Προορισμοί

8916{icon} {views}
Ο φάρος βρίσκεται 500 μ. από το λιμάνι του Γυθείου, από τα οποία τα 400μ. είναι χωματόδρομος. Στην είσοδο του φάρου υπάρχει καγκελόπορτα ύψους 1,5μ. Περιμετρικά, αλλά όχι σε όλα τα σημεία, υπάρχει περίφραξη από πέτρινο τοιχίο ύψους 1,5 μ. Κοντά στο φάρο δεν υπάρχει παραλία κατάλληλη για μπάνιο καθώς η περιοχή είναι βραχώδης. Το κτήριο του φάρου έχει χαρακτηριστεί ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο  Αποτελείται από λιθόκτιστο οκτάγωνο πύργο ύψους 16 μ. επί ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται από κεντρικό διάδρομο, δύο (2) υπνοδωμάτια, κουζίνα, και τουαλέτα. Πρωτολειτούργησε το 1859. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ο φάρος παρέμεινε σβηστός και στα πλαίσια ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου, επαναλειτούργησε το 1949. Μέχρι το 2002 λειτουργούσε με ασετιλίνη, οπότε και αυτοματοποιήθηκε με ηλιακή ενέργεια.  Το 2004 ηλεκτροδοτήθηκε και λειτουργεί ως επιτηρούμενος. Ο Φάρος βρίσκεται στο νησάκι Κρανάη στην άκρη του λιμανιού του Γυθείου, ήταν σύμφωνα με τη μυθολογία το ερωτικό καταφύγιο του Πάρη και της Ωραίας Ελένης μετά την απαγωγή και προτού αναχωρήσουν για την Τροία. Συνδέεται με τη μεγάλη στεριά με έναν λιμενοβραχίονα και η θέα προς την αμφιθεατρικά κτισμένη πολιτεία με τα πάμπολλα νεοκλασικά σπίτια είναι πανοραμική. Σε αυτή την πλευρά του νησιού βρίσκεται και ο πύργος Τζαννετάκη, στον οποίο στεγάζεται το Μουσείο της Μάνης. Αν όμως ο επισκέπτης αποφασίσει να διασχίσει το πευκοδάσος και να βρεθεί στην άλλη γωνιά της Κρανάης, τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια αποκάλυψη. Ένας από τους παλιούς φάρους, από τους λίγους που έχουν διασωθεί, στέκει εκεί από το 1873 για να μεταφέρει στις μέρες μας την αίσθηση άλλων εποχών. Ψηλός, πετρόκτιστος, τριγυρισμένος από τα βοηθητικά κτίσματα και τις συκιές, προβάλλεται στο γαλάζιο πέλαγος. Η καλύτερη ώρα για τον περίπατο του επισκέπτη στον φάρο είναι η αυγή, όταν ο ήλιος ανατέλλει από τη θάλασσα ξεδιπλώνοντας την πιο πλούσια χρωματική παλέτα που διαθέτει. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. χώρος διαφήμισης  Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  twitter Instagram   ...
Εδώ και πολλά χρόνια η κυρίαρχη εικόνα στην παραλία Βαλτάκι Δήμου Ευρώτα κοντά στο Γύθειο προς την Σκάλα είναι το ναυάγιο του «Δημήτριος». Το αποκαλούν «πλοίο-φάντασμα» και λέγεται ότι ήταν ένα από τα πολλά παράνομα τσιγαράδικα της εποχής που έπλεε με λαθραίο επόρευμα. Όπως το «ναυάγιο» της παραλίας της Ζακύνθου, έτσι και στο Γύθειο, το κουφάρι του πλοίου αποτελεί πλέον αξιοθέατο της παραλίας που κατακλύζεται τους καλοκαιρινούς μήνες από τουρίστες. Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1950 με το όνομα «Klintholm». Είχε χωρητικότητα 965 κόρων και μήκος 67 μέτρων. Τον Δεκέμβριο του 1980 κατέπλευσε στο Γύθειο, επειδή ο πλοίαρχος αρρώστησε και έπρεπε να μπει στο νοσοκομείο. Τότε παρουσιάστηκαν προβλήματα οικονομικής φύσεως με το πλήρωμα και ακολούθησαν μηχανικές βλάβες που οδήγησαν στην οριστική προσάραξη του πλοίου στο λιμάνι. Τα ασφαλιστικά μέτρα από τους δανειστές οδήγησαν τους ιδιοκτήτες, αδελφοί Μολλάρη και αδελφοί Ματσινού να απολύσουν το πλήρωμα. Οι Γεώργιος Δανιήλ και Βασίλης Παρηγόρης ανέλαβαν τη φύλαξή του.... κλικ για μεγέθυνση των φωτογραφιών Φωτογραφίες  για το Spartavoice.gr Αλέξανδρος Μπουγάδης Δημοσιογράφος - Καλ. Φωτογράφος Μέλος του ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των φωτογραφιών ως έχει Δείτε : Το Ναυάγιο “Δημήτριος” κοντά στο Γύθειο. Παραλία Βαλτάκι / Ναυάγιο Δημήτριος. Ναυάγιο Δημήτριος. Βίντεο : ...
Ελαφόνησος, ένας παράδεισος με χρώμα τιρκουάζ!  Η σαγηνευτική Ελαφόνησος, των τυρκουζάζ κρυστάλλινων νερών και των απέραντων χρυσαφένιων παραλίων, είναι έτοιμη να γοητεύσει τον κάθε επισκέπτη της. Στο άκρο της Νοτιοανατολικής Πελοποννήσου στην Λακωνία ,  το άλλοτε άντρο πειρατών και κουρσάρων, με τη μακρά ιστορία και παράδοση είναι ο ιδανικός προορισμός για αξέχαστες διακοπές. visitelafonisos.gr Χαλαρώστε στα ήρεμα νερά της, γνωρίστε τον γαστρονομικό πλούτο της και ζήστε μοναδικές στιγμές! Στην νοτιοανατολική πλευρά της Ελαφονήσου και στην περιοχή της Λευκής βρίσκεται η παραλία του Σίμου. Η παραλία χωρίζεται στα δύο. Τον μικρό και τον μεγάλο Σίμο (τον Φράγκο και το Σαρακίνικο ή Τσερατσίνικο για τους ντόπιους). Στο μεγάλο κομμάτι θα βρείτε λίγες ξαπλώστρες καθώς και άπλετο χώρο για να κολυμπήσετε, ενώ στο μικρό κομμάτι υπάρχουν αρκετές ξαπλώστρες και ο χώρος είναι πιο περιορισμένος. Η παραλία του Σίμου είναι ο κυριότερος λόγος για να επισκεφτείτε την Ελαφόνησο. Οι 10μετροι αμμόλοφοι και τα τιρκουάζ, κρυστάλλινα νερά δικαιολογούν απόλυτα το γεγονός ότι βρίσκεται μέσα στις 10 καλύτερες παραλίες του κόσμου! Ένα από τα ενδημικά φυτά, που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, είναι το φυτικό είδος Σαπονάρια των Γιάγκελ. Αυτό αναπτύσσεται στις αμμώδεις παραλίες στη δυτική πλευρά του νησιού σε δύο απομακρυσμένους και περιορισμένους πληθυσμούς. Βρίσκεται δε, στη λίστα των 50 νησιωτικών φυτών της Μεσογείου που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και χρήζουν προστασίας. Αξιόλογο ενδημικό φυτό είναι και το Silene integripetala elafonesiaca. Στην Ελαφόνησο εκτός από τις ιδιαίτερες φυτοκοινωνίες των αμμοθινών, παρουσιάζονται και άλλοι τύποι οικοτόπων εξαιρετικής σημασίας όπως οι βραχώδεις εκτάσεις με τα Φρύγανα (Sarcopoterium spinosum), απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση, αβαθείς κολπίσκοι και κόλποι και οι γνωστές βέβαια ποσειδωνίες, οι οποίες καλύπτουν σημαντικές εκτάσεις του αμμώδους βυθού γύρω από το νησί. Χαρακτηριστικό σημείο ποσειδωνίας είναι η περιοχή γύρω από το Παυλοπέτρι. visitelafonisos.gr Με τις αποστάσεις να είναι κοντινές (10 λεπτά με το αυτοκίνητο το μακρινότερο σημείο), θα μπορέσετε να την γυρίσετε σε 1-2 μέρες. Είναι όμως αρκετές για να απολαύσετε την ομορφιά της; Σε καμία περίπτωση! Τα νερά, η ηρεμία και η λακωνική αύρα θα σας μαγέψουν και θα σας εγκλωβίσουν για τουλάχιστόν 3-4 μέρες. Τα πράγματα που χρειάζεται να έχετε μαζί σας; Λιγοστά! Μερικά σορτσάκια, ένα ζευγάρι παντόφλες, μαγιό, αντηλιακό,μάσκες. Το εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα είναι το πιο όμορφο και γραφικό εκκλησάκι ολόκληρου του νησιού. Χτισμένο στο νησάκι απέναντι από το λιμάνι με την πρόσβαση να γίνεται από τη γέφυρα. Κάντε μία βόλτα στο νησάκι, μπείτε στο εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα και δείτε τον ερειπωμένο ανεμόμυλο. Ο Αγ. Σπυρίδωνας αποτελεί τον προστάτη του νησιού. Η Ελαφόνησος διαθέτει 6 πεζοπορικές διαδρομές και 3 ποδηλατικές. Η πιο γνωστή πεζοπορική διαδρομή είναι αυτή που ξεκινάει από το λιμάνι της Χώρας περνάει από το χωριό Βίγλα και καταλήγει στην κορυφή Βάρδια. Η Βάρδια είναι το ψηλότερο σημείο του νησιού (276μ.) από όπου μπορείτε να θαυμάσετε το Ακρωτήρι Ταίναρο, τα Κύθηρα, τον Κάβο-Μαλιά, και τις απέραντες θάλασσες της Μεσογείου. travelen.eu Πώς θα πάτε: Από Αθήνα ακολουθείτε την εθνική οδό για Κόρινθο με κατεύθυνση την Τρίπολη. Αμέσως μετά τη Σήραγγα του Αρτεμισίου, περνάτε την πινακίδα με την ένδειξη «προς Τρίπολη» και ακολουθείτε εκείνη με ένδειξη «προς Σπάρτη», κάνοντας δεξιά στην αντίστοιχη έξοδο. Φτάνοντας στην Σπάρτη συνεχίζετε ακολουθώντας τη σήμανση για Μονεμβάσια , Νεάπολη, ενώ μετά τους Μολάους, πηγαίνετε δεξιά προς Νεάπολη - Ελαφόνησο συνεχίζοντας μέχρι την Πούντα (σημείο Υπόστεγο), απ’ όπου θα επιβιβαστείτε στο φεριμπότ. Συνολικά θα διανύσετε 350 χλμ., ταξίδι διάρκειας 4,5 ωρών.   -Δρομολόγια φεριμπότ: Η διάρκεια της διαδρομής Πούντα/Υπόστεγο -Ελαφόνησος είναι 9 λεπτά και δρομολόγια πραγματοποιούνται κάθε μισή ώρα με φεριμπότ.  -Πού θα μείνετε: Στο νησί λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια, στούντιο και μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις καθώς και κάμπινγκ στην παραλία του Σίμου. Αλέξανδρος Μπουγάδης  Δείτε περισσότερους προορισμούς κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Η κατηγορία μας ανανεώνεται συνεχώς με περισσότερους  προορισμούς Δείτε Βίντεο κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες -Video  Αλέξανδρος Μπουγάδης Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος Ομίλου Unesco Τ.Λ.Ε.Ε Μέλος Σωματείου Επαγγελματιών Καλλιτεχνών Φωτογράφων ΝΔ Πελοποννήσου (ΕΦΝΕ) ********** Φωτογραφείο Αλέξανδρος Μπουγάδης ΠΡΟΣΙΤΕΣ ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ  Βραβευμένο κατάστημα με το Βραβείο Ικανοποίησης Πελατών Greek Awards 2021 The Best of Greece 1 Βραβείο με 5 Αστέρια περιοχή Σπάρτης Κατηγορία Φωτογράφοι Όθωνος Αμαλίας 59 Σπάρτη Τηλ. 6909031174 – 2731181250 email studiophotographyalexandrosbou@gmail.com *** Αριθμός Μητρώου 13668 Διαπιστευμένο ΜΜΕ από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου  ...
