, ερειπωμένα ασκηταριά. Στα βράχια χαμηλότερα θα δείτε ένα λιμανάκι όπου προσορμίζει εύκολα σκάφος. Από την Αγία Ειρήνη και με μόλις 10΄περπάτημα θα φτάσετε στην άκρη του γκρεμού, όπου βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα εκκλησιαστικά μνημεία της Λακωνίας, μικρό στο μέγεθος αλλά με τεράστια ιστορική και συναισθηματική αξία. Είναι η μονή του Αγίου Γεωργίου, ένα πανάρχαιο ερημητήριο χτισμένο σαν φωλιά αετού πάνω στα απόκρημνα βράχια, μάρτυρας αψευδής της ιστορίας του μοναχισμού στον Μαλέα. Η δημιουργία της χρονολογείται στον 13ο-14ο αιώνα. Την προστάτευε τα χρόνια εκείνα από τις πειρατικές επιθέσεις ισχυρός μαντρότοιχος. Σήμερα σώζονται διάφορα κτίσματα από τη μονή, σε ένα γοητευτικό σύμπλεγμα. Ψηλότερα από όλα τα κτίρια βρίσκεται κατερειπωμένος ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα. Χαμηλότερα υπάρχει το παλιό καθολικό που ήταν μονόκλιτη θολωτή βασιλική, από την οποία σώζεται μόνο η βόρεια πλευρά με τρία τυφλά αψιδώματα, στα εσωράχια των οποίων υπάρχουν ίχνη τοιχογραφιών. Ο ναός είχε μαρμάρινο τέμπλο και στο δάπεδο είχε δύο υδατοδεξαμενές. Σε πολύ καλύτερη κατάσταση διατηρείται το παρεκκλήσι με τον κατάλευκο τρούλο. Στο εσωτερικό υπάρχουν λίγες, αλλά ωραίες, τοιχογραφίες: στον τρούλο απεικονίζεται ο Παντοκράτορας περιστοιχισμένος στο τύμπανο από εννέα προφήτες, στο ιερό η Παναγία Βλαχερνίτισσα και ο Μελισμός, στην Πρόθεση ο Ρωμανός ο Μελωδός κ.ά. Το σύνολο των βυζαντινών ερειπίων που αιωρούνται πάνω από τους γκρεμούς και μια από τις αγριότερες θάλασσες της Μεσογείου όπου τα πλοία περνούν ασταμάτητα, δημιουργεί μοναδικά συναισθήματα. Την επίσκεψη εδώ θα τη θυμάστε για πάντα. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε βίντεο με προορισμούς της  Λακωνίας ΕΔΩ Επιμέλεια - Φωτογραφίες Alexandros Bougadis Photographer Πληροφορίες romfea.gr Φωτογράφηση και Βιντεοσκόπηση γάμων – βαπτίσεων πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Σε μία ήσυχη γωνιά στις ανατολικές ακτές της Λακωνίας η φύση έδειξε το μεγαλείο της δημιουργώντας ένα φιόρδ μοναδικό στο είδος του Και αν αναρωτιέστε έχει φιόρδ η Ελλάδα; Αν βιαστήκατε να απαντήσετε «όχι», δεν έχετε δει ποτέ τον Γέρακα. Ένα απάνεμο λιμανάκι, με πέτρινα ασβεστωμένα σπίτια και γαλάζια παράθυρα, στην αγκαλιά μιας βαθυγάλαζης λωρίδας θάλασσας που ακολουθεί τη δική της διαδρομή μέσα στη στεριά. Καθώς το αυτοκίνητο κινείται προς το λιμανάκι του Γέρακα, το νερό που λαμπυρίζει ακριβώς δίπλα σου μοιάζει αρχικά με λίμνη, και εν συνεχεία με ποτάμι –δεν είναι τίποτα από τα δύο, όπως ήδη ξέρεις έχοντας ρίξει μια ματιά στην απεραντοσύνη του από ψηλά, πριν ο δρόμος αρχίσει να κατηφορίζει. Δυο-τρία ουζερί απλώνουν τα τραπεζάκια τους δίπλα στη θάλασσα, και η ζωή εδώ κυλά αργά, με τη μυρωδιά του ούζου να γαργαλάει τα ρουθούνια και τον ήλιο να μισοκλείνει τα βλέφαρα. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν το γνωρίζει πολύς κόσμος, κι ας είναι μόλις 22 χλμ απόσταση από τη δημοφιλή Μονεμβασιά. Ηρεμία, αυθεντική ομορφιά και ένα γραφικό λιμανάκι το οποίο αποτελεί αγκυροβόλιο για ιστιοπλοϊκά και σκάφη, καθώς είναι προστατευμένο από τους ανέμους. Υπάρχουν κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, ψαροταβέρνες κλπ. Θα νομίσετε ότι βρίσκεστε περισσότερο σε νησί του Αιγαίου, παρά στη Λακωνία. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε βίντεο με προορισμούς της  Λακωνίας ΕΔΩ Επιμέλεια – Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Το όνομα του, σε προϊδεάζει, σε προετοιμάζει να ξέρεις πού πας: στην Μάνη, τον ξερό και άνυδρο τόπο με τους βράχους και τις πέτρες που σκίζουν το έδαφος. Παιδί αυτού του τόπου είναι ο Κότρωνας, ένας παραθαλάσσιος οικισμός υπόδειγμα της παραδοσιακής μανιάτικης αρχιτεκτονικής, χτισμένος στο μυχό ενός προφυλαγμένου από τον βοριά όρμου, στις τελευταίες απολήξεις του Ταϋγέτου. Ο Κότρωνας αποτελεί το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Ανατολικής Μάνης Λακωνίας. Βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του ιδιαίτερου αυτού- όσο και περήφανου- τόπου μοναδικής ομορφιάς. Φημίζεται, για τις υπέροχες παραλίες του- απόμερες και μη, με άμμο, με βότσαλο και πέτρα, ικανές να ικανοποιήσουν κάθε προτίμηση- , την ζεστή φιλοξενία των κατοίκων του, την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική. Ιδανικός τόπος για οικογένειές με παιδιά, διακοπές με παρέα, αλλά και για όλους όσους αναζητούν ήρεμες διακοπές και άμεση επαφή με την φύση και την παράδοση της Μάνης. Με αφετηρία και ορμητήριο τον Κότρωνα μπορεί κάποιος να ανακαλύψει την μαγεία της Μάνης και να γνωρίσει την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής. Ιδανικό σημείο για ημερήσιες και νυχτερινές αποδράσεις προς κάθε σημείο ενδιαφέροντος της ιστορικής Μάνης, χωρίς την παραμικρή ταλαιπωρία. Η μαγευτική χερσονησίδα Σκοπά, ανατολικά του Κότρωνα, ήταν η θέση της θαλασσινής ακρόπολης της αρχαίας Τευθρώνης και επίνειο του αρχαίου Πύρριχου. Το μικρό χωριουδάκι με τις καταπληκτικές παραλίες του, βρίσκεται τοποθετημένο σε «στρατηγικό» σημείο του νομού Λακωνίας: 87 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σπάρτη και 41 από το Γύθειο. Περπατώντας στον οικισμό, θα εντυπωσιαστείς από την τάξη και την καθαριότητα που επικρατεί σε κάθε αυλή, σε κάθε καλντερίμι. Τα περισσότερα κτίσματα είναι καλοσυντηρημένα ενώ από τα πλέον χαρακτηριστικά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής είναι η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στο κέντρο του χωριού αλλά και το νεοσύστατο πολιτιστικό κέντρο, που βρίσκεται πάνω από το μικρό λιμανάκι του Κότρωνα, λίγο πιο ψηλά από την προτομή του μακεδονομάχου ήρωα Νικηφόρου Δεμέστιχα. Και ύστερα, είναι η θάλασσα... Αυτή η λυτρωτικά ήρεμη, προφυλαγμένη από τον καιρό θάλασσα, που δεν χορταίνεις να την κολυμπάς video Drones Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Επιμέλεια – Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Σε απόσταση μόλις λίγων ωρών από την Αθήνα και μια ανάσα νότια του Γυθείου, συναντάμε το  γραφικό παραθαλάσσιο οικισμό του Μαυροβουνίου στην Ανατολική Λακωνική Μάνη. Το Μαυροβούνι, είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, πολύ κοντά στο Γύθειο με γραφικά παραδοσιακά κτίσματα και μια υπέροχη αμμουδιά , σε ακτογραμμή που πλησιάζει τα 6km και ξεκινά από το Μαυροβούνι για να καταλήξει στον όρμο του Αγερανού και του Βαθειού. Αποτελεί ιδανικό μέρος για ήσυχες οικογενειακές διακοπές , διαθέτει αρκετά καταλύματα και κάμπινγκ , εστιατόρια , καφέ , μπαρ. Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκεται η Αρεόπολη ,  το γραφικό Λιμένι , τα Σπήλαια του Δυρού καθώς και αρκετοί παραδοσιακοί οικισμοί της Μάνης. Ο οικισμός του Μαυροβουνίου ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Τζανημπέη (1742-1813) του γένους Γρηγοράκηδων, και των τριών γιών του για να αποτελέσουν την έδρα του μπέη. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε περισσότερα Βίντεο  ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες – Βίντεο Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Spartavoice.gr Αναλαμβάνουμε την Βιντεοσκόπηση με Drone καθώς και φωτογράφιση των δικών σας χώρων. Επίσης βιντεοσκόπηση και για την προβολή της περιοχής σας. Δείτε περισσότερα Βίντεο από την Λακωνία και όχι μόνο στο κανάλι μας στο You Tube  ΕΔΩ  ...