Σε ύψωμα 500 μέτρων νότια από το χωριό Βασιλάκιο ή Τάραψα, υπάρχει ένα άγνωστο για τους πολλούς μικρό κάστρο που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής της εποχής της Τουρκοκρατίας στη Λακωνία. Χρόνος κατασκευής θεωρείται ως αρχές 19ου αιώνα. Επίσης είναι ένα από τα νεότερα οθωμανικά φρούρια, και σήμερα η κατάσταση του είναι κακή καθώς σώζονται μόνο τα εξωτερικά τοίχοι. και αυτά φανερώνουν την εγκαταληψη των αρμοδίων και δεν ξέρει κανείς για το πόσο θα αντέξουν κι αυτά μιας και ο χρόνος όλο και δείχνει το σκληρό του πρόσωπο. Μάλιστα από πληροφορίες κατοίκων λέγεται και πύργος του Ζαλουμη οποίος εμφανίστηκε στην περιοχή ως τσιφλικάς. Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες κατοίκων έχτισε το συγκεκριμένο κάστρο στην Τάραψα περίπου 20 χρόνια πριν την Επανάσταση, δηλαδή γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα. Ιστορία O γενάρχης της οικογένειας Ζαλούμη ήταν τον 15ο αιώνα πειρατής από τον Δρύαλο Μάνης και το πραγματικό του όνομα ήταν Ασημάκος. Ο γιος του, Ιωάννης Ασημάκος, υπήρξε στρατιώτης του Παλαιολόγου. Μετά την άλωση επέστρεψε κάποια στιγμή στη Λακωνία. Τρεις αιώνες αργότερα, μετά το 1770, κάποιος Ζαλούμης εμφανίζεται σαν τσιφλικάς, και αργότερα αγάς, στο Ασίμι Λακωνίας και στη γειτονική Τάραψα. Επί Τουρκοκρατίας, μετά το 1715, στην περιοχή αυτή, τα «Μπουρδουνοχώρια», είχαν εγκατασταθεί Τούρκοι, Αλβανοί και εξισλαμισθέντες Έλληνες. Η περιοχή είχε στρατηγική σημασία για τους Οθωμανούς γιατί συνόρευε με την πάντα ανυπότακτη και προβληματική Μάνη, οπότε η εγκατάσταση Μουσουλμανικού πληθυσμού ήταν μια απόπειρα περιορισμού και ελέγχου των Μανιατών. Ο αγάς Ζαλούμης ήταν από τους επιφανείς Τουρκομπαρδουνιώτες. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, έχτισε το συγκεκριμένο κάστρο στην Τάραψα περίπου 20 χρόνια πριν την Επανάσταση, δηλαδή γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα. Πιθανότατα κτίστηκε στα πρότυπα άλλων καστροκατοικίων της Μάνης όπως τα γειτονικά (και ελαφρώς παλιότερα) κάστρα των Γρηγοράκηδων ή των Καπετανάκηδων . Εκείνα τα χρόνια τα Μπουρδουνοχώρια είχαν πολλές τέτοιες πυργοκατοικίες. Ο αριθμός των τουρκοβαρδουνιώτικων πύργων τα προεπαναστατικά χρόνια υπολογίζεται ότι ήταν 50 με 80. Οι Τουρκομπαρδουνιώτες εγκατέλειψαν άρον άρον την περιοχή με το ξέσπασμα της Επανάστασης του ‘21. Λέγεται ότι έφυγαν όταν διαδόθηκε (εντέχνως από τους Μανιάτες) ότι πλοίο της Φραγκιάς αραξοβόλησε στο Γύθειο. Το πλοίο όμως δεν ήταν Φράγκικο, αλλά ανήκε στον καραβοκύρη Φραγκιά που έφερε στο Γύθειο πολεμικά εφόδια. Οι Τουρκομπαρδουνιώτες κατέφυγαν με τις οικογένειές τους στην Τρίπολη και μετά την άλωση της Τριπολιτσάς δεν ξανάκουσε κανείς γι’ αυτούς. Τα χωριά τους και τα σπίτια τους είτε ερήμωσαν είτε καταλήφθηκαν από Μανιάτες και άλλους Μωραΐτες. Αργότερα επί Όθωνος, οι Βαυαροί διέταξαν την καταστροφή των πύργων της Λακωνίας. Αυτό προκάλεσε έναν μικρό εμφύλιο το 1834, καθώς οι Μανιάτες αρνήθηκαν να συμμορφωθούν και ξεσηκώθηκαν. Έτσι ελάχιστοι Μανιάτικοι πύργοι καταστράφηκαν τότε. Αυτό όμως δεν συνέβη με τους πύργους των Μπουρδουνοχωρίων, για τους οποίους δεν νοιάστηκε κανείς, και οι περισσότεροι κατεδαφίστηκαν. Ένας από αυτούς ήταν το «σεράγι» του Ζαλούμη που ανατινάχθηκε με τη χρήση μεγάλης ποσότητας εκρηκτικών. Το χωριό Βασιλάκιο, παλαιότερα γνωστό ως Τάραψα, βρίσκεται στις παρυφές του Ταΰγετου με 100 περίπου μόνιμους κατοίκους, 25χλμ από την Σπάρτη και 23χλμ από το Γύθειο. Το χωριό είναι καταπράσινο και διαθέτει ένα δάσος 80.000 στρεμμάτων. Αξίζει επίσης να επισκεφτεί κανείς την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, αλλά και το εξωκκλήσι του Αϊ Γιαννάκη, το οποίο αν και ερειπωμένο, διαθέτει ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες, ενώ το υλικό κατασκευής του είναι από αρχαίο οικοδομικό υλικό. Δείτε περισσότερους προορισμού ΕΔΩ  Βίντεο youtube.com/channel Πηγές : Δημήτρης Κωστούλιας , kastra.eu Φωτογραφίες διαδικτύου  ...
Η μονή Λουκούς αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα μοναστικά κέντρα της  Αρκαδίας, το πιο σημαντικό στην επαρχία της Κυνουρίας. Είναι δε από τα πιο γνωστά μοναστικά κέντρα και το πιο προσιτό στον προσκυνητή που έρχεται από την Αργολίδα, καθώς προσεγγίζεται εύκολα. Από το μεσόγειο Άστρος 3 χλμ, δίπλα στον ποταμό Τάνο και πολύ κοντά στο χωριό Κάτω Δολιανά Η περιοχή της μονής Λουκούς παρουσιάζει πολλά και αξιόλογα  ενδιαφέροντα στοιχεία. Όπως γράφει ο Κ. Ρωμαίος, εδώ βρισκόταν «η Εύα, η μεγίστη των Θυρεατικών κωμών», σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία. Εδώ επίσης ήταν το Ιερόν του Πολεμοκράτους, φημισμένο θεραπευτήριο, που περιέθαλπε όσους προσέτρεχαν σε αυτό και «τιμάς παρά των προσοίκων είχε». Ο Ηρώδης ο Αττικός, μία πολυσυζητημένη  προσωπικότητα των ρωμαϊκών χρόνων, που γνώρισε μεγάλη δόξα και ευτυχία, αλλά και τις μεγαλύτερες ανθρώπινες δυστυχίες, έζησε πολλές ημέρες της ζωής του στην περιοχή αυτή, όπου διέθετε κτήματα και πολυτελή έπαυλη. Υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με το όνομα της Μονής Λουκούς. Πιθανότερη είναι η άποψη ότι προέρχεται από την ρωμαϊκή ονομασία Lucus, που σημαίνει «ιερό άλσος». Σύμφωνα με την παράδοση η μονή χτίστηκε το 1117. Επιπλέον από πατριαρχικό σιγίλλιο του Πατριάρχη Διονυσίου Β΄ (1546 - 1555), μαθαίνουμε ότι ήταν «εξαρχής πατριαρχικό σταυροπήγιο». Κατά τα χρόνια της Ενετοκρατίας (1687 - 1715), στο μοναστήρι εγκαταστάθηκαν Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί (καπουτσίνοι) και όταν έφυγαν πήραν και τις κτητορικές πλάκες του ναού. Λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση του 1821, η Μονή είχε μεγάλη περιουσία και έτσι βοήθησε στην ίδρυση αλληλοδιδακτικού σχολείου στο χωριό Άγιος Ιωάννης, το έτος 1765, στο μετόχι της. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, η μονή είχε σημαντική προσφορά στον αγώνα, κυρίως στο στρατόπεδο των Βερβένων, ενώ ο τότε ηγούμενος της μονής, Κωνσταντίνος Κοράλλης, πολέμησε σε διάφορες μάχες. Το 1826, παραμονή της εορτής της Μονής, ο Ιμπραήμ Πασάς έκαψε τη μονή,εκτός από το καθολικό το οποίο σώθηκε.Το 1834 το μοναστήρι, μη συγκεντρώνοντας τον απαραίτητο αριθμό ανδρών, διαλύθηκε αλλά επανιδρύθηκε το 1837. Την ίδια περίοδο διεξήχθησαν στο χώρο της μονής διάφορες ανασκαφές. Η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία το 1946. Στο κέντρο της δεσπόζει ένας πλάτανος. Διακρίνονται μέρη αρχαίων κιόνων. Τα κτήρια της μονής αποτελούν ένα παραλληλόγραμμο συγκρότημα, το οποίο είναι πλήρως ανακαινισμένο. Στον προαύλιο χώρο υπάρχουν διάφορα κιονόκρανα και ανάγλυφα που κατά καιρούς έχουν βρεθεί στο χώρο της μονής. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο. Στους τοίχους του καθολικού υπάρχουν εντοιχισμένα διάφορα κιονόκρανα, επιστήλια κ.ά. Εσωτερικά αγιογραφήθηκε το 1649.Σημαντικές είναι, επίσης, οι εικόνες του ξυλόγλυπτου τέμπλου και η εικόνα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος του 17ου αι. Άλλο σημαντικό οικοδόμημα είναι και ο παλαιός πύργος της μονής, «ἔν εἴδει κουλᾶ», κατά τον Ιωσήφ Κοράλλη. Από τα κειμήλια της μονής ξεχωρίζουν οι διάφοροι σταυροί, το Τίμιο Ξύλο, τα λείψανα και πάμπολα έγγραφα, μεταξύ των οποίων ο "Κώδικας" της Μονής, γραμμένο από τον ηγούμενο Ιωσήφ Κοράλλη, αδερφό του Κωνστάντιου Κοράλλη. Το μοναστήρι έχει 3 μετόχια: Το ναό της Αναλήψεως στο Άστρος, χτισμένο στη θέση παλαιότερου ναού του Προδρόμου, τον Άγιο Δημήτριο στον Άγιο Ιωάννη και το ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος στο όρος Ζάβιτσα. Η μονή σήμερα απαριθμεί 10 μοναχές. Το καθολικό της μονής γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Σε όλη τη μακραίωνη ζωή της γνώρισε μέρες δόξας και λαμπρότητας, η οποία οφείλεται στους ικανούς και δραστήριους ηγουμένους της. Παράλληλα όμως ταλαιπωρήθηκε από πολλές καταστροφές, πυρκαγιές και διαλύσεις. Ιδιαίτερη αίγλη της έδωσε το εξαιρετικό προνόμιο του «Σταυροπηγίου», που διατηρούσε πάντοτε. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Βελή Πασάς έσκαψε στη Λουκού για να βρει αρχαία αγάλματα, ενώ λίγο αργότερα οι μοναχοί με πρόχειρες ανασκαφές συγκέντρωσαν αρχαία γλυπτά και τα τοποθέτησαν στην αυλή του μοναστηριού. Όταν αναγνωρίστηκε το Ελληνικό Κράτος, τα σπουδαιότερα κομμάτια δωρήθηκαν στο Μουσείο Αιγίνης (Απρίλιος 1831) και αργότερα τοποθετήθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Τον Οκτώβριο του 1977 η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία πραγματοποίησε ανασκαφικές έρευνες με σημαντικά αποτελέσματα. Στον χώρο όπου απλωνόταν ο αρχαίος οικισμός, υπάρχουν θραύσματα αγγείων, κεραμίδες και μικρές πλάκες από πολύχρωμα μάρμαρα. Στη θέση «Κολόνες», 300 μέτρα περίπου βόρεια του μοναστηριού, υπάρχουν τμήματα από τέσσερις μεγάλους μονολιθικούς γρανιτένιους κίονες και δίπλα τους ένα μεγάλο μαρμάρινο κορινθιακό κιονόκρανο. Σε πολύ μικρή απόσταση σώζεται τμήμα από ένα μεγάλο κτηριακό συγκρότημα. Πρόκειται για την περίφημη Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού, που αποκαλύφθηκε κατόπιν ανασκαφικής διερεύνησης. Στην αυλή του μοναστηριού υπάρχουν πολλά κιονόκρανα κορινθιακού και ιωνικού τύπου, μαρμάρινες βάσεις κιόνων και αμφικιόνων, επίκρανα παραστάδων, επιστύλια και κίονες. Άλλα αρχιτεκτονικά μέλη είναι εντοιχισμένα σαν διακοσμητικά στην εκκλησία και τα άλλα κτίσματα του μοναστηριού. Νοτιοδυτικά της εκκλησίας και αμέσως έξω από τον μαντρότοιχο του περιβολιού, υπάρχουν θεμέλια μεγάλου κτιρίου με μαρμάρινους κίονες και δάπεδο με μαρμαροθέτημα. Οι περιηγητές μιλούν για ψηφιδωτά δάπεδα που είδαν ανάμεσα στα ερείπια. Ένα τμήμα ψηφιδωτού με γεωμετρικά διακοσμητικά μοτίβα σωζόταν μέχρι τα τελευταία χρόνια σύρριζα στο νότιο τοίχο της εκκλησίας, ενώ τμήμα ενός άλλου αποκάλυψαν οι ανασκαφές του 1977. Το ρέμα της Λουκούς γεφυρώνεται με τοξοστοιχία, που στηρίζει κτιστό αγωγό νερού. Πρόκειται για υδραγωγείο ρωμαϊκής εποχής, που διοχετεύει το νερό μέχρι σήμερα στον χώρο του μοναστηριού. Επιμέλεια - Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος  πηγές : βικιπαίδεια , Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας ...
Σε μία ήσυχη γωνιά στις ανατολικές ακτές της Λακωνίας η φύση έδειξε το μεγαλείο της δημιουργώντας ένα φιόρδ μοναδικό στο είδος του Και αν αναρωτιέστε έχει φιόρδ η Ελλάδα; Αν βιαστήκατε να απαντήσετε «όχι», δεν έχετε δει ποτέ τον Γέρακα. Ένα απάνεμο λιμανάκι, με πέτρινα ασβεστωμένα σπίτια και γαλάζια παράθυρα, στην αγκαλιά μιας βαθυγάλαζης λωρίδας θάλασσας που ακολουθεί τη δική της διαδρομή μέσα στη στεριά. Καθώς το αυτοκίνητο κινείται προς το λιμανάκι του Γέρακα, το νερό που λαμπυρίζει ακριβώς δίπλα σου μοιάζει αρχικά με λίμνη, και εν συνεχεία με ποτάμι –δεν είναι τίποτα από τα δύο, όπως ήδη ξέρεις έχοντας ρίξει μια ματιά στην απεραντοσύνη του από ψηλά, πριν ο δρόμος αρχίσει να κατηφορίζει. Δυο-τρία ουζερί απλώνουν τα τραπεζάκια τους δίπλα στη θάλασσα, και η ζωή εδώ κυλά αργά, με τη μυρωδιά του ούζου να γαργαλάει τα ρουθούνια και τον ήλιο να μισοκλείνει τα βλέφαρα. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν το γνωρίζει πολύς κόσμος, κι ας είναι μόλις 22 χλμ απόσταση από τη δημοφιλή Μονεμβασιά. Ηρεμία, αυθεντική ομορφιά και ένα γραφικό λιμανάκι το οποίο αποτελεί αγκυροβόλιο για ιστιοπλοϊκά και σκάφη, καθώς είναι προστατευμένο από τους ανέμους. Υπάρχουν κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, ψαροταβέρνες κλπ. Θα νομίσετε ότι βρίσκεστε περισσότερο σε νησί του Αιγαίου, παρά στη Λακωνία. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε βίντεο με προορισμούς της  Λακωνίας ΕΔΩ Επιμέλεια – Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Το όνομα του, σε προϊδεάζει, σε προετοιμάζει να ξέρεις πού πας: στην Μάνη, τον ξερό και άνυδρο τόπο με τους βράχους και τις πέτρες που σκίζουν το έδαφος. Παιδί αυτού του τόπου είναι ο Κότρωνας, ένας παραθαλάσσιος οικισμός υπόδειγμα της παραδοσιακής μανιάτικης αρχιτεκτονικής, χτισμένος στο μυχό ενός προφυλαγμένου από τον βοριά όρμου, στις τελευταίες απολήξεις του Ταϋγέτου. Ο Κότρωνας αποτελεί το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Ανατολικής Μάνης Λακωνίας. Βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του ιδιαίτερου αυτού- όσο και περήφανου- τόπου μοναδικής ομορφιάς. Φημίζεται, για τις υπέροχες παραλίες του- απόμερες και μη, με άμμο, με βότσαλο και πέτρα, ικανές να ικανοποιήσουν κάθε προτίμηση- , την ζεστή φιλοξενία των κατοίκων του, την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική. Ιδανικός τόπος για οικογένειές με παιδιά, διακοπές με παρέα, αλλά και για όλους όσους αναζητούν ήρεμες διακοπές και άμεση επαφή με την φύση και την παράδοση της Μάνης. Με αφετηρία και ορμητήριο τον Κότρωνα μπορεί κάποιος να ανακαλύψει την μαγεία της Μάνης και να γνωρίσει την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής. Ιδανικό σημείο για ημερήσιες και νυχτερινές αποδράσεις προς κάθε σημείο ενδιαφέροντος της ιστορικής Μάνης, χωρίς την παραμικρή ταλαιπωρία. Η μαγευτική χερσονησίδα Σκοπά, ανατολικά του Κότρωνα, ήταν η θέση της θαλασσινής ακρόπολης της αρχαίας Τευθρώνης και επίνειο του αρχαίου Πύρριχου. Το μικρό χωριουδάκι με τις καταπληκτικές παραλίες του, βρίσκεται τοποθετημένο σε «στρατηγικό» σημείο του νομού Λακωνίας: 87 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σπάρτη και 41 από το Γύθειο. Περπατώντας στον οικισμό, θα εντυπωσιαστείς από την τάξη και την καθαριότητα που επικρατεί σε κάθε αυλή, σε κάθε καλντερίμι. Τα περισσότερα κτίσματα είναι καλοσυντηρημένα ενώ από τα πλέον χαρακτηριστικά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής είναι η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στο κέντρο του χωριού αλλά και το νεοσύστατο πολιτιστικό κέντρο, που βρίσκεται πάνω από το μικρό λιμανάκι του Κότρωνα, λίγο πιο ψηλά από την προτομή του μακεδονομάχου ήρωα Νικηφόρου Δεμέστιχα. Και ύστερα, είναι η θάλασσα... Αυτή η λυτρωτικά ήρεμη, προφυλαγμένη από τον καιρό θάλασσα, που δεν χορταίνεις να την κολυμπάς video Drones Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Επιμέλεια – Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Σε απόσταση μόλις λίγων ωρών από την Αθήνα και μια ανάσα νότια του Γυθείου, συναντάμε το  γραφικό παραθαλάσσιο οικισμό του Μαυροβουνίου στην Ανατολική Λακωνική Μάνη. Το Μαυροβούνι, είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, πολύ κοντά στο Γύθειο με γραφικά παραδοσιακά κτίσματα και μια υπέροχη αμμουδιά , σε ακτογραμμή που πλησιάζει τα 6km και ξεκινά από το Μαυροβούνι για να καταλήξει στον όρμο του Αγερανού και του Βαθειού. Αποτελεί ιδανικό μέρος για ήσυχες οικογενειακές διακοπές , διαθέτει αρκετά καταλύματα και κάμπινγκ , εστιατόρια , καφέ , μπαρ. Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκεται η Αρεόπολη ,  το γραφικό Λιμένι , τα Σπήλαια του Δυρού καθώς και αρκετοί παραδοσιακοί οικισμοί της Μάνης. Ο οικισμός του Μαυροβουνίου ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Τζανημπέη (1742-1813) του γένους Γρηγοράκηδων, και των τριών γιών του για να αποτελέσουν την έδρα του μπέη. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε περισσότερα Βίντεο  ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες – Βίντεο Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Spartavoice.gr Αναλαμβάνουμε την Βιντεοσκόπηση με Drone καθώς και φωτογράφιση των δικών σας χώρων. Επίσης βιντεοσκόπηση και για την προβολή της περιοχής σας. Δείτε περισσότερα Βίντεο από την Λακωνία και όχι μόνο στο κανάλι μας στο You Tube  ΕΔΩ  ...
Η Λακωνική Μάνη, γνωστή και ως Μέσα Μάνη, επεκτείνεται από το Γύθειο μέχρι το Οίτυλο και περιλαμβάνει ένα μπουκέτο οικισμών απίστευτης γοητείας καθώς και μερικές τοποθεσίες-σταθμούς που πρέπει να δει κάθε ταξιδιώτης στη ζωή του. Το Βαθύ είναι μια πολύ ήσυχη τοποθεσία της Λακωνίας, κοντά τόσο στο Γύθειο, όσο και στην Αρεόπολη, τον Κότρωνα και άλλα εντυπωσιακά χωριά της Μάνης. Ονειρεύεστε ότι βρίσκεστε σε ένα μικρό ιδιωτικό, επίγειο παράδεισο! Το βλέμμα σας ατενίζει το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας καθώς ένα δροσερό αεράκι σας χαϊδεύει φιλικά το πρόσωπο… Το Βαθύ δίκαια θεωρείται μια από τις καλύτερες της Λακωνικής Μάνης. Ιδανική παραλία για θαλάσσια σπορ. Για να φτάσετε στο Βαθύ θα πάρετε το δρόμο προς Αρεόπολη , υπάρχει καινούργια διασταύρωση και ενημερωτική πινακίδα.  Στον μικρό οικισμό υπάρχουν ξενοδοχεία , ενοικιαζόμενα δωμάτια και κάμπινγκ.  Η παραλία στο Βαθύ Γυθείου θα σας κερδίσει από την πρώτη στιγμή. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε περισσότερα Βίντεο  ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες - Βίντεο Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram ...
Ταΰγετος το ¨αρσενικό όρος¨που κρύβει αμέτρητες ομορφιές  σε ένα άγριο τοπίο , που όμως αν το περπατήσεις μέσα από τα πολλά μονοπάτια του θα καταλάβεις ότι τελικά υπάρχει μία  θηλυκή ομορφιά κρυμμένη σε κάθε βήμα που κάνεις.... Ταΰγετος λοιπόν και ποιος είναι αυτός ο άρχοντας : Ο Ταΰγετος είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου, εκτεινόμενη μεταξύ των λεκανών Μεγαλόπολης-  Λακωνίας και Μεσσηνίας. Η κορυφή του έχει ύψος 2.407 μέτρα και ονομάζεται Προφήτης Ηλίας ή Αγιολιάς, από το ομώνυμο εκκλησάκι που κτίσθηκε κοντά στην κορυφή του, ενώ στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ταλετός. Μεγαλοπρεπής και επιβλητικός, "όρος υψηλόν τε και όρθιον" κατά τον Στράβωνα, ο Ταΰγετος είναι ένα από τα μεγαλύτερα βουνά της Ελλάδας, με μήκος 115 χλμ. περίπου, μέγιστο πλάτος 30 χιλιόμετρα και έκταση 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο εντυπωσιακός ορεινός όγκος του έχει το μεγαλύτερο ύψος απ' όλα τα βουνά της Πελοποννήσου (2.404 μ.) και γι' αυτό χαρακτηρίζεται ως "τρούλος του Μοριά". Εμείς όμως θα σας  περπατήσουμε μέσα από ένα μονοπάτι που ξεκινάει από την μεριά της Λακωνίας και συγκεκριμένα το χωριό Ταϋγέτη Δ. Σπάρτης . Υπάρχει και το μονοπάτι  Μυστράς - Ταϋγέτη  δείτε εδώ , από όπου  και ξεκινήσαμε , αλλά δεν σας το συνιστούμε είναι αρκετά κουραστικό για να το ξεκινήσεις από το Μυστρά , αν δε έχεις καλές αντοχές. Το μονοπάτι μας λοιπόν Ταϋγέτη - Σέλα - Περγαντεϊκα - Ι.Μ. Φανερωμένης (Αναβρυτή) σηματοδοτημένο αρκετά καλά με πράσινο χρώμα , υψομετρική διαφορά 420μ (700-1120-780) διάρκεια 2 ώρες. Μπορείτε να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στις κατασκηνώσεις τις Ιερά Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης - μπορεί κάποιος να σας περιμένει στο τέλος της διαδρομή σας στην Ιερά Μονή Φανερωμένης στην Αναβρυτή - και να ξεκινήσετε από εκεί , γλιτώνοντας λίγα μέτρα μονοπατιού. Για το χωριό Ταϋγέτη θα πρέπει να πάτε Σπάρτη και μετά Μυστρά κοντά στην κεντρική πλατεία στρίβετε ,υπάρχει πινακίδα. Η όμορφη αυτή διαδρομή που καλύπτεται σε 2 ώρες υπό φυσιολογικές συνθήκες , ξεκινάει όπως αναφέραμε από το χωριό Ταϋγέτη  ,μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο υπό την σκιά των δένδρων , ξεκινάτε ένα ανηφορικό μονοπάτι , κοιτάζοντας συχνά πίσω σας θα βλέπετε  την κοιλάδα της Σπάρτης καθώς και το πίσω μέρος του κάστρου του Μυστρά , μια θέα μοναδική. Το πολύωρο αλλά ωραίο μονοπάτι περνά μέσα από πυκνό δάσος που σε μερικές φορές βρίσκεστε στην άκρη του γκρεμού.  Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι η θέση Σέλα στα 1120 μέτρα. Από εκεί έχετε ένα κατηφορικό μονοπάτι , φτάνοντας και στον παλαιό οικισμό Περγαντέικα ,  μπορείτε να κάνετε μια μικρή στάση στις πήγες , που μάλλον για όσους είναι από την περιοχή της Σπάρτης πρέπει να είναι οι πηγές που διασχίζουν το φαράγγι της Λαγγαδιώτισας - Παρόρι. Μετά πέφτετε μέσα στο φαράγγι και ανηφορίζετε αρκετά , καθώς ανηφορίζετε στα αριστερά σας θα ακούτε το ρέμα να περνάει σε αρκετό βάθος , το ρέμα που πριν λίγο ήσασταν εκεί και ξεκουραζόσασταν. Μερικές ματιές πίσω ή απέναντι αξίζουν για να καταλάβετε από που κατεβήκατε , και ίσως αναρωτηθείτε - εκεί ήμασταν πριν- τόσο μακριά.... και ξαφνικά να βλέπετε μπροστά σας ,  εκεί που πριν την είχατε πίσω σας , την Σπάρτη και μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο θα αντικρίζεται από μακριά που όλο θα έρχεται κοντά σας η Ιερά μονή της Παναγίας Φανερωμένης.  Η Διαδρομή μετά τα Περγαντέικα για εμάς ήταν η ποιο όμορφη , βλέπαμε από την μία τις απότομες πλαγιές του Ταΰγετου , ακούγαμε το νερό , και είχαμε μπροστά μας το μοναστήρι της Παναγίας μας όλο και να κοντοζυγώνει. Καστόρι – Στο φαράγγι των Μύλων μια υπέροχη διαδρομή Όταν φτάσετε έξω από την πόρτα του κοιτάξτε απέναντι και στο βάθος μακριά τα σπίτια που μοιάζουν για μικρό χωριό είναι ο οικισμός που είχατε περάσει πριν... Μια διαδρομή απαιτητική όχι για όλους , αλλά σίγουρα μια διαδρομή που θα σας μείνει αξέχαστη από τις εντυπωσιακές εικόνες και εναλλαγές του τοπίου. Τελικά ο Ταΰγετος κρύβει μέσα του μία όμορφη θηλυκή ομορφιά..... Από το μοναστήρι συνεχίζονται και άλλα μονοπάτια εμείς κατηφορίσαμε το μονοπάτι Παναγίας Ζαγούνα - Παρόρι.  Ταΰγετος . Μονοπάτι Κουμουστά – Ιερά Μόνη Γόλας Παρόρι – Σωτήρα , στο φαράγγι του Ταϋγέτου Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis Μέλος του ομίλου UNESCO Τ.Λ.Ε.Ε Μέλος ΕΦΝΕ ( Ένωση επαγγελματιών καλιτεχνών φωτογράφων ΝΔ Πελοποννήσου)  Και επειδή δεν χωράνε όλες οι ομορφιές της Λακωνίας σε λίγες λέξεις , δείτε περισσότερους προορισμούς κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Βίντεο με Λακωνικούς προορισμούς κα όχι μόνο ΕΔΩ  Η κατηγορία μας ανανεώνεται συνεχώς με περισσότερους Λακωνικούς προορισμούς  ...