Διαβάστε περισσότερα
Η Λακωνική Μάνη, γνωστή και ως Μέσα Μάνη, επεκτείνεται από το Γύθειο μέχρι το Οίτυλο και περιλαμβάνει ένα μπουκέτο οικισμών απίστευτης γοητείας καθώς και μερικές τοποθεσίες-σταθμούς που πρέπει να δει κάθε ταξιδιώτης στη ζωή του. Το Βαθύ είναι μια πολύ ήσυχη τοποθεσία της Λακωνίας, κοντά τόσο στο Γύθειο, όσο και στην Αρεόπολη, τον Κότρωνα και άλλα εντυπωσιακά χωριά της Μάνης. Ονειρεύεστε ότι βρίσκεστε σε ένα μικρό ιδιωτικό, επίγειο παράδεισο! Το βλέμμα σας ατενίζει το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας καθώς ένα δροσερό αεράκι σας χαϊδεύει φιλικά το πρόσωπο… Το Βαθύ δίκαια θεωρείται μια από τις καλύτερες της Λακωνικής Μάνης. Ιδανική παραλία για θαλάσσια σπορ. Για να φτάσετε στο Βαθύ θα πάρετε το δρόμο προς Αρεόπολη , υπάρχει καινούργια διασταύρωση και ενημερωτική πινακίδα.  Στον μικρό οικισμό υπάρχουν ξενοδοχεία , ενοικιαζόμενα δωμάτια και κάμπινγκ.  Η παραλία στο Βαθύ Γυθείου θα σας κερδίσει από την πρώτη στιγμή. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε περισσότερα Βίντεο  ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες - Βίντεο Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram ...
Διαβάστε περισσότερα
Ταΰγετος το ¨αρσενικό όρος¨που κρύβει αμέτρητες ομορφιές  σε ένα άγριο τοπίο , που όμως αν το περπατήσεις μέσα από τα πολλά μονοπάτια του θα καταλάβεις ότι τελικά υπάρχει μία  θηλυκή ομορφιά κρυμμένη σε κάθε βήμα που κάνεις.... Ταΰγετος λοιπόν και ποιος είναι αυτός ο άρχοντας : Ο Ταΰγετος είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου, εκτεινόμενη μεταξύ των λεκανών Μεγαλόπολης-  Λακωνίας και Μεσσηνίας. Η κορυφή του έχει ύψος 2.407 μέτρα και ονομάζεται Προφήτης Ηλίας ή Αγιολιάς, από το ομώνυμο εκκλησάκι που κτίσθηκε κοντά στην κορυφή του, ενώ στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ταλετός. Μεγαλοπρεπής και επιβλητικός, "όρος υψηλόν τε και όρθιον" κατά τον Στράβωνα, ο Ταΰγετος είναι ένα από τα μεγαλύτερα βουνά της Ελλάδας, με μήκος 115 χλμ. περίπου, μέγιστο πλάτος 30 χιλιόμετρα και έκταση 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο εντυπωσιακός ορεινός όγκος του έχει το μεγαλύτερο ύψος απ' όλα τα βουνά της Πελοποννήσου (2.404 μ.) και γι' αυτό χαρακτηρίζεται ως "τρούλος του Μοριά". Εμείς όμως θα σας  περπατήσουμε μέσα από ένα μονοπάτι που ξεκινάει από την μεριά της Λακωνίας και συγκεκριμένα το χωριό Ταϋγέτη Δ. Σπάρτης . Υπάρχει και το μονοπάτι  Μυστράς - Ταϋγέτη  δείτε εδώ , από όπου  και ξεκινήσαμε , αλλά δεν σας το συνιστούμε είναι αρκετά κουραστικό για να το ξεκινήσεις από το Μυστρά , αν δε έχεις καλές αντοχές. Το μονοπάτι μας λοιπόν Ταϋγέτη - Σέλα - Περγαντεϊκα - Ι.Μ. Φανερωμένης (Αναβρυτή) σηματοδοτημένο αρκετά καλά με πράσινο χρώμα , υψομετρική διαφορά 420μ (700-1120-780) διάρκεια 2 ώρες. Μπορείτε να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στις κατασκηνώσεις τις Ιερά Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης - μπορεί κάποιος να σας περιμένει στο τέλος της διαδρομή σας στην Ιερά Μονή Φανερωμένης στην Αναβρυτή - και να ξεκινήσετε από εκεί , γλιτώνοντας λίγα μέτρα μονοπατιού. Για το χωριό Ταϋγέτη θα πρέπει να πάτε Σπάρτη και μετά Μυστρά κοντά στην κεντρική πλατεία στρίβετε ,υπάρχει πινακίδα. Η όμορφη αυτή διαδρομή που καλύπτεται σε 2 ώρες υπό φυσιολογικές συνθήκες , ξεκινάει όπως αναφέραμε από το χωριό Ταϋγέτη  ,μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο υπό την σκιά των δένδρων , ξεκινάτε ένα ανηφορικό μονοπάτι , κοιτάζοντας συχνά πίσω σας θα βλέπετε  την κοιλάδα της Σπάρτης καθώς και το πίσω μέρος του κάστρου του Μυστρά , μια θέα μοναδική. Το πολύωρο αλλά ωραίο μονοπάτι περνά μέσα από πυκνό δάσος που σε μερικές φορές βρίσκεστε στην άκρη του γκρεμού.  Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι η θέση Σέλα στα 1120 μέτρα. Από εκεί έχετε ένα κατηφορικό μονοπάτι , φτάνοντας και στον παλαιό οικισμό Περγαντέικα ,  μπορείτε να κάνετε μια μικρή στάση στις πήγες , που μάλλον για όσους είναι από την περιοχή της Σπάρτης πρέπει να είναι οι πηγές που διασχίζουν το φαράγγι της Λαγγαδιώτισας - Παρόρι. Μετά πέφτετε μέσα στο φαράγγι και ανηφορίζετε αρκετά , καθώς ανηφορίζετε στα αριστερά σας θα ακούτε το ρέμα να περνάει σε αρκετό βάθος , το ρέμα που πριν λίγο ήσασταν εκεί και ξεκουραζόσασταν. Μερικές ματιές πίσω ή απέναντι αξίζουν για να καταλάβετε από που κατεβήκατε , και ίσως αναρωτηθείτε - εκεί ήμασταν πριν- τόσο μακριά.... και ξαφνικά να βλέπετε μπροστά σας ,  εκεί που πριν την είχατε πίσω σας , την Σπάρτη και μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο θα αντικρίζεται από μακριά που όλο θα έρχεται κοντά σας η Ιερά μονή της Παναγίας Φανερωμένης.  Η Διαδρομή μετά τα Περγαντέικα για εμάς ήταν η ποιο όμορφη , βλέπαμε από την μία τις απότομες πλαγιές του Ταΰγετου , ακούγαμε το νερό , και είχαμε μπροστά μας το μοναστήρι της Παναγίας μας όλο και να κοντοζυγώνει. Όταν φτάσετε έξω από την πόρτα του κοιτάξτε απέναντι και στο βάθος μακριά τα σπίτια που μοιάζουν για μικρό χωριό είναι ο οικισμός που είχατε περάσει πριν... Μια διαδρομή απαιτητική όχι για όλους , αλλά σίγουρα μια διαδρομή που θα σας μείνει αξέχαστη από τις εντυπωσιακές εικόνες και εναλλαγές του τοπίου. Τελικά ο Ταΰγετος κρύβει μέσα του μία όμορφη θηλυκή ομορφιά..... Από το μοναστήρι συνεχίζονται και άλλα μονοπάτια εμείς κατηφορίσαμε το μονοπάτι Παναγίας Ζαγούνα - Παρόρι.  Παρόρι – Σωτήρα , στο φαράγγι του Ταϋγέτου Μπορείτε να δείτε περισσότερους προορισμούς στην Κατηγορία μας Best of... προορισμοί. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Επιμέλεια - Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Στην Σπάρτη μια ανάσα από το κέντρο της πόλεως μπροστά από τον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας , εκεί που ο δρόμος τελειώνει και νομίζεις ότι τίποτα δεν υπάρχει , βρίσκεται καλά κρυμμένος κάτω από πυκνά δένδρα ο παλιός αλευρόμυλος της Σπάρτης , έτσι και εμείς των ανακαλύψαμε στην Κυριακάτικη βόλτα μας , από περιέργεια μιας και πολλές φόρες αρκετοί Σπαρτιάτες έχουμε βρεθεί στον Μητροπολιτικό Ναό , αλλά είναι τόσο καλά κρυμμένος κάτω από τα δέντρα που πρέπει να τον ανακαλύψεις. Ο Μύλος βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ποταμό Κνωκίων που έρχεται από τον Ταΰγετο.  Το νερό ερχόταν μέχρι το μύλο με νεραύλακο από τη Μαγούλα. Ο νερόμυλος του «ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ» είναι ένα λιθόχτιστο κτίσμα με ξύλινα σενάζια, το οποίο, στην επιφάνεια του εδάφους φαίνεται ισόγειο, αλλά καταλήγει 3ώροφο , μόνο εξωτερικά μπορείτε να των δείτε σήμερα.  Τελευταίος ιδιοκτήτης του μύλου ήταν ο Γεώργιος Φιλιππόπουλος, του οποίου το σπίτι του υπάρχει ακόμα εκεί κοντά στην καμάρα του μυλαύλακου. Η γυναίκα του η κυρα  Ευαγγελία Φιλιπποπούλου – Σουρλή, από τη Βαμβακού, ενεργή και δραστήρια, σήμερα ετών 93 (3.5.2020) βρίσκεται εκεί να καθαρίζει και να φροντίζει το χώρο και να φυλάει τις μνήμες ζωντανές. Μια γυναίκα που μπορείς να την ακούς ώρες να σου λέει τις ιστορίες μια άλλης εποχής καλύτερης , με μια μικρή νοσταλγία στα μάτια της , μας είπε ότι έπειτα από τον μύλο έφεραν ζώα γιατί δεν υπήρχε ποια η ανάγκη του Μύλου και την ευχαριστούμε για την μικρή ξενάγηση , αν και δεν μας περίμενε τυχαία και εμείς το ανακαλύψαμε. Ο Παλιός Μύλος θα μπορούσε να αποτελεί ένα σύγχρονο Μουσείο μύλου στην πόλη της Σπάρτης αλλά δυστυχώς μένει έρημος εκεί στο πέρασμα του χρόνου και όπως μας είπε και η γιαγιά αν δεν ήταν η διατηρητέα καμάρα σήμερα θα περνούσε δρόμος που ίσως να κατέστρεφε και τον μύλο. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Φωτογραφίες – Επιμέλεια Αλέξανδρος Μπουγάδης  3.5.2020 Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στο facebook  & twitter και μάθετε πριν από όλους τι “παίζει”!  Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Το Παρόρι είναι ένα μικρό χωριουδάκι, λίγα χιλιόμετρα από τον Μυστρά  , 5 χλμ. από την πόλη της Σπάρτης, «φυτεμένο» θα έλεγες στις υπώρειες του Ταϋγέτου. Ο επιβλητικός Ταΰγετος κρύβει αμέτρητα μυστικά και ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και σας προσκαλεί να τα ανακαλύψετε μέσα από τα μονοπάτια του. Ο Ταΰγετος σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία , πήρε το όνομα της Ταϋγέτης , μία από τις Ατλαντίδες και το συγκεκριμένο μονοπάτι ,  αν το συνεχίσεις σε βγάζει στο χωριό της Ταϋγέτης και μετά από μονοπάτι προς Μυστρά.  Ο Ταΰγετος  με τα εξαιρετικά καλντερίμια που ξεκινούν από τον κάμπο και συνεχίζουν με απαιτητικά τα μονοπάτια προς τις υψηλές κορυφές.  Μια από τις εντυπωσιακότερες και σύντομες περιπατητικές διαδρομές είναι αυτή  που ξεκινά από το Παρόρι ,  λίγο έξω από την Σπάρτη , με την πινακίδα να αναγράφει  Σπηλαιώδες Ναός Παναγίας Λαγκαδίωτισσας ( δείτε εδώ) 2 μονοπάτια που χωρίζονται και οδηγούν σε δύο πανέμορφα εξωκλήσια. Αξίζει τον κόπο στον γυρισμό να επισκεφτείτε την Παναγία Λαγκαδιώτισσα.  Θα συναντήσετε κρυφές πηγές με κρυστάλλινο νερό του βουνού και καταρράκτες να περνούν δίπλα σας.... Η διαδρομή αυτή δεν είναι συνολικά δύσκολη και διαθέτει και πολύ καλή σηματοδότηση , απαιτεί όμως περισσή προσοχή , ιδιαίτερα στα σημεία που τα βράχια των πλευρών καθιστούν το μονοπάτι στενό. Ξεκινάτε την διαδρομή γοητευμένη από το άκουσμα του νερού και  τις ασύλληπτες ευωδίες . Ο βράχος που είναι στην κυριολεξία στην άκρη του κεφαλιού σας από την μία και από την άλλη η απότομη πλαγιά καθώς ανηφορίζετε ,  αποκαλύπτει τον άγριο όγκο του φαραγγιού, αλλά και την εικόνα της καταπράσινης κοιλάδας του Ευρώτα στο βάθος. Το ανέβασμα θέλει  προσοχή, καθώς βλέπεις στα δεξιά σου, κάτω από την πυκνή βλάστηση, ότι κάτω απ’ τα πόδια σου υπήρχε βάθος  πολλών μέτρων.  Στο ποιο στενό του πέρασμα  ο τοπικός σύλλογος έχει βάλει κάγκελα για την προστασία των πεζοπόρων. Στην διαδρομή θα συναντήσετε και τα σπιτάκια των μελισσών τι είναι αυτά : μικρά κλουβιά (μελίσσια) με σκοπό οι άγριες μέλισσες να χτίσουν εκεί τα δίχτυα τους ώστε να προστατευτούν το χειμώνα. Τα υλικά που υπάρχουν μέσα στα κλουβιά είναι νεκρό ξύλο και φυτικός βλαστός, έτσι όπως ακριβώς υπάρχουν και στη φύση. Τη δράση έχει αναλάβει το ελληνογερμανικό πρόγραμμα νέων Bb(e) wild & free. Σκοπός του προγράμματος είναι η προστασία των άγριων μελισσών που κινδυνεύουν.  Τα δύο χιλιόμετρα μέχρι το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, αν και είναι λίγο κουραστικά, είναι πανέμορφα και σίγουρα αξίζουν τον κόπο. Τέτοια φύση, τέτοια ομορφιά, ησυχία, τόση ποικιλία εικόνων και χρωμάτων, πόσο εύκολα μπορείς να τα συναντήσεις καθημερινά; μια διαδρομή που σχετικά δε είναι και τόσο δύσκολη , την δυσκολία την έχει στην αρχή περίπου μέχρι να κάνετε τα πρώτα 600 μέτρα, μετά θα δείτε ότι είναι ποιο βατά ,  μια διαδρομή που σε ανταμείβει σε κάθε λεπτό που κάνεις...  Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ  Παρόρι - Παναγία Λαγκαδιώτισσα - Σωτήρα : Υψομετρική διαφορά 510μ (270-780) Μήκος 2 χιλιόμετρα Διάρκεια πορείας 40 λεπτά Φωτογραφίες - Επιμέλεια Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στο facebook  & twitter και μάθετε πριν από όλους τι “παίζει”!  Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Διαβάστε περισσότερα
Το ιστορικό γεφύρι του Αγίου Σώστη βρίσκεται στα όρια της Μαγούλας με την Αγία Ειρήνη ( Βάρσοβα παλαιότερα) Δήμου Σπάρτης συνεχίζοντας βορειοδυτικά προς Λογγάστρα. Στο κέντρο του οικισμό βρίσκεται ο ιερός ναός της Αγίας Ειρήνης , διατηρητέο μνημείο του 18ου αιώνα. Ο οικισμός βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κνακίωνα , μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο , στο οποίο συναντάμε και το τοξωτό λιθόστρωτο γεφύρι του Αγίου Σώστη , κτισμένο στα τέλη του 18ου με 19ου αιώνα  , δίπλα στο ομώνυμο εκκλησάκι. Το όμορφο σκηνικό συμπληρώνεται από τα παλιά ελαιοτριβεία και τους νερόμυλους που κάποτε αποτελούσαν την δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.  Το γεφύρι θα το βρείτε περνώντας την κεντρική εκκλησία και περίπου στα 100 μέτρα αριστερά σας υπάρχει μια παλαιά στάση  λεωφορείου (δεν υπάρχει σήμανση προς το γεφύρι) , κατηφορίζετε αρκετά και αν συναντήσετε ένα μικρό κομμάτι (περίπου στα 20 μέτρα) χωματόδρομο συνεχίστε και θα συναντήσετε αριστερά σας το μικρό εκκλησάκι  , δίπλα βρίσκεται το γεφύρι και απέναντι τα ερειπωμένα κτίρια.  Αλέξανδρος Μπουγάδης μέλος του ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Ακολουθήστε μας στο facebook  & twitter και μάθετε πριν από όλους τι “παίζει”! ...
Διαβάστε περισσότερα
«Το γαρ χωρίον, αί Κάρυαι, Αρτέμιδος και Νυμφών έστιν», αναφέρει ο Παυσανίας στα «Λακωνικά» του. Οι Καρυές, ένα χωριό ανάμεσα στην Τρίπολη και τη Σπάρτη, χτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Πάρνωνα, σε υψόμετρο 950 μ. , είναι γνωστές από την αρχαιότητα και συνδέονται άμεσα με τις Καρυάτιδες και το ιερό της Καρυάτιδας Αρτέμιδας. Οι Καρυάτιδες, δηλ. Κόρες των Καρυών, ήταν ιέρειες παρθένοι οι οποίες χόρευαν το λατρευτικό χορό κάθε χρόνο στα «Καρυάτεια», γιορτή προς τιμήν της Άρτεμης της Καρυάτιδας. Ο χορός «Καρυάτις» ήταν «επιχώριος», δηλ. τοπικός και θεωρούνταν δύσκολος. Οι Κόρες των Καρυών έγιναν περίφημες για τον καλλιτεχνικό χορό και την αρμονική κορμοστασιά τους, ώστε όλες οι αρμονικές γυναικείες μορφές, στη γλυπτική κυρίως, άρχισαν να ονομάζονται Καρυάτιδες. Διοικητικά ανήκουν στο Δήμο Σπάρτης.  Για να τιμήσουν την ιστορία τους, οι Καρυάτες ανέγειραν το 1983 το μνημείο των Καρυάτιδων, που δεσπόζει στην αρχαία ακρόπολη των Καρυών. Αποτελεί αντίγραφο του τμήματος του αρχαίου Ναού του Ερέχθειου στην Ακρόπολη των Αθηνών. Οι Καρυάτιδες του μνημείου στις Καρυές και τα δύο αγάλματα, ανακαινίσθηκαν το 2018 με δαπάνες και φροντίδα του Συνδέσμου Απανταχού Καρυατών.  Αγάλματα Θεών Εστίας και Δήμητρας Η Θεά Εστία Στην είσοδο του οικισμού των Καρυών βρίσκεται το άγαλμα της Θεάς Εστίας, προστάτιδας του νοικοκυριού και του σπιτιού. Κατά την ελληνική μυθολογία, η Εστία είναι η μεγαλύτερη κόρη της Ρέας και του Κρόνου, αδερφή του Δία, της Ήρας, του Ποσειδώνα και της Δήμητρα. Είναι η θεά της εστίας, της οικιακής ζωής και της οικογένειας, η οποία λάμβανε την πρώτη προσφορά σε κάθε θυσία που λάμβανε χώρα σε μια οικία και δεν είχε δημόσια λατρεία. Το άγαλμα απεικονίζει την θεά να κρατά τη φωτιά, σύμβολο της εστίας του σπιτιού. Η Θεά Δήμητρα Ακριβώς μετά τη γέφυρα του ποταμού Δειρού βρίσκεται τοποθετημένο το άγαλμα της Θεάς Δήμητρας. Η Δήμητρα, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της καλλιέργειας δηλαδή της  γεωργίας, αλλά και της ελεύθερης βλάστησης, του εδάφους και της γονιμότητας αυτού συνέπεια των οποίων ήταν να θεωρείται και προστάτιδα του γάμου και της μητρότητας των ανθρώπων. Ήταν Ολύμπια θεότητα.Ήταν κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Αδερφή της Ήρας, της Εστίας, του Δία και του Ποσειδώνα. Το άγαλμα απεικονίζει την θεά να κρατά στην αγκαλιά της στάχυα, σύμβολο της γεωργίας. Ιστορικά Στοιχεία Αγαλμάτων Θεών-Μουσών Τα δύο αυτά αγάλματα γυναικείων θεοτήτων αποτελούν δωρεά του Δήμου Αθηναίων προς την Κοινότητα Καρυών σε «ανταπόδοση» της προσφοράς των αγαλμάτων των Καρυάτιδων στο Ναό του Ερεχθείου στην Ακρόπολη. Μεταφέρθηκαν με πρωτοβουλία του συμπατριώτη Επαμεινώνδα Καστανά και έχουν τοποθετηθεί επί της κεντρικής οδού στην είσοδο του οικισμού. Πρόκειται για δύο από τα αγάλματα τα οποία κοσμούσαν την πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα την περίοδο του μεσοπολέμου. Λόγω της κατασκευής του υπόγειου σιδηροδρόμου και του απαιτούμενο εξαερισμού του χώρου προέκυψε εκείνα τα χρονιά  η ανάγκη διαμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας. Αποφασίστηκε τότε η κατασκευή αγαλμάτων για την τοποθέτησή τους πάνω στους εξαερισμούς του υπογείου σταθμού. Το Δάσος των Καρυών προσφέρεται για εύκολες πεζοπορίες ακολουθώντας τους πολυάριθμους χωμάτινους δρόμους που το διασχίζουν. Από το δάσος και από το χωριό διέρχεται επίσης το διεθνές μονοπάτι Ε4. Πεζοπορίες μπορούν να πραγματοποιηθούν στα δυτικά των Καρυών προς τον μικρό παλιό οικισμό Καλύβια, ακολουθώντας μη σηματοδοτημένα, μονοπάτια στη ράχη του λόφου πάνω από τον ποταμό Δειρό με εντυπωσιακή θέαση του Πάρνωνα και του Ταΰγετου. Υπεραιωνόβιοι Πλάτανοι Μενελάου Μέσα στον προαύλιο χώρο του Ι.Ν. βρίσκονται τέσσερεις (4) πλάτανοι, γνωστοί και ως οι Υπεραιωνόβιοι Πλάτανοι Μενελάου, όπου τρεις από αυτούς βρίσκονται προ του ναού και ένας μετά. Η ηλικία τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια, αλλά σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία τα είχε φυτέψει ο Μενέλαος περί το 1100 πΧ. και για αυτό το λόγο έχουν πάρει την ονομασία αυτή. Χαρακτηριστικό των δέντρων είναι ότι οι κορμοί τους έχουν κουφώσει σε βαθμό που μπορούν να μπει μέσα στον κορμό άνθρωπος και να αναρριχηθεί άνετα σε ψηλότερα σημεία των δέντρων. Στις Καρυές μπορεί κανείς να προμηθευτεί μία μεγάλη ποικιλία τοπικών παραδοσιακών προϊόντων, όπως κάστανα, καρύδια, βιολογικό λάδι, ελιές, τοπικό κρασί, τσάι, ρίγανη, μέλι, παραδοσιακά τυριά, ντόπια κρέατα, χωριάτικο ψωμί, παξιμάδια, παραδοσιακά γλυκά και ζυμαρικά. Επίσης μπορεί να εξυπηρετηθεί από καφενεία, ταβέρνες, εμπορικά καταστήματα, ξενοδοχεία και ξενώνες που λειτουργούν όλο το χρόνο. Κοινοτικό Ωρολόγιο ή «Ρολόι» Το Κοινοτικό Ωρολόγιο ή «Ρολόι» του χωριού ανεγέρθη το 1930 με δαπάνη του αείμνηστου Γεωργίου Ηλ. Ηλιόπουλου. Τα εγκαίνια της λειτουργίας έγιναν την 28η Ιουνίου του 1931. Το «Ρολόι» χάρη στην πρόνοια των δωρητών λειτουργούσε με τακτικό φύλακα, τον κ. Ματθαίο Πετρούλια μέχρι το 1944. Στις 15 Μαρτίου 1944, δεύτερη ημέρα όπου οι Ναζί σε επιδρομή τους έκαιγαν το χωριό, μαζί με όλα τα άλλα ανατίναξαν και αυτό. Αρχικά έσπασαν την σιδερένια θύρα που ήταν κλειστή με δύο χειροβομβίδες. Ύστερα τοποθέτησαν μέσα στο κτίριο νάρκες με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί ολοσχερώς. Το 1955 στη θέση του παλαιού ωρολογίου, κατασκευάστηκε εξολοκλήρου από την αρχή, νέο με δωρεά τoυ Ηλία Γεωργίου Ηλιόπουλου και πήρε την σημερινή του μορφή. Οι εναλλαγές των χρωμάτων, η γραφική πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο, η φιλοξενία των κατοίκων, οι αφηγήσεις των γερόντων, προκαλούν τον επισκέπτη να ανακαλύψει τις κρυφές ομορφιές κάνοντας κάθε ημέρα διαμονής του αξέχαστη. Βίντεο από το χωρίο ΕΔΩ  σύνταξη -  φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος πηγή κειμένου: tetartopress.gr karyes.gr χώρος διαφήμισης  ακολουθήστε μας στην επίσημη σελίδα μας στο facebook Sparta Voice ...
Διαβάστε περισσότερα