Στην Σπάρτη μια ανάσα από το κέντρο της πόλεως μπροστά από τον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας , εκεί που ο δρόμος τελειώνει και νομίζεις ότι τίποτα δεν υπάρχει , βρίσκεται καλά κρυμμένος κάτω από πυκνά δένδρα ο παλιός αλευρόμυλος της Σπάρτης , έτσι και εμείς των ανακαλύψαμε στην Κυριακάτικη βόλτα μας , από περιέργεια μιας και πολλές φόρες αρκετοί Σπαρτιάτες έχουμε βρεθεί στον Μητροπολιτικό Ναό , αλλά είναι τόσο καλά κρυμμένος κάτω από τα δέντρα που πρέπει να τον ανακαλύψεις. Ο Μύλος βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ποταμό Κνωκίων που έρχεται από τον Ταΰγετο.  Το νερό ερχόταν μέχρι το μύλο με νεραύλακο από τη Μαγούλα. Ο νερόμυλος του «ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ» είναι ένα λιθόχτιστο κτίσμα με ξύλινα σενάζια, το οποίο, στην επιφάνεια του εδάφους φαίνεται ισόγειο, αλλά καταλήγει 3ώροφο , μόνο εξωτερικά μπορείτε να των δείτε σήμερα.  Τελευταίος ιδιοκτήτης του μύλου ήταν ο Γεώργιος Φιλιππόπουλος, του οποίου το σπίτι του υπάρχει ακόμα εκεί κοντά στην καμάρα του μυλαύλακου. Η γυναίκα του η κυρα  Ευαγγελία Φιλιπποπούλου – Σουρλή, από τη Βαμβακού, ενεργή και δραστήρια, σήμερα ετών 93 (3.5.2020) βρίσκεται εκεί να καθαρίζει και να φροντίζει το χώρο και να φυλάει τις μνήμες ζωντανές. Μια γυναίκα που μπορείς να την ακούς ώρες να σου λέει τις ιστορίες μια άλλης εποχής καλύτερης , με μια μικρή νοσταλγία στα μάτια της , μας είπε ότι έπειτα από τον μύλο έφεραν ζώα γιατί δεν υπήρχε ποια η ανάγκη του Μύλου και την ευχαριστούμε για την μικρή ξενάγηση , αν και δεν μας περίμενε τυχαία και εμείς το ανακαλύψαμε. Ο Παλιός Μύλος θα μπορούσε να αποτελεί ένα σύγχρονο Μουσείο μύλου στην πόλη της Σπάρτης αλλά δυστυχώς μένει έρημος εκεί στο πέρασμα του χρόνου και όπως μας είπε και η γιαγιά αν δεν ήταν η διατηρητέα καμάρα σήμερα θα περνούσε δρόμος που ίσως να κατέστρεφε και τον μύλο. Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Φωτογραφίες – Επιμέλεια Αλέξανδρος Μπουγάδης  3.5.2020 Μέλος του ομίλου UNESCO τεχνών , λόγου και επιστημών Ελλάδος Ακολουθήστε μας στο facebook  & twitter και μάθετε πριν από όλους τι “παίζει”!  Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Το Παρόρι είναι ένα μικρό χωριουδάκι, λίγα χιλιόμετρα από τον Μυστρά  , 5 χλμ. από την πόλη της Σπάρτης, «φυτεμένο» θα έλεγες στις υπώρειες του Ταϋγέτου. Ο επιβλητικός Ταΰγετος κρύβει αμέτρητα μυστικά και ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και σας προσκαλεί να τα ανακαλύψετε μέσα από τα μονοπάτια του. Ο Ταΰγετος σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία , πήρε το όνομα της Ταϋγέτης , μία από τις Ατλαντίδες και το συγκεκριμένο μονοπάτι ,  αν το συνεχίσεις σε βγάζει στο χωριό της Ταϋγέτης και μετά από μονοπάτι προς Μυστρά.  Ο Ταΰγετος  με τα εξαιρετικά καλντερίμια που ξεκινούν από τον κάμπο και συνεχίζουν με απαιτητικά τα μονοπάτια προς τις υψηλές κορυφές.  Μια από τις εντυπωσιακότερες και σύντομες περιπατητικές διαδρομές είναι αυτή  που ξεκινά από το Παρόρι ,  λίγο έξω από την Σπάρτη , με την πινακίδα να αναγράφει  Σπηλαιώδες Ναός Παναγίας Λαγκαδίωτισσας ( δείτε εδώ) 2 μονοπάτια που χωρίζονται και οδηγούν σε δύο πανέμορφα εξωκλήσια. Αξίζει τον κόπο στον γυρισμό να επισκεφτείτε την Παναγία Λαγκαδιώτισσα.  Θα συναντήσετε κρυφές πηγές με κρυστάλλινο νερό του βουνού και καταρράκτες να περνούν δίπλα σας.... Η διαδρομή αυτή δεν είναι συνολικά δύσκολη και διαθέτει και πολύ καλή σηματοδότηση , απαιτεί όμως περισσή προσοχή , ιδιαίτερα στα σημεία που τα βράχια των πλευρών καθιστούν το μονοπάτι στενό. Ξεκινάτε την διαδρομή γοητευμένη από το άκουσμα του νερού και  τις ασύλληπτες ευωδίες . Ο βράχος που είναι στην κυριολεξία στην άκρη του κεφαλιού σας από την μία και από την άλλη η απότομη πλαγιά καθώς ανηφορίζετε ,  αποκαλύπτει τον άγριο όγκο του φαραγγιού, αλλά και την εικόνα της καταπράσινης κοιλάδας του Ευρώτα στο βάθος. Το ανέβασμα θέλει  προσοχή, καθώς βλέπεις στα δεξιά σου, κάτω από την πυκνή βλάστηση, ότι κάτω απ’ τα πόδια σου υπήρχε βάθος  πολλών μέτρων.  Στο ποιο στενό του πέρασμα  ο τοπικός σύλλογος έχει βάλει κάγκελα για την προστασία των πεζοπόρων. Στην διαδρομή θα συναντήσετε και τα σπιτάκια των μελισσών τι είναι αυτά : μικρά κλουβιά (μελίσσια) με σκοπό οι άγριες μέλισσες να χτίσουν εκεί τα δίχτυα τους ώστε να προστατευτούν το χειμώνα. Τα υλικά που υπάρχουν μέσα στα κλουβιά είναι νεκρό ξύλο και φυτικός βλαστός, έτσι όπως ακριβώς υπάρχουν και στη φύση. Τη δράση έχει αναλάβει το ελληνογερμανικό πρόγραμμα νέων Bb(e) wild & free. Σκοπός του προγράμματος είναι η προστασία των άγριων μελισσών που κινδυνεύουν.  Τα δύο χιλιόμετρα μέχρι το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, αν και είναι λίγο κουραστικά, είναι πανέμορφα και σίγουρα αξίζουν τον κόπο. Τέτοια φύση, τέτοια ομορφιά, ησυχία, τόση ποικιλία εικόνων και χρωμάτων, πόσο εύκολα μπορείς να τα συναντήσεις καθημερινά; μια διαδρομή που σχετικά δε είναι και τόσο δύσκολη , την δυσκολία την έχει στην αρχή περίπου μέχρι να κάνετε τα πρώτα 600 μέτρα, μετά θα δείτε ότι είναι ποιο βατά ,  μια διαδρομή που σε ανταμείβει σε κάθε λεπτό που κάνεις...  Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ  Παρόρι - Παναγία Λαγκαδιώτισσα - Σωτήρα : Υψομετρική διαφορά 510μ (270-780) Μήκος 2 χιλιόμετρα Διάρκεια πορείας 40 λεπτά Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. χώρος διαφήμισης  Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  twitter Instagram   ...
Το ιστορικό γεφύρι του Αγίου Σώστη βρίσκεται στα όρια της Μαγούλας με την Αγία Ειρήνη ( Βάρσοβα παλαιότερα) Δήμου Σπάρτης συνεχίζοντας βορειοδυτικά προς Λογγάστρα. Στο κέντρο του οικισμό βρίσκεται ο ιερός ναός της Αγίας Ειρήνης , διατηρητέο μνημείο του 18ου αιώνα. Ο οικισμός βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κνακίωνα , μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο , στο οποίο συναντάμε και το τοξωτό λιθόστρωτο γεφύρι του Αγίου Σώστη , κτισμένο στα τέλη του 18ου με 19ου αιώνα  , δίπλα στο ομώνυμο εκκλησάκι. Το όμορφο σκηνικό συμπληρώνεται από τα παλιά ελαιοτριβεία και τους νερόμυλους που κάποτε αποτελούσαν την δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.  Το γεφύρι θα το βρείτε περνώντας την κεντρική εκκλησία και περίπου στα 100 μέτρα αριστερά σας υπάρχει μια παλαιά στάση  λεωφορείου (δεν υπάρχει σήμανση προς το γεφύρι) , κατηφορίζετε αρκετά και αν συναντήσετε ένα μικρό κομμάτι (περίπου στα 20 μέτρα) χωματόδρομο συνεχίστε και θα συναντήσετε αριστερά σας το μικρό εκκλησάκι  , δίπλα βρίσκεται το γεφύρι και απέναντι τα ερειπωμένα κτίρια.  Αλέξανδρος Μπουγάδης μέλος του ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ *** ...
«Το γαρ χωρίον, αί Κάρυαι, Αρτέμιδος και Νυμφών έστιν», αναφέρει ο Παυσανίας στα «Λακωνικά» του. Οι Καρυές, ένα χωριό ανάμεσα στην Τρίπολη και τη Σπάρτη, χτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Πάρνωνα, σε υψόμετρο 950 μ. , είναι γνωστές από την αρχαιότητα και συνδέονται άμεσα με τις Καρυάτιδες και το ιερό της Καρυάτιδας Αρτέμιδας. Οι Καρυάτιδες, δηλ. Κόρες των Καρυών, ήταν ιέρειες παρθένοι οι οποίες χόρευαν το λατρευτικό χορό κάθε χρόνο στα «Καρυάτεια», γιορτή προς τιμήν της Άρτεμης της Καρυάτιδας. Ο χορός «Καρυάτις» ήταν «επιχώριος», δηλ. τοπικός και θεωρούνταν δύσκολος. Οι Κόρες των Καρυών έγιναν περίφημες για τον καλλιτεχνικό χορό και την αρμονική κορμοστασιά τους, ώστε όλες οι αρμονικές γυναικείες μορφές, στη γλυπτική κυρίως, άρχισαν να ονομάζονται Καρυάτιδες. Διοικητικά ανήκουν στο Δήμο Σπάρτης.  Για να τιμήσουν την ιστορία τους, οι Καρυάτες ανέγειραν το 1983 το μνημείο των Καρυάτιδων, που δεσπόζει στην αρχαία ακρόπολη των Καρυών. Αποτελεί αντίγραφο του τμήματος του αρχαίου Ναού του Ερέχθειου στην Ακρόπολη των Αθηνών. Οι Καρυάτιδες του μνημείου στις Καρυές και τα δύο αγάλματα, ανακαινίσθηκαν το 2018 με δαπάνες και φροντίδα του Συνδέσμου Απανταχού Καρυατών.  Αγάλματα Θεών Εστίας και Δήμητρας Η Θεά Εστία Στην είσοδο του οικισμού των Καρυών βρίσκεται το άγαλμα της Θεάς Εστίας, προστάτιδας του νοικοκυριού και του σπιτιού. Κατά την ελληνική μυθολογία, η Εστία είναι η μεγαλύτερη κόρη της Ρέας και του Κρόνου, αδερφή του Δία, της Ήρας, του Ποσειδώνα και της Δήμητρα. Είναι η θεά της εστίας, της οικιακής ζωής και της οικογένειας, η οποία λάμβανε την πρώτη προσφορά σε κάθε θυσία που λάμβανε χώρα σε μια οικία και δεν είχε δημόσια λατρεία. Το άγαλμα απεικονίζει την θεά να κρατά τη φωτιά, σύμβολο της εστίας του σπιτιού. Η Θεά Δήμητρα Ακριβώς μετά τη γέφυρα του ποταμού Δειρού βρίσκεται τοποθετημένο το άγαλμα της Θεάς Δήμητρας. Η Δήμητρα, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της καλλιέργειας δηλαδή της  γεωργίας, αλλά και της ελεύθερης βλάστησης, του εδάφους και της γονιμότητας αυτού συνέπεια των οποίων ήταν να θεωρείται και προστάτιδα του γάμου και της μητρότητας των ανθρώπων. Ήταν Ολύμπια θεότητα.Ήταν κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Αδερφή της Ήρας, της Εστίας, του Δία και του Ποσειδώνα. Το άγαλμα απεικονίζει την θεά να κρατά στην αγκαλιά της στάχυα, σύμβολο της γεωργίας. Ιστορικά Στοιχεία Αγαλμάτων Θεών-Μουσών Τα δύο αυτά αγάλματα γυναικείων θεοτήτων αποτελούν δωρεά του Δήμου Αθηναίων προς την Κοινότητα Καρυών σε «ανταπόδοση» της προσφοράς των αγαλμάτων των Καρυάτιδων στο Ναό του Ερεχθείου στην Ακρόπολη. Μεταφέρθηκαν με πρωτοβουλία του συμπατριώτη Επαμεινώνδα Καστανά και έχουν τοποθετηθεί επί της κεντρικής οδού στην είσοδο του οικισμού. Πρόκειται για δύο από τα αγάλματα τα οποία κοσμούσαν την πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα την περίοδο του μεσοπολέμου. Λόγω της κατασκευής του υπόγειου σιδηροδρόμου και του απαιτούμενο εξαερισμού του χώρου προέκυψε εκείνα τα χρονιά  η ανάγκη διαμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας. Αποφασίστηκε τότε η κατασκευή αγαλμάτων για την τοποθέτησή τους πάνω στους εξαερισμούς του υπογείου σταθμού. Το Δάσος των Καρυών προσφέρεται για εύκολες πεζοπορίες ακολουθώντας τους πολυάριθμους χωμάτινους δρόμους που το διασχίζουν. Από το δάσος και από το χωριό διέρχεται επίσης το διεθνές μονοπάτι Ε4. Πεζοπορίες μπορούν να πραγματοποιηθούν στα δυτικά των Καρυών προς τον μικρό παλιό οικισμό Καλύβια, ακολουθώντας μη σηματοδοτημένα, μονοπάτια στη ράχη του λόφου πάνω από τον ποταμό Δειρό με εντυπωσιακή θέαση του Πάρνωνα και του Ταΰγετου. Υπεραιωνόβιοι Πλάτανοι Μενελάου Μέσα στον προαύλιο χώρο του Ι.Ν. βρίσκονται τέσσερεις (4) πλάτανοι, γνωστοί και ως οι Υπεραιωνόβιοι Πλάτανοι Μενελάου, όπου τρεις από αυτούς βρίσκονται προ του ναού και ένας μετά. Η ηλικία τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια, αλλά σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία τα είχε φυτέψει ο Μενέλαος περί το 1100 πΧ. και για αυτό το λόγο έχουν πάρει την ονομασία αυτή. Χαρακτηριστικό των δέντρων είναι ότι οι κορμοί τους έχουν κουφώσει σε βαθμό που μπορούν να μπει μέσα στον κορμό άνθρωπος και να αναρριχηθεί άνετα σε ψηλότερα σημεία των δέντρων. Στις Καρυές μπορεί κανείς να προμηθευτεί μία μεγάλη ποικιλία τοπικών παραδοσιακών προϊόντων, όπως κάστανα, καρύδια, βιολογικό λάδι, ελιές, τοπικό κρασί, τσάι, ρίγανη, μέλι, παραδοσιακά τυριά, ντόπια κρέατα, χωριάτικο ψωμί, παξιμάδια, παραδοσιακά γλυκά και ζυμαρικά. Επίσης μπορεί να εξυπηρετηθεί από καφενεία, ταβέρνες, εμπορικά καταστήματα, ξενοδοχεία και ξενώνες που λειτουργούν όλο το χρόνο. Κοινοτικό Ωρολόγιο ή «Ρολόι» Το Κοινοτικό Ωρολόγιο ή «Ρολόι» του χωριού ανεγέρθη το 1930 με δαπάνη του αείμνηστου Γεωργίου Ηλ. Ηλιόπουλου. Τα εγκαίνια της λειτουργίας έγιναν την 28η Ιουνίου του 1931. Το «Ρολόι» χάρη στην πρόνοια των δωρητών λειτουργούσε με τακτικό φύλακα, τον κ. Ματθαίο Πετρούλια μέχρι το 1944. Στις 15 Μαρτίου 1944, δεύτερη ημέρα όπου οι Ναζί σε επιδρομή τους έκαιγαν το χωριό, μαζί με όλα τα άλλα ανατίναξαν και αυτό. Αρχικά έσπασαν την σιδερένια θύρα που ήταν κλειστή με δύο χειροβομβίδες. Ύστερα τοποθέτησαν μέσα στο κτίριο νάρκες με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί ολοσχερώς. Το 1955 στη θέση του παλαιού ωρολογίου, κατασκευάστηκε εξολοκλήρου από την αρχή, νέο με δωρεά τoυ Ηλία Γεωργίου Ηλιόπουλου και πήρε την σημερινή του μορφή. Οι εναλλαγές των χρωμάτων, η γραφική πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο, η φιλοξενία των κατοίκων, οι αφηγήσεις των γερόντων, προκαλούν τον επισκέπτη να ανακαλύψει τις κρυφές ομορφιές κάνοντας κάθε ημέρα διαμονής του αξέχαστη. Βίντεο από το χωρίο ΕΔΩ  πηγές κειμένου: tetartopress.gr karyes.gr Επιμέλεια – Φωτογραφίες Studio Photography Alexandros Bougadis Μέλος του ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος Και επειδή δεν χωράνε όλες οι ομορφιές της Λακωνίας σε λίγες λέξεις , δείτε περισσότερους προορισμούς κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Βίντεο με Λακωνικούς προορισμούς κα όχι μόνο ΕΔΩ  Η κατηγορία μας ανανεώνεται συνεχώς με περισσότερους Λακωνικούς προορισμούς   Studio Photography Sparti Alexandros Bougadis Εκτυπώσεις Φωτογραφιών και από Κινητά Τηλέφωνα Φωτογράφηση – Βιντεογράφηση : Γάμων , Βαπτίσεων , Εκδηλώσεων  Φωτογραφίες Ταυτοτήτων – Αδειών Οδήγησης – Λοιπών Δελτίων  Ειδικές τιμές σε μαθητές – φοιτητές – ανέργους και συλλόγους Τηλ. 2731402655 – 6909031174 Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  youtube channel Instagram  twitter ...
Αν θες να κάνεις μια πεζοπορία “αναψυχής”, τότε το μονοπάτι Μυστράς - Ταϋγέτη  θα σε ικανοποιήσει πλήρως. Ξεκινά από το πετρόχτιστο μονοπάτι  στην έξοδο του Μυστρά προς τον αρχαιολογικό χώρο , με κατεύθυνση το χωριό Ταϋγέτη που βρίσκεται στα 700 μέτρα. Η διαδρομή έχει μήκος 2,5 χιλιόμετρα και διαρκεί περίπου 1 ώρα. Την είσοδο του χωριού στολίζει μια μεγάλη πηγή από όπου ξεκινά ένα άλλο μονοπάτι που συναντά τη Μονή Ζωοδόχου Πηγής, τη Σέλα στις πλαγιές της Ξεροβούνας, τα Περγαντέικα και καταλήγει στη Μονή Φανερωμένης. Στο μονοπάτι θα συναντήσεις την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη που κτίστηκε το 19 αιώνα , καθώς και πολλά τρεχούμενα νερά. Yψομετρική διαφορά: 380 m Μήκος διαδρομής: 2,5 km Διάρκεια: 1h Κίνηση σε καλντερίμι Διέρχεται από Δάσος και ασκεπές πεδίο. Μυστράς ο ζωντανός θρύλος Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. χώρος διαφήμισης  Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  twitter Instagram   ...
Λίγο έξω από τα Βρέσθενα, βρίσκεται πάνω σε χαμηλό ύψωμα μέσα σε συστάδα κυπαρισσιών και πεύκων, η ιστορική μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ευρύτερα γνωστή ως Παναγία Βρεσθενίτισσα. Η ίδρυση της Μονής ανάγεται στον 14ο αιώνα, κρίνοντας από τις αξιόλογες τοιχογραφίες που διακοσμούν το εσωτερικού του ναού. Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, ιδρύθηκε η Επισκοπή Βρεσθένης, με έδρα τα Βρέσθενα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εκάστοτε επίσκοποι Βρεσθένης είχαν την οικία τους στο κτίριο όπου εν συνεχεία στεγάσθηκε το Πιλάλειο Σχολείο στα Βρέσθενα. Εν τούτοις, τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα, ορισμένοι έμεναν και στην Μονή, που για τον λόγο αυτόν πήρε την ονομασία «Επισκοπή». Κατά τον 17ο αιώνα, το μοναστήρι είχε περιπέσει σε κακή κατάσταση και οι επίσκοποι αναγκάσθηκαν να το εγκαταλείψουν. Στις αρχές του 18ου αιώνος, όμως, το μοναστήρι ανακαινίσθηκε και τα κελλιά του ξανακτίσθηκαν εκ βάθρων από τον μοναχό Ιωακείμ το 1704, με αποτέλεσμα ο Επίσκοπος Αγαθάγγελος να κατοικήσει εκεί (αν και ο Επίσκοπος Ιωάσαφ, που ακολούθησε, διατήρησε την έδρα της Επισκοπής στα Χρύσαφα. Στις αρχές του 19ου αιώνος η μονή της Παναγίας είχε τρία κελλιά, χώρους για τα ζώα, μία κατοικία εντός του περιβόλου (που προφανώς αποτελούσε την κατοικία του εκάστοτε Επισκόπου) και μία πηγή. Το μοναστήρι της Παναγίας της Βρεσθενίτισσας πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ Πασά τον Ιούλιο του 1826. Η καταστροφή αυτή θα οδηγήσει στην ραγδαία παρακμή της και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1830 η μονή παρέμενε μισοκατεστραμένη. Το 1833, κατά την εφαρμογή του νόμου του Όθωνος περί διαλύσεως των μονών που είχαν λιγότερους από έξι μοναχούς, διαλύθηκε ουσιαστικά και η Παναγία η Βρεσθενίτισσα. Μετά τη διάλυσή της, η μονή υπέστη και νέες ζημιές, λόγω καθιζήσεως του εδάφους. Τελικώς ανακαινίσθηκε για δεύτερη φορά στις αρχές του 20ού αιώνος, όταν σκεπάσθηκαν με ασβέστη και πολλές από τις παλαιότερες τοιχογραφίες της. Το πότε ακριβώς κτίσθηκε η Παναγία η Βρεσθενίτισσα για πρώτη φορά είναι άγνωστο (λόγω των πολλαπλών καταστροφών που υπέστη το μοναστήρι στην ιστορία του, αλλά και λόγω της απώλειας των βιβλίων της μονής κατά τη διάλυσή της το 1833. Κατά την αναχώρησή του για την Αθήνα (όπου απεβίωσε το 1843) ο τελευταίος Επίσκοπος Βρεσθένης, Θεοδώρητος Β', πήρε μαζί του όλη την αλληλογραφία του, καθώς και τους κώδικες της μονής και ιστορικό υλικό για τα Βρέσθενα, τα οποία έκτοτε αγνοούνται. Πάντως, όπως και οι περισσότερες εκκλησίες στην Ελλάδα, φαίνεται ότι κτίσθηκε στον χώρο αρχαίου ναού, του οποίου μάρμαρα χρησιμοποιήθηκαν και ως οικοδομικά υλικά. Σύμφωνα, πάντως, με παλαιότερη επιγραφή επάνω από τον αρχιερατικό θρόνο, κτήτωρ της μονής ήταν ο Επίσκοπος Νίκων, που πιθανολογείται ότι ήκμασε στα τέλη του 16ου αιώνος. Η παλαιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί στην εκκλησία φέρει χρονολογία 14 Απριλίου 1604. Σήμερα σώζεται από τη Μονή το καθολικό της και ένα διώροφο κτίριο εντός του περιβόλου της, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα εξυπηρετούσε τις ανάγκες των μοναχών. Το καθολικό της Μονής ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο της τρίκλιτης, καμαροσκέπαστης, ανατολίζουσας βασιλικής με τετράρριχτη στέγη. Η στέγη του κεντρικού κλίτους σηκώνεται ψηλότερα από αυτές των πλαγιών. Το ιερό απολήγει σε τρεις τρίπλευρες εξωτερικά αψίδες, τις οποίες διατρυπούν δίλοβο παράθυρο τη μεσαία και από ένα μονόλοβο τις δυο πλαγιές. Στην πλευρά αυτή του ναού, λίγο χαμηλότερα από τα παράθυρα, προέχει σειρά οπτόπλινθων. Η μεσαία αψίδα αμέσως κάτω από τη στέγη περιτρέχετε από οδοντωτή ταινία. Ο ναός είναι λιθόκτιστος με τοιχοποιία η οποία συνιστάται σε ακατέργαστους λίθους. Οι πλάγιοι τοίχοι του ναού υποστηρίζονται από μεταγενέστερες αντηρίδες. Ο δυτικός τοίχος κορυφώνεται σε δίλοβο, μάλλον νεότερο κωδωνοστάσιο. φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος users.sch.gr Φωτογράφηση & Βιντεοσκόπηση Γάμων, Βαπτίσεων. Φωτογράφηση & Βιντεοσκόπηση Πολιτιστικών Εκδηλώσεων . Φωτογράφηση & δημιουργία δυναμικών πορτρέτων (Κάλυψη σε Λακωνία-Μεσσηνία-Αρκαδία-Αττική) Τηλέφωνα επικοινωνίας 6976999424 – 6909031174 Ώρες επικοινωνίας 09:00-14:00 & 17:00-21:00 ...
Ζήστε την ιστορία... Σήμερα ο Μυστράς είναι μακράν το πιο σημαντικό Βυζαντινό μνημείο στην Ελλάδα. Το κάστρο βρίσκεται σε απότομο ύψωμα που δεσπόζει στην εύφορη κοιλάδα του Ευρώτα, έξι χιλιόμετρα δυτικά της Σπάρτης «Μήλο της έριδος» μεταξύ Ενετών, Βυζαντινών και Οθωμανών. Πρωτεύουσα του δεσποτάτου του Μορέως. Ένας ζωντανός θρύλος στην καρδιά της Πελοποννήσου. Η βυζαντινή καστροπολιτεία λάμπει από μακριά, κτισμένη στον φυσικά οχυρό λόφο της στους πρόποδες του Ταΰγετου . Ξεχωρίζετε τα τείχη, τους τρούλους, τα καλντερίμια που αυλακώνουν την πλαγιά. Αδύνατον να αντισταθείτε στη μυστηριακή γοητεία που ασκεί ο Μυστράς. Η περιήγηση εκεί είναι ένα ταξίδι στην ιστορία που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Το 1989 με απόφαση της αρμόδιας επιτροπής της Unesco, ο Μυστράς εγγράφηκε ως πολιτιστικό αγαθό στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το Φράγκικο κάστρο στην κορυφή δεσπόζει σε όλο το βράχο. Είναι προσβάσιμο από την Άνω Χώρα και απαιτεί πεζοπορική ανάβαση 10-20 λεπτών. Στα Παλάτια των Καντακουζηνών και των Παλαιολόγων  Μια συνεχόμενη πορεία στην ιστορία της Ελλάδας. Εκτείνεται από τα μέσα του 13ου αιώνα έως το 1953. Θαυμάστε το μεσαιωνικό κάστρο και τον οχυρωμένο οικισμό, που κλείνει μέσα στα τείχη του μονές, εκκλησίες, παρεκκλήσια, οικίες και παλάτια. Θα ξεκινήσετε από τα ανάκτορα των Παλαιολόγων και την αίθουσα του θρόνου. Σπάνιο δείγμα της κοσμικής βυζαντινής αρχιτεκτονικής επιβάλλεται με την παρουσία του στο μοναδικό πλάτωμα του λόφου. Ξεχωρίστε και εσείς τα σημαντικότερα αξιοθέατα: την πτέρυγα των Καντακουζηνών, κτισμένη από τον Δεσπότη Μανουήλ Καντακουζηνό, και την πτέρυγα των Παλαιολόγων, των αρχών του 15ου αιώνα. Το κάστρο Είναι πολύ πιθανό, ο βασικός λόγος για την απόφαση των Φράγκων να χτίσουν κάστρο σε αυτό το σημείο να ήταν η γειτνίαση με την αρχαία Σπάρτη. Για τους Φράγκους , πολύ περισσότερο από ό,τι για τους Βυζαντινούς, η κτήση ενός κάστρου ήταν κάτι περισσότερο από στρατηγική επιλογή. Ήταν κυρίως επίδειξη δύναμης και σύμβολο επιτυχίας. Ιδιαίτερα ένα κάστρο στη Σπάρτη θα πρέπει να είχε πρόσθετη συμβολική αξία για τους Δυτικούς και να προσέδιδε ακόμα μεγαλύτερο κύρος και μάλιστα διεθνώς. Στην επανάσταση του 1821 η συμμετοχή του Μυστρά είναι σημαντική. Το 1825 λεηλατήθηκε από τους Αιγυπτίους του Ιμπραήμ και από τότε σιγά σιγά εγκαταλείφθηκε και ιδρύθηκε ο νέος Μυστράς, το σημερινό ομώνυμο χωριό στους πρόποδες του λόφου. Με την ίδρυση του ελεύθερου κράτους, οι Αρχές της επαρχίας Λακωνίας εγκαταστάθηκαν στον ερειπωμένο Μυστρά, λίγο όμως αργότερα, το 1834 ο Βασιλιάς Όθων θεμελίωσε τη νέα πόλη, τη Σπάρτη, επί του πρώτου πολεοδομικού σχεδίου που εκπονήθηκε στην Ελλάδα, μετά από αίτηση των κατοίκων του Μυστρά να επανασχεδιαστεί η πόλη της Σπάρτης. Ο σχεδιασμός είχε ήδη δρομολογηθεί από τον Ιωάννη Καποδίστρια πριν τη δολοφονία του. Από τότε ο Μυστράς ουσιαστικά ερημώνεται. Στο Μυστρά υπάρχει και αρχαιολογικό μουσείο που στεγάζεται σε διώροφο πέτρινο κτίριο του 1754, με ενδιαφέροντα χειρόγραφα, κοσμήματα, ανάγλυφα και άλλα Βυζαντινά εκθέματα. Οι τελευταίοι κάτοικοί του θα εγκαταλείψουν την καστροπολιτεία το 1953 μετά την απαλλοτρίωση του χώρου από το ελληνικό κράτος. Είχε προηγηθεί, το 1921, η κήρυξη του χώρου με βασιλικό διάταγμα ως προέχον βυζαντινό μνημείο. Εκκλησίες που ξεχωρίζουν: Η Μονή Βροντοχίου που ίδρυσε ο ηγούμενος Παχώμιος. Περιλαμβάνει τους ναούς των Αγίων Θεοδώρων (1290-1295) και την Οδηγήτρια ή «Αφεντικό» (1312-1322) όπου διασώζονται εξαιρετικές τοιχογραφίες. Η Περίβλεπτος, εκκλησία που έχει προσαρτηθεί σε σπηλαιώδη βράχο. Η Ευαγγελίστρα, μικρός και κομψός ναός με ταφικά προτειχίσματα. Η Παντάνασσα, αριστουργηματική κατασκευή του πρωτοστράτορα Ιωάννη Φραγγόπουλου με περίτεχνο διάκοσμο.   Σήμερα ο Μυστράς κατέχει την 4 θέση στην Ελλάδα ως ένα από τα καλύτερα κάστρα της , με την πρώτη θέση να την έχει η Μονεμβασία , όπου κατατάσσει την Λακωνία στην πρώτη πεντάδα στην περιφέρεια Πελοποννήσου με 2 κάστρα. Τον Μυστρά μπορείτε να επισκεφτείτε και τις 4 εποχές του χρόνου , είναι μοναδικός ακόμα και το Χειμώνα ντυμένος στα λευκά.... την Άνοιξη φορώντας την πολύχρωμη φορεσιά του αλλά και το Καλοκαίρι , όσο για το Φθινόπωρο σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές. Τον τελευταίο καιρό στην περιοχή του Μυστρά υπάρχουν ξενοδοχεία 5 αστέρων αλλά και εστιατόρια , καφέ ,  μπορείτε να μείνετε και στην Σπάρτη που απέχει 5 χλμ από την καστροπολιτεία. πηγές mygreekholiday.gr  kastra.eu Βίντεο με προορισμούς και όχι μόνο ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ  Επιμέλεια – Φωτογραφίες Alexandros Bougadis (Αλέξανδρος Μπουγάδης) Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών , Λόγου και Επιστημών Ελλάδος. χώρος διαφήμισης  Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  twitter Instagram   ...
Ο Φενεός με την πανέμορφη Λίμνη Δόξα είναι μια πανέμορφη περιοχή της Ορεινής Κορινθίας. Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην Αρχαία Φενεό Κορινθίας. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή.  Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου.Το εκκλησάκι πανηγυρίζει στις 27 Αυγούστου, μέρα ονομαστικής εορτής του Αγίου, καθώς και τη μέρα εορτασμού των Φώτων, όπου γίνεται καθαγιασμός των υδάτων της λίμνης. Παλαιότερα υπήρχε εκεί η Μονή Αγίου Γεωργίου αλλά λόγω των πλημμυρών μεταφέρθηκε σε μικρή απόσταση από την αρχική της θέση, σε διπλανό ύψωμα Η μοναδικότητά της οφείλεται στο μεγάλο οροπέδιο που βρίσκεται ανάμεσα στα βουνά Ζήρεια και Χελμός καθώς και στα 9 χωριά που σχεδόν κυκλικά περιστοιχίζουν την περιοχή του Φενεού. Στην περίμετρο της λίμνης ζουν ελεύθερα άλογα. Κάποια από αυτά έχουν εξημερωθεί και ο επισκέπτης -ειδικά τον χειμώνα- μπορεί να κάνει βόλτα με αυτά. πληροφορίες από Βικιπαίδεια , cnn.gr Φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Ο καλύτερος τρόπος προβολής της επιχείρηση σας τηλέφωνο επικοινωνίας 6909031174 Καταχώρηση και μικρών αγγελιών Συνεχής  ενημέρωση μέσα από www.spartavoice.gr.  Ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο Facebook ,   Sparta Voice.gr &  LAKONIA GREECE   γίνετε μέλος στην ομάδα   μας,   twitter ώστε να ενημερώνεστε άμεσα Μέλος του e-media Γενική γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας ...
Οι Καρυές Λακωνίας που επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν Αράχωβα , οπου αρκετοί την αναφέρουν έτσι μέχρι σήμερα , βρίσκεται στον  Πάρνωνα, ένας κυρίαρχος ορεινός γίγαντας που καλύπτει με τον πυκνόφυτο μανδύα του δύο εκατομμύρια στρέμματα γης! Οι Καρυές πήραν το όνομα τους από τις Καρυάτιδες που ήταν ο τόπος καταγωγής τους και έγιναν γνωστές από τα γνωστά αγάλματα που κοσμούν την Ακρόπολη των Αθηνών. Στις Καρυές θα αντικρίσετε και τις 2 Μούσες της θεάς Εστίας και της θεάς Δήμητρας που κάποτε βρίσκονταν στην πλατεία της Ομόνοιας το 1934 και βρίσκονται  στην είσοδο και  «αποτελούν δωρεά του Δήμου Αθηναίων προς την Κοινότητα Καρυών σε «ανταπόδοση» της προσφοράς των αγαλμάτων των Καρυάτιδων στο Ναό του Ερεχθείου στην Ακρόπολη και μεταφέρθηκαν με πρωτοβουλία του συμπατριώτη Επαμεινώνδα Καστανά» Θεωρείται ένα από τα χωριά με τη σημαντικότερη υποδομή στην περιοχή και αρκετές επιλογές στο φαγητό. Είναι κτισμένο στη θέση της αρχαίας πολιτείας Καρυές όπου οι κάτοικοι τιμούσαν τη θεά Αρτεμη την Καρυάτιδα. Οι Καρυάτιδες ήταν παρθένες κόρες που χόρευαν λατρευτικούς χορούς αφιερωμένους στη θεά του κυνηγιού και διακρίνονταν για τη χάρη και την ευλυγισία τους. Αξίζει να επισκεφθείτε «το μνημείο των Καρυάτιδων»,τα υπεραιωνόβια πλατάνια του Μενέλαου ,  αλλά και να κάνετε μια βόλτα στις γειτονιές ,  και στις γύρω εξοχές.   Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης Γενική γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας www.spartavoice.gr ...
Επιβλητικός και ωραίος ο Ταΰγετος, το "αρσενικό βουνό", όπως τον έχει αποκαλέσει η συγγραφική πένα, καλύπτει με τη μεγαλοπρέπειά του τη δυτική Λακωνία, συνθέτοντας προς το νότο, ως το ακρωτήριο Ταίναρο, τα ανεπανάληπτα τοπία της Μάνης - τα παραδοσιακά μονοπάτια του, λένε μάλιστα οι γνώστες, είναι ο καλύτερος τρόπος για τη γνωριμία με τους ανθρώπους και τα μνημεία της. Η ψηλότερη κορυφή του, ο Προφήτης Ηλίας, στα 2.407μ., είναι και η ψηλότερη κορυφή σε όλη την Πελοπόννησο. Σύνορο της Λακωνίας με τη Μεσσηνία, χαμηλώνει στον αυχένα της Αρεόπολης και υψώνεται πάλι στον Κάτω Ταϋγετο, τον σκληροτράχηλο Σαγιά της Μέσα Μάνης, με την ψηλότερη κορυφή του στα 1.214μ. Σε όλη της την έκταση, από το βορρά στα όρια με την Αρκαδία ως το κέντρο της πάνω από τη Σπάρτη, αλλά και στις νότιες προεκτάσεις της, η οροσειρά του Ταϋγετου αποκαλύπτει σε κάθε βήμα περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Καλά διατηρημένα καλντερίμια, όπως αυτό που οδηγεί στον οικισμό της Αναβρυτής, συνδυάζουν την εύκολη πρόσβαση με την περιήγηση στο θαυμάσιο περιβάλλον. Τα μεγάλα φαράγγια προσελκύουν κάθε καλοκαίρι πλήθος πεζοπόρους, αλλά και ορειβάτες, καθώς η διάσχισή τους προσφέρει πολλές συγκινήσεις σε αθλητικές δραστηριότητες στην άγρια ορεινή φύση.   Η Σπάρτη απλώνεται μεταξύ των δύο μεγάλων ορεινών όγκων, του Ταΰγετου και του Πάρνωνα.  Τόπος εύφορος κι ευλογημένος, μια πλούσια πεδιάδα με αρωματικά περιβόλια και τον ποταμό Ευρώτα να την αγκαλιάζει. Η χειμερινή ανάβαση στην κορυφή περιλαμβάνεται στα ετήσια προγράμματα όλων των ορειβατικών συλλόγων στον Ταϋγετο, άλλωστε, έχουν πραγματοποιηθεί και πανελλήνιες ορειβατικές συγκεντρώσεις. Μυστράς στους πρόποδες του Ταΰγετου Ο αρχαιολογικός χώρος απλώνεται στους πρόποδες του Ταϋγέτου, σε έναν λόφο με έντονη κλίση και φυσικό οχυρωματικό χαρακτήρα. Από τις δύο εισόδους του, η πρώτη στα νότια μοιάζει η πιο δημοφιλής. Όποιος θέλει, όμως, να ακολουθήσει τη χρονολογική του εξέλιξη είναι καλύτερα να προτιμήσει τη δεύτερη, που είναι και πιο ξεκούραστη ως κατηφορική. Στο ψηλότερο σημείο χτίστηκε το Κάστρο του Μυζηθρά, το 1249  (έτος ίδρυσης του Μυστρά) από τον Φράγκο πρίγκιπα Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, που ήθελε να ελέγχει από αυτό όλη την κοιλάδα του Ευρώτα. Η θέα στην εύφορη κοιλάδα είναι  πολύ όμορφη από κάθε σημείο της καστροπολιτείας. Από τα Βόρεια έως και τα Νότια με κέντρο την Σπάρτη ο Ταΰγετος έχει απέραντες ομορφιές και πολλά ορεινά χωριά όπως και το Καστόρι που είναι ένα καταπράσινο ορεινό χωριό , σε υψόμετρο 500 μέτρων, που εκτείνεται στην ανατολική πλευρά του Βόρειου Ταϋγέτου και απέχει 17 χιλιόμετρα από την Σπάρτη (20 λεπτά) και 225 χιλιόμετρα από την Αθήνα (περίπου 3 ώρες) . Επίσης άλλα σημαντικά χωριά είναι ο Λογκανίκος , το Γεωργίτση , η Πελλάνα (Βόρεια του Ταΰγετου και κοντά στο Καστόρι) , στα Νότιο η Τόριζα , Άρνα , Ά.Νικόλαος και η περιοχή της Μάνης. πηγές : gtp.gr www.kathimerini.gr φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης www.spartavoice.gr ...
Η Μάνη ανακηρύχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ως "Κορυφαίος ηπειρωτικός προορισμός της Ελλάδας" και το βραβείο αυτό είναι το μόνο που απέσπασε η Περιφέρεια Πελοποννήσου στα World Travel Awards που χαρακτηρίζονται ως τα "Οσκαρ" της τουριστικής βιομηχανίας , που πραγματοποιήθηκε στις 28.11.2019  σε γκαλά στο Μουσκάτ του Ομάν. Τα World Travel Awards ιδρύθηκαν το 1993 και αναγνωρίζουν και επιβραβεύουν την αριστεία σε όλους τους κλάδους της τουριστικής βιομηχανίας παγκοσμίως. Σήμερα, τα βραβεία αυτά αναγνωρίζονται ως η απόλυτη σφραγίδα ποιότητας. Κάθε χρόνο, τα βραβεία καλύπτουν όλες τις περιοχές του κόσμου μέσα από μια σειρά περιφερειακών γκαλά όπου ανακοινώνονται οι νικητές των επιμέρους περιοχών.   Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μάνη ανακηρύχθηκε ως "Κορυφαίος ηπειρωτικός προορισμός" σε εθνικό επίπεδο και είχε ανταγωνιστές όπως και το 2018  τη Χαλκιδική, το Καρπενήσι, το Μέτσοβο και το Πήλιο. φωτογραφίες από την Λακωνική Μάνη (Λιμένι , Αρεόπολη) του Αλέξανδρου Μπουγάδη Συνεχής  ενημέρωση μέσα από το  www.spartavoice.gr. Ακολουθήστε μας και  στις σελίδες μας  Sparta Voice.gr oficcial page   &  LAKONIA GREECE  στο Facebook ...
Το Καστόρι είναι ένα καταπράσινο ορεινό χωριό του νομού Λακωνίας σε υψόμετρο 500 μέτρων, που εκτείνεται στην ανατολική πλευρά του Βόρειου Ταϋγέτου και απέχει 17 χιλιόμετρα από την Σπάρτη (20 λεπτά) και 225 χιλιόμετρα από την Αθήνα (περίπου 3 ώρες) . Ανήκει στο Δήμο Σπάρτης ενω πριν ηταν η έδρα του πρωην Δήμου Πελλάνας και είναι ένα γραφικό χωριό της Πελοποννήσου. Έχει πληθυσμό 600 κατοίκων τον χειμώνα και περίπου 2000 κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Στο Καστόρειο βρίσκονται πολλά φαράγγια τα οποία κατεβάζουν τα νερά του Ταυγέτου στον Ευρώτα και στα οποία μπορείτε να περιηγηθείτε. Είναι πανέμορφα, καταπράσινα και τα περισσότερα προσβάσιμα. Μέσα σε αυτά τα φαράγγια υπάρχουν ερείπια από παλαιους οικισμούς, νερόμυλους, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, ασκηταριά, σπηλιές, καταρράκτες πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Ένα από τα φαράγγια που μπορείτε να επισκεφτείτε είναι του ποταμού Κάστορα. Υπάρχει δρόμος στα αριστερά του ποταμού για τα είκοσι λεπτά της διαδρομής και μονοπάτι για τα υπόλοιπα δεκαπέντε λεπτά, με δύο πετρινα καθιστικά όπου μπορεί κανείς να ξεκουραστεί, με την σπηλιά και τις πηγές να εξερευνήσετε. Σε εκείνο το σημείο μπορείτε να γυρίσετε πίσω ή να συνεχίσετε σε ανηφορικό μονοπάτι για δέκα λεπτά μέχρι το ασκηταριό του Λουκά, μια μικρή εκκλησία μέσα σε σπηλιά που γιορτάζει στις 23 Αυγούστου. Περπατήστε μέσα στην φύση και απολαύστε μοναδικές εικόνες φυσικής ομορφιάς! Ξεκινήστε κάτω από την γέφυρα Καστορείου , μια απίστευτη διαδρομή για αρχάριους ακόμα και  για παιδιά! Δείτε περισσότερα βίντεο από την Λακωνία στο κανάλι μας στο You Tube ΕΔΩ Δείτε περισσότερους προορισμούς ΕΔΩ φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης : Alexandros Bougadis / GuruShots Faccebook oficcial page Alexandros Bougadis – flickr.com/photos Looking4.gr / ΜΠΟΥΓΑΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΠΑΡΤΗ πηγή κειμένου: tokastori.wordpress.com kastori.wordpress.com Ακολουθήστε μας στα social media , facebook  , youtube ,twitter   , instagram Φωτογράφηση και Βιντεοσκόπηση γάμων – βαπτίσεων πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων Δημιουργία και ψηφιακών άλμπουμ Alexandros Bougadis Photographer ...
Το γεωγραφικό ανάγλυφο της Αρκαδίας είναι ενδεχομένως από το πλέον ενδιαφέροντα της Ελλάδας. Στην χωρική της έκταση οι εναλλαγές του τοπίου είναι συχνές και εξαιρετικά σημαίνουσες: από την Θάλασσα του Αργολικού Κόλπου, στους κάμπους της Τρίπολης και στα ορεινά χωριά του Μαινάλου (Στην Αρκαδία συμπεριλαμβάνεται οριακά και κομμάτι του βόρειου Ταϋγέτου και του Πάρνωνα). Οι εικόνες από τη μονή Τιμίου Προδρόμου κοντά στη Στεμνίτσα και τη Δημητσάνα Αρκαδίας είναι επιβλητικές και προκαλούν δέος. Πρόκειται για μια μονή χτισμένη στη ρίζα ενός απότομου βράχου στην αριστερή πλευρά της χαράδρας του Λούσιου  κοντά στα πανέμορφα χωριά της Στεμνίτσας και της Δημητσάνας . Το τοπίο είναι επιβλητικό και θυμίζει Μετέωρα και Μέγα Σπήλαιο.. Για να φτάσετε στο σημείο θα χρειαστεί να περπατήσετε μία απόσταση, αλλά η ομορφιά του σημείου και η γαλήνη που αποπνέει θα σας ανταμείψουν. Ο  ναός του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου είναι μονόκλιτη θολωτή βασιλική και κοσμείται με αξιόλογες αγιογραφίες. Τοιχογραφίες υπάρχουν και εκτός του ναού μαγνητίζοντας το βλέμμα κάθε επισκέπτη. Η μονή αυτή ως κοινόβιο μοναστήρι έγινε μάλλον στα μέσα του 16ου αι. αλλά από το 12ο αι. άκμαζαν στην περιοχή πολλά ασκητήρια με σπουδαιότερο αυτό του Τιμίου Προδρόμου. Επί τουρκοκρατίας (16ο αι.) τα ασκητήρια αυτά ενώθηκαν αποτελώντας τη Μονή. Από την αρχή της ίδρυσης έγινε σταυροπηγιακή. Κατά την επανάσταση του 1821 η μονή αποτέλεσε καταφύγιο και νοσοκομείο για τους αγωνιστές. Το 1834 η μονή διαλύθηκε λόγω ενός διατάγματος περί διάλυσης μονών, που έχουν κάτω από 7 μοναχούς. Το 1838 όμως έγινε ανασύσταση της μονής και γνώρισε μεγάλη ακμή υλική και πνευματική. Στην περιοχή υπάρχει και ο Ναός της Νέας Μονής Φιλοσόφου, η οποία σήμερα αποτελεί μετόχι της Μονής Προδρόμου, είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Χτίστηκε στα 1661 και έχει απόλυτα αρμονικό σταυροειδές σχήμα, με σημαντικής τέχνης τοιχογραφίες και εξαιρετικά διακοσμημένο ξύλινο τέμπλο, φιλοτεχνημένα από τον αγιογράφο Βίκτωρα ενώ δεσπόζει η εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Η Παλαιά Μονή Φιλοσόφου αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό βυζαντινό μνημείο και ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Πελοποννήσου. Το όνομά της προέρχεται από τον ιδρυτή της, τον Δημητσανίτη Ιωάννη Λαμπαρδόπουλο, τον επονομαζόμενο «φιλόσοφο», έναν διανοούμενο και πρόσωπο της αυλής του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά. Χτισμένη το 963 μ.Χ. γνωρίζει μεγάλη ακμή τον 17ο αιώνα και δεν εγκαταλείπεται όταν το 1691 χτίζεται η Νέα Μονή. Είναι ευρύτερα γνωστή ως «Κρυφό Σχολειό», βρίσκεται στον ιερό βράχο της Μονόπορης, στη δυτική πλευρά της χαράδρας του Λούσιου, σε ύψος 200 μ. από την κοίτη του ποταμού. Σύμφωνα με την παράδοση εκεί λειτουργούσε σχολείο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, που εξελίχθηκε, στη Νέα Μονή πια, σε σημαντική σχολή, η οποία λειτούργησε ως το 1764 οπότε και μεταφέρθηκε στη Δημητσάνα. Αν σας αρέσει η πεζοπορία και είστε φυσιολάτρης θα γοητευτείτε ιδιαίτερα από το σημείο και τη διαδρομή η οποία προσφέρεται για όσους αγαπούν τέτοιες δραστηριότητες. Αυτό που ξεχωρίζει επίσης στο μοναστήρι είναι η φιλοξενία που θα σας περιμένει. Η υποδοχή με ζεστό ελληνικό καφέ και λουκούμι στον ιερό χώρο σε συνδυασμό με τη μοναδική θέα αποτελούν μια εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη. Δείτε περισσότερους προορισμούς κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Βίντεο με προορισμούς και άλλα στο κανάλι μας στο youtube κάνοντας κλικ ΕΔΩ  Η κατηγορία μας ανανεώνεται συνεχώς με περισσότερους  προορισμούς  Επιμέλεια – Φωτογραφίες – Video Αλέξανδρος Μπουγάδης Δημοσιογράφος / Καλ. Φωτογράφος Μέλος Ομίλου Unesco Τ.Λ.Ε.Ε ********** Φωτογραφείο Αλέξανδρος Μπουγάδης Κλείνουμε 1 χρόνο στο νέο μας χώρο και γιορτάζουμε , κάνοντας έκπτωση 25% σε μυστήρια γάμων ~ βαπτίσεων του 2023 ΠΡΟΣΙΤΕΣ ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ  Βραβευμένο κατάστημα με το Βραβείο Ικανοποίησης Πελατών Greek Awards 2021 Δημοσιογράφος –  Artist  Photographer Μέλος  Ομίλου UNESCO Τ.Λ.Ε.Ε Όθωνος Αμαλίας 59 Σπάρτη Τηλ. 6909031174 – 2731181250 email studiophotographyalexandrosbou@gmail.com ***** Sparta Voice ακολουθήστε μας : Facebook Sparta Voice  twitter Instagram  youtube channel Spartavoice.gr : Στην ιστοσελίδα μας παρέχεται τοποθέτηση προϊόντων από την Google , ουδεμία ευθύνη φέρουμε για την προβολή αυτών των προϊόντων  Αριθμός Μητρώου 13668 Διαπιστευμένο ΜΜΕ από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου  ...
Λίστα με τα ομορφότερα ελληνικά χωριά δημοσίευσε το CNN Travel, εξυμνώντας τη μοναδικότητά τους. «Η Ελλάδα μπορεί να έχει πολλά ειδυλλιακά νησιά, αλλά η χώρα της Μεσογείου έχει και πολλά γοητευτικά χωριά», σημειώνει το αμερικάνικο μέσο. Στην πρώτη θέση αυτής φιγουράρει η Στεμνίτσα, στην Ορεινή Αρκαδία, με τα επιβλητικά πυργόσπιτα και τα πέτρινα καλντερίμια, ενώ δεύτερος ακολουθεί ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας στο Πήλιο. Στην τρίτη θέση συναντάται η Αρναία στη Χαλκιδική, στην τέταρτη η συνοικία της Άνω Σύρου, στο αρχοντικό νησί των Κυκλάδων, με τo Πυργί της Χίου, ένα από τα πιο φημισμένα Μαστιχοχώρια του νησιού, να συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα. Η Λακωνία για ακόμα μια φορά διακρίνεται με το Γύθειο να καταλαμβάνει την 14η θέση.  Δείτε ολόκληρη τη λίστα του CNN με τα ομορφότερα ελληνικά χωριά: Στεμνίτσα, Αρκαδία Άγιος Γεώργιος Νηλείας, Πήλιο Αρναία, Χαλκιδική Άνω Σύρος, Σύρος Πυργί, Χίος Οία, Σαντορίνη Λιτόχωρο, Πιερία Λίνδος, Ρόδος, Χώρα, Φολέγανδρος Άσσος, Κεφαλονιά Απείρανθος, Νάξος Πάπιγκο, Πίνδος Καλαρρύτες, Ιωάννινα Γύθειο, Λακωνία Καταστάρι, Ζάκυνθος Κάστρο, Σίφνος Αρχάνες, Κρήτη ==================================================================================== χώρος διαφήμισης  Alexandros Bougadis Photographer Sparta Voice ακολουθήστε μας : στο facebook  Sparta Voice  twitter Instagram  ...
Το εν λόγω Μοναστήρι,βρίσκεται σε χερσόνησο στη θέση Πύλα μεταξύ Γέρακα και Ρειχιάς. Η θέα προς το Μυρτώο πέλαγος και την Αργολική χερσόνησο είναι μαγευτική. Κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τον ασκητή Γεώργιο Κυριακό ή Στουρνάρο ο οποίος ασκήτευσε στην περιοχή προερχόμενος από το Άγιο Όρος. Διοικητικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης και στο Δήμο Μονεμβασίας.  Στίς ἀρχές τοῦ 19ου αἰῶνα, μία ὁσιακή μορφή τοῦ ἁγιορείτικου Μοναχισμοῦ ἦρθε στά εὐλογημένα χώματα τῆς Λακωνίας. Πρόκειται γιά τόν Μοναχό Κυριακό Στουρνάρα, ὁ ὁποῖος ἔχει μείνει στή συνείδηση καί τή μνήμη τοῦ ντόπιου πληθυσμοῦ μέ τήν ἐπωνυμία «Ἅγιος Δάσκαλος». Ὁ Γέροντας Κυριακός, λίαν πεπαιδευμένος καί κάτοχος τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ἐγκατέλειψε τά ἐγκόσμια καί μόνασε στό Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἀργότερα, ὅμως, ὁ Θεός, θέλοντας νά στηρίξει πνευματικά τό λαό τοῦ Ζάρακα, πού στέναζε ἀκόμα κάτω ἀπό τόν ὀθωμανικό ζυγό, ὁδήγησε τά βήματα τοῦ ἁγιασμένου Γέροντα στό ὄρος Μπαλογκαίρι, πού βρίσκεται μεταξύ τῶν χωρίων Ἱέρακος καί Ῥειχέας. Ὁ Μοναχός, ἀψηφώντας τό δύσβατο τοῦ τόπου, ἀσκήτευσε γιά ἀρκετό χρονικό διάστημα σέ δύο ἀπόκρημνες σπηλιές. Εἶχε δέ, σφοδρό πόθο νά χτίσει μία ἐκκλησία καί ὁ Θεός ἐκπλήρωσε τήν ἱερή ἐπιθυμία του μέ τόν ἑξῆς θαυμαστό τρόπο: Γιά ἀρκετά βράδυα ἔβλεπε σέ μακρινή ἀπόσταση ἕνα παράδοξο, ὑπερφυσικό φῶς καί ἀποφάσισε νά κατευθυνθεῖ πρός τά ἐκεῖ, γιά νά ἐξιχνιάσει τό μυστήριο. Ὅταν ἔφτασε στόν ὁρισμένο τόπο, στήν κορυφή ἑνός λόφου, ἀντίκρυσε ἕνα ἐξαίσιο θέαμα: Πάνω σέ ἕνα δέντρο, σέ μία γκλαντινιά, βρισκόταν, σάν σέ φυσικό προσκυνητάρι, μία εἴκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Στήν περιοχή αὐτή, ὅπου προϋπῆρχε παλαιό, ἐρειπωμένο ἐκκλησάκι, ὁ Γέροντας ἀποφάσισε νά χτίσει ἕνα Ναό πρός τιμήν τοῦ Τροπαιοφόρου. Προτίμησε, ὅμως, νά πραγματώσει τό σκοπό του λίγο χαμηλότερα, καθώς ἡ περίοπτη θέση, ὅπου βρέθηκε ἡ εἰκόνα, ἦταν ἐκτεθειμένη στούς σφοδρούς ἀνέμους τοῦ Μυρτώου Πελάγους, ἀλλά καί στά μάτια τῶν πειρατῶν, πού λυμαίνονταν τήν περιοχή. Ὡστόσο, ὅταν ἄρχισαν νά ἀνοίγουν τά θεμέλια, σημειώθηκε τό ἑξῆς ἀναπάντεχο. Κάθε πρωί, ἐπί τρείς ἡμέρες, ὅταν οἱ χτίστες πήγαιναν νά ἐργαστοῦν, διαπίστωναν ὅτι τά ἐργαλεῖα τους δέν βρίσκονταν ἐκεῖ πού τά εἶχαν ἀφήσει, ἀλλά ὑψηλότερα, στό λόφο ὅπου εἶχε βρεθεῖ ἡ εἴκόνα. Τότε ὁ Γέροντας ἔδωσε ἐντολή νά παραφυλάξουν, γιά νά ἀνακαλύψουν ποιός μετέφερε τά ἐργαλεῖα. Ὄντως, παρέμειναν τή νύχτα ἐκεῖ καί εἶδαν ἔκπληκτοι τά ἐργαλεῖα νά σηκώνονται «μόνα τους» στόν ἀέρα καί νά κατευθύνονται πρός τήν κορυφή τοῦ λόφου. Τότε πλέον ἀντιλήφθηκαν ὅτι ἦταν θέλημα Θεοῦ νά χτιστεῖ ὁ Ναός σ’ ἐκεῖνο τό σημεῖο καί ἄρχισαν μέ σπουδή τήν οἰκοδόμηση στή θεοπρόβλητη τοποθεσία. Μάλιστα, γιά νά ἔχουν πλούσια τή θεϊκή ἀρωγή, ὁ Γέροντας εἶπε στούς ἐργάτες νά νηστεύουν ἀπαραιτήτως κάθε Τετάρτη καί Παρασκευή, καθώς καί σέ ὅλες τίς καθορισμένες ἀπό τήν Ἐκκλησία μας περιόδους νηστείας. Τόσος δέ ἦταν ὁ ἱερός ζῆλος τοῦ γιά τήν ἀρετή τῆς νηστείας, ὥστε, ὅταν κάποια Τετάρτη, οἱ οἰκοδόμοι τήν παρέβλεψαν, ἐκεῖνος ἔδωσε ἐντολή νά γκρεμιστεῖ ὅ,τι εἶχαν χτίσει τήν ἡμέρα αὐτή, προκειμένου νά μή στερηθεῖ τό ἔργο τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Καί ὄντως, μέ τή σοφή καθοδήγηση καί τίς θεοπειθεῖς προσευχές τοῦ Ἁγίου Δασκάλου, πού εἵλκυσαν τή Θεία Χάρη, ὁ τόπος μας ἀπέκτησε ἕνα μοναδικό στό εἶδος του οικοδομικό ἀριστούργημα, ἕνα Ναό ῥυθμοῦ σταυροειδοῦς, τρίκογχου, ἁγιορείτικης ἀρχιτεκτονικῆς, μέ κεντρικό τροῦλλο καί τέσσερις ψευδότρουλλους (πυργίσκους). Ἐξωτερικῶς, συνιστᾶ ἕνα ἑνιαῖο οἰκοδόμημα, ἀλλά, ἐσωτερικῶς, πρόκειται γιά τρεῖς ξεχωριστούς Ναούς. Ὁ πρῶτος τιμᾶται στή μνήμη τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Φέρει, ὅμως, στό ὑπερῷον του ἕναν δίκλιτο ναΐσκο, ῥυθμοῦ πολυγωνικοῦ μετά τρούλλων, μέ τόν ὁποῖο συνδέεται διά μυστικῆς κλίμακος. Στόν Ναό αυτό δεσπόζουν δύο -μεγάλων διαστάσεων- θαυματουργές Εἰκόνες. Ἡ μία ἀναπαριστᾶ τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου, στόν ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένος ὁ Ναός. Ἡ ἄλλη ἀπεικονίζει τήν Παναγία στόν εἰκονογραφικό τύπο «Ῥόδον τό Ἀμάραντον» καί πλαισιώνεται ἀπό ῥόδα καί παραστάσεις ἐμπνευσμένες ἀπό τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο, ὅπως εἶναι ἡ κλῖμαξ, ἡ κιβωτός, ἡ πύλη, ἡ κλείς. Γιά τό λόγο αὐτό ἑορτάζεται τό Σάββατο τοῦ Ἀκαθίστου. Δὲν μᾶς εἶναι γνωστὸς ὁ τόπος προέλευσής της, γνωρίζουμε, ὅμως, τὸν ὑπερφυσικὸ τρόπο ἀφίξεώς της στὴν Ἱερὰ Μονή. Κάποια μέρα, ὁ Κτίτορας, προικισμένος μὲ τὸ προορατικὸ χάρισμα, εἰδοποίησε τούς παρισταμένους, Μοναχούς καί ἐργάτες, λέγοντάς τους μὲ βεβαιότητα : «Ὁ Θεὸς αὔριο θὰ μᾶς στείλει ἕνα δῶρο ἀπὸ τὴ θάλασσα». Πράγματι, τὴν ἑπομένη, κατέβηκαν στὴν παραλία, στὴ θέση Καμίνι, ὅπου ἀντίκρυσαν μία Εἰκόνα, λουσμένη σὲ ὑπερκόσμιο φῶς, πού ταξίδευε – ὄρθια – πάνω στὴ θάλασσα. Ὁ Γέροντας τήν παρέλαβε μέ κατάνυξη καί ἀπέθεσε τόν ἀτίμητο αὐτό πνευματικό θησαυρό στό δεξιό κλίτος τοῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελίστριας. Ὅσον ἀφορᾶ στόν τρίτο Ναό, εἶναι ἡμιτελής καί καταλαμβάνει τό χῶρο τοῦ κεντρικοῦ τρούλλου. Σύμφωνα δέ, μέ τήν ντόπια λαϊκή παράδοση, ἐπρόκειτο νά ἀφιερωθεῖ στήν Ἁγία Παρασκευή. Ἐκτός, ὅμως, ἀπό τήν πρωτότυπη αὐτή ἐκκλησία, ὁ φιλόπονος Κτίτορας οἰκοδόμησε καί ἄλλα ἀπαραίτητα κτίσματα γιά τίς ἀνάγκες τῶν ἐργατῶν, καθώς καί τῶν Μοναχῶν, πού εἶχαν στό μεταξύ προσέλθει στό Μονύδριο, τό ὁποῖο εἶχε γίνει πόλος ἕλξεως γιά κάθε πονεμένη ψυχή. Οἱ πολυπληθεῖς προσκυνητές βρῆκαν στό σεπτό πρόσωπο τοῦ Ὁσίου Κυριακοῦ τόν στοργικό πνευματικό πατέρα, τόν ἄμισθο ἰατρό, τόν χαρισματοῦχο, διορατικό Γέροντα, τόν ἄριστο κάτοχο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, παρά τούς πόδας τοῦ ὁποίου πολλά ἑλληνόπουλα διδάχθηκαν ἀναργύρως τά ἱερά γράμματα. Παρόλη, βέβαια, τήν πολύπλευρη κοινωνική του δραστηριότητα, ἡ ψυχή τοῦ φιλέρημου ἀσκητῆ ποθοῦσε τήν ἡσυχία. Γι’ αὐτό, περνοῦσε τόν περισσότερο χρόνο του σέ μία ἀθέατη σπηλιά ἐντός τῆς Μονῆς, πού ἐπικοινωνοῦσε μέ τό κελλί του μέ μία μυστική σύραγγα, ὥστε κανείς νά μή γνωρίζει ποῦ ἐκεῖνος βρισκόταν τίς μέρες τοῦ ἐγκλεισμοῦ του. Στήν ὀροφὴ τοῦ σπηλαίου αὐτοῦ, εἶχε στερεώσει δύο ἁλυσίδες (κρεμαστῆρες), στίς ὁποῖες στηριζόμενος ἀγωνιζόταν νά νικήσει τή στοιχειώδη φυσική ἀνάγκη τοῦ ὕπνου, προκειμένου νά ἐξασκεῖ ἀδιάλειπτα τή νοερά προσευχή. Τά σχεδόν ὑπεράνθρωπα ἀσκητικά του παλαίσματα, συνυφασμένα ἀῤῥηκτα μέ τό χριστομίμητο ταπεινό του φρόνημα, τόν ἀνέδειξαν ὑψιπέτη «ἀετό» τοῦ Πνεύματος. Ὡστόσο, ἦρθε κάποτε ἡ ὥρα αὐτός ὁ «ἀετός» νά πετάξει ἀκόμα ψηλότερα, στήν οὐράνια πατρίδα. Ἦταν τό ἔτος 1853 καί ὁ Γέροντας εἶχε φθάσει πλέον σέ βαθύτατο γῆρας. Τό θεῖο κάλεσμα τόν βρῆκε στήν προσφιλή του ἀφανή σπηλιά, γονατιστό καί προσευχόμενο. Θαρρεῖς πώς ἡ πύρινη προσευχή του, ἀνεβαίνοντας μέ λαχτάρα πρός τόν Πλάστη του, συνανύψωσε καί τήν ἁγιασμένη ψυχή του καί τήν ὁδήγησε σ’ Ἐκεῖνον πού τόσο λάτρεψε. Τό σεπτό σκήνωμά του ἐτάφη σέ ἄγνωστο -ἕως τώρα- σημεῖο τοῦ Μοναστηριοῦ, ἀπ’ ὅπου σκορπίζει -ἀφανῶς, ἀλλά δαψιλῶς- τήν εὐλογία του στόν ἱερό αὐτό τόπο. Χάρη στήν εὐλογία αὐτή, ἀλλά καί τά πολλά θαύματα τῆς Παναγίας, ἡ Μονή γνώρισε μιά μακρά περίοδο πνευματικῆς ἀκμῆς. Ὡστόσο, ἀπό τίς ἀρχές τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα, ἐξαιτίας δυσμενῶν συγκυριῶν σέ τοπικό καί ἐθνικό ἐπίπεδο, ἄρχισε νά παρακμάζει· ὥσπου, στή δεκαετία του ’60, ἕνα συγκλονιστικό θαῦμα τῆς Κυρίας Θεοτόκου, ἔγινε ἀφορμή γιά τήν ἀνακαίνιση καί ἀνασυγκρότησή της. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ὁ κύριος Δημήτριος Μοίρας, ὁ ὁποῖος ἐργαζόταν ὡς κλητῆρας στὸν Ὀργανισμὸ Λιμένος Πειραιῶς, προσβλήθηκε ἀπὸ δεινὴ ἀσθενεία. Ἡ περίπτωσή του εἶχε χαρακτηριστεῖ ἰατρικῶς ἀνίατη. Ἦταν ἕνα θέαμα οἰκτρό, καθὼς ὁ καρκίνος τοῦ ‘‘ἔτρωγε’’ τὸ πρόσωπο, λίγο κάτω ἀπὸ τὸ δέξι μάτι, καὶ ἡ πληγὴ τοῦ γινόταν ὅλο καὶ πιὸ βαθιά. Ἦταν, μάλιστα, ἀναγκασμένος νὰ τὴν καθαρίζει κάθε μισὴ ὥρα, γιατί ἔρρεε συνεχῶς αἷμα καὶ πύον. Γι’αὐτό, παρότι στὸ ἀντικαρκινικὸ νοσοκομεῖο ‘‘Ἅγιος Σάββας’’ τοῦ εἶχαν ἀποκλείσει κάθε πιθανότητα βελτίωσης, ἀποφάσισε νὰ μεταβεῖ σὲ γιατροὺς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχοντας, ὅμως, ἀκράδαντη πεποίθηση στὴ δύναμη πού ἔχει ἡ εὐχὴ τῶν γονέων, θέλησε νὰ ἔλθει πρῶτα στὸν τόπο καταγωγῆς του, τὴ Ρειχιὰ (ἕνα χωριὸ κοντὰ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἱέρακος), γιὰ νὰ παρει τὴν εὐχὴ τοῦ πατέρα του. Ὡστόσο, ἐκεῖνος, τὸν ξάφνιασε λέγοντάς του: «Παιδί μου, δὲν θὰ πᾶς πουθενά. Ὁ γιατρὸς εἶναι μπροστά μας• εἶναι ἡ Παναγία μας, στὸ Μοναστῆρι, στὴν Εὐαγγελίστρια. Πρόσεξε, ὅμως, γιὰ νὰ γίνει τὸ θαῦμα, πρέπει νὰ κανεὶς δύο πράγματα πού θὰ σοὺ πῶ. Πρῶτον, θὰ πᾶς στὸν παπὰ νὰ ἐξομολογηθεῖς καὶ μετὰ θὰ κανονίσετε μία Λειτουργία στὸ Μοναστῆρι, γιὰ νὰ κοινωνήσεις. Θὰ πᾶτε ἀπὸ τὴν παραμονή. Μετὰ τὸν Ἑσπερινό, θὰ ἀνέβεις στὸν ἐπάνω Ναὸ καὶ θὰ πᾶς στὴν Εἰκόνα πού ᾖρθε ἀπὸ τὴ θάλασσα. Θὰ γονατίσεις καὶ θὰ τὴν παρακαλέσεις νὰ σὲ κάνει καλά, ἀλλὰ θὰ προσπαθήσεις νὰ στάξει ἕνα δάκρυ ἀπὸ τὰ μάτια σου». Ὁ κύριος Μοίρας τήρησε ἀκριβῶς ὅσα τοῦ εἶπε ὁ ἁπλός, μὰ πιστὸς πατέρας του. Ἐξομολογήθηκε, πῆγε στὸ Μοναστῆρι καί, μετὰ τὸν Ἑσπερινό, ἀνέβηκε καὶ προσευχήθηκε στὴν Παναγία μὲ θερμὰ δάκρυα, δίνοντάς Της μιὰν αὐθόρμητη ὑπόσχεση : «Παναγία μου, κάνε με καλὰ καὶ ἐγὼ θὰ γίνω ραδιοφωνικὸς σταθμὸς νὰ διαλαλῶ τὸ θαῦμα Σου• καὶ ὅ,τι μπορῶ, θὰ ἐργαστῶ γιὰ τὸ Ὄνομά Σου». Κατόπιν, στράφηκε πρὸς τὸ καντῆλι Της καὶ ἄλειψε μὲ λίγο λαδάκι τὴν πληγή του. Τὴν ἑπομένη, μὲ τὸ πρῶτο φῶς τῆς ἡμέρας, βγῆκε ἔξω γιὰ νὰ κάνει τὸν τακτικὸ καθαρισμὸ τῆς πληγῆς. Εἶχε, ὅπως πάντα, μαζί του γάζες, ὀξυζενὲ καὶ ἕνα μικρὸ καθρεφτάκι. Μόλις, ὅμως, τὸ ἔφερε μπροστὰ στὸ πρόσωπό του, ἀντίκρυσε ἔκπληκτος τὸ θαῦμα! Ἡ πληγὴ εἶχε κλείσει καὶ δὲν ὑπῆρχε οὔτε τὸ παραμικρὸ σημάδι! Ἄρχισε νὰ φωνάζει καὶ νὰ κλαίει εὐχαριστῶντας τὴν Θεοτόκο καὶ ὑποσχόμενος νὰ κάνει τὰ πάντα γιὰ τὴ Μονή Της. Κατὰ τὴν ἐπιστροφή του στὴν ἐργασία του, ὁ Διευθυντής του, συγκινημένος ἀπὸ τὴν εὐεργετικὴ ἐπεμβάση τῆς Παναγίας, θέλησε νὰ Τῆς προσφέρει ἕνα δῶρο. Ἔτσι, τὸ τόσο ἀπόμακρο Μοναστηράκι ἀπέκτησε τηλεφωνικὴ ἐγκαταστάση. Ὁ δὲ κύριος Μοίρας, τηρώντας τὴν ὑπόσχεσή του, κατέστη μέγας εὐεργέτης τῆς Μονῆς, ἀφοῦ, ὅπως χαρακτηριστικὰ ὁμολογοῦσε, ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ θαύματος μία ‘φλόγα’ ἄναψε μέσα του. Ἦταν ἔνας ἀσίγαστος πόθος νὰ ἐργαστεῖ γιὰ τὸ Σπίτι τῆς Παναγίας. Καὶ πράγματι, μερίμνησε, μεταξὺ ἄλλων, γιὰ τὴν κτιριακή του ἀνακαίνιση, τὴ διάνοιξη τοῦ δρόμου καὶ τὴν ἠλεκτροδότηση. Κυρίως, ὅμως, τὸ ὄνειρό του ἦταν νὰ δεῖ τὸ ἐγκαταλελειμμένο Μοναστηράκι νὰ δεσπόζει ὡς ἕνας ‘‘φάρος πνευματικὸς’’ σὲ ὅλη τὴ γύρω περιοχή. Γι’ αὐτό, ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἐπανιδρύση καὶ στελέχωσή του, δίχως νὰ πτοηθεῖ ἀπὸ τὶς ἀντιξοότητες καὶ τὰ ἐμπόδια πού παρουσιάστηκαν. Καὶ ἡ Δέσποινά μας, βραβεύοντας τὶς ἄοκνες προσπάθειες καὶ τὸν θερμὸ ζῆλο του, ἔδωσε πάλι ζωὴ στὴν ἄλλοτε ἐρειπωμένη Μονή, ἡ ὁποία -ἀπό τό 1980- μέ τήν ἀμέριστη πατρική συμπαράσταση καί τήν πολύτιμη ἀρωγή τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ.κ. Εὐσταθίου, λειτουργεῖ πλέον ὡς Γυναικεῖο Κοινόβιο. Ἡ Ἱερά Μονή πανηγυρίζει στίς 25 Μαρτίου, στήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, καθώς καί στή μνήμη τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου. Ἐπίσης, στίς 31 Αὐγούστου ἑορτάζεται μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα ἡ Κατάθεσις τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Στήν πανήγυρη αὐτή τελεῖται ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ὑπό τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου, ὁ ὁποῖος κατά τήν ἡμέρα αὐτή τελεῖ τήν ἐπέτειο τῆς εἰς Ἐπίσκοπον Χειροτονίας του. Ἐπίσης, στή Μονή τιμᾶται ἡ ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς καθώς καί ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου σέ ἀντιστοίχως ὁμώνυμα Παρεκκλήσια. κείμενο Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας & Σπάρτης φωτογραφίες Αλέξανδρος Μπουγάδης  ==================================================================================== Φωτογραφείο Αλέξανδρος Μπουγάδης Φωτογράφηση & Βιντεοσκόπηση Γάμων, Βαπτίσεων. Φωτογράφηση & Βιντεοσκόπηση Πολιτιστικών – Αθλητικών Εκδηλώσεων . Φωτογράφηση & δημιουργία δυναμικών πορτρέτων Φωτογράφιση Επαγγελματικών χώρων 6909031174 Ώρες επικοινωνίας 09:00-14:00 & 17:00-21:00 ...
Loading